این مطلب در روزنامه خراسان شماره: ۱۷۵۸۷ – چهارشنبه ۹ تیر ۱۳۸۹ با عنوان سرمقاله به قلم مدیر مسئول کورش شجاعی چاپ شده است

«گرایش های معنوی» جوانان درسی برای مدعیان و مسئولان/ باز هم مردم نشان دادند که از مدعیان وبرخی مسئولان، خواص و نخبگان،پیشروتر و خالص تر هستند. کمتر بودن تعلقات، شاید از جمله اصلی ترین علل پیش گامی توده های مردم و خصوصا جوانان در بسیاری امور از جمله مسائل معنوی باشد. این پیش گامی چند سالی است که در عرصه ای خاص و معنوی و به دور از هر گونه جار و جنجال و تبلیغات و هیاهو و امتیازخواهی در قالب خلوتی عارفانه و عاشقانه با معبود در برخی مساجد کشور و در صدر آن ها مسجد گوهرشاد حرم مطهر رضوی جلوه گر می شود.
گرچه عمر احیاء این سنت نبوی و خلوت گزینی عارفانه در این شکل و هیبت هنوز به ده سال نمی رسد اما به لطف حق تعالی، عنایت حضرت صاحب الامر(عج) و کرامت امام رافت و رضا حضرت ثامن الحجج(ع) هر سال تعداد عاشقان و متقاضیان کسب معرفت و صفای دل و خلوت با خدا در خانه های خدا بیشتر و بیشتر می شود به گونه ای که در مراسم اعتکاف ایام البیض ماه پر برکت رجب در سال جاری حدود ۶۷۰ هزار نفر بر این سفره های عرفان و عبودیت میهمان شدند و حلقه عشق و معرفت بستند.
از نکات قابل توجه اعتکاف امسال این که گرچه زمان برگزاری این مراسم معنوی به نوعی با زمان برگزاری امتحانات دانشجویان و ایام کنکور سراسری همزمان شد، اما باز هم ۷۰ درصد میهمانان این محافل معنوی، نوجوانان و جوانان بودند و جالب تر این که ۲۰ هزار نفر از اعتکاف کنندگان همین دختران و پسران دانشجویی بودند که این روزها به شدت درگیر امتحانات پایان ترم خود هستند.
تحلیل این گونه رفتارها، انتخاب ها و گرایش های معنوی از سوی مردم و خصوصا نوجوانان و جوانان با وجود غلبه نگاه «اومانیستی» حداقل در روش حاکمیتی بسیاری از کشورهای جهان و وجود شرایط خاصی که از نظر دنیاطلبی و اباحی گری و مبنا قرار گرفتن «اصالت لذت» که در بین بسیاری از جوامع وجود دارد و تلاشی که بدخواهان ملت به روش های مختلف برای تسری و ترویج این نوع نگاه به زندگی در کشور ما انجام می دهند، فرصت و مجالی مبسوط طلب می کند، که به نظر می رسد باید با نگاه و تفکری عمیق و معناگرا توسط کارشناسان برخوردار از تخصص و نگاه ژرف دینی و معنوی مورد بررسی قرار گیرد تا هم زمینه ای شود برای گسترش هر چه بیشتر توجه به اخلاق و معنویت در جامعه و خصوصا نهادینه و جلوه گر شدن اخلاق در کلام، گفتار و رفتار مدعیان و برخی مسئولانی که گویی به خاطر فاصله گرفتن با امور معنوی صیقل دهنده دل و خالص کننده نیت ها، گاه سخنانی بر زبان جاری می کنند و رفتاری از خود بروز می دهند که با اخلاق و ملاحظات دینی و اخلاقی نه تنها میانه ای ندارد بلکه فرسنگ ها فاصله دارد.
مدعیانی که با توهمات انتخاباتی خود به التهابات سیاسی اجتماعی در جامعه دامن زدندویا برخی مسئولانی که به نوعی خواسته یا ناخواسته زمینه شعله ورشدن تنور التهابات رافراهم کردند،در عرصه اخلاق ومعنویت گرایی عملکرد خود راچگونه ارزیابی می کنند؟
و این بررسی همچنین می تواند تاکید موکدی باشد بر این نکته اساسی که مردم ایران زمین، از نوجوان و جوان گرفته تا میانسال و سالخورده به اتکاء پشتوانه غنی و چند هزار ساله تمدنی و فرهنگی خود و سابقه توحید و اخلاق و فرهیختگی و هویت ایرانی اسلامی و باور عمیق به مبانی دین و آیین محمدی(ص) به عنوان اکمل ادیان الهی و از همه مهم تر به برکت لطف بی منتهای حضرت حق و به برکت خون شهدای انقلاب و حماسه دفاع مقدس همچنان در مسیر حق باوری و دین مداری و تعمیق اخلاق و معنویت گام بر می دارند و در این مسیر نیز نشان داده اند که رفتار و منش دین باورانه و اخلاق مدارانه شان با ظاهرگرایان، ریاکاران، نان به نرخ روز خوران هیچ شباهت و سنخیتی ندارد و مهم تر این که به مدعیان وبرخی مسئولانی که می بایست نمونه عمل به باورهای اصیل اخلاقی و دینی باشند- ولی متاسفانه خواسته یا ناخواسته برخلاف این جهت گام بر می دارند- این پیام روشن را می دهند که در مسیر معنویت گرایی، بسیار جدی گام بر می دارند و به نوعی به مدعیان، متوهمان وبرخی مسئولان، خواص و نخبگان عقب مانده از ملت اعلام می کنند که بیش از این از بدنه مردم فاصله نگیرند و عقب نمانند.
و البته در بحث دین مداری و اهتمام بسیار باارزش و وفادارانه مردم و خصوصا اکثر نوجوانان و جوانان این مرز و بوم به مسائل معنوی باید این نکته اساسی را مورد توجه قرار داد که این مهم، در شرایطی در کشور نمود پیدا کرده است که آمارهای نگران کننده درباره اعتیاد و مصرف مواد مخدر و واقعیت های غیرقابل انکار و تلخی چون بیکاری و گرانی، بالا رفتن سن ازدواج در بین دختران و پسران و رشد قارچ گونه انواع دیش های ماهواره ای بر بام خیلی از خانه های شهری و روستایی، در کنار بداخلاقی های سیاسی، اجتماعی در رده های مختلف جامعه خودنمایی می کند، و در چنین شرایطی است که ارزش رفتارها، انتخاب ها و گرایش های دینی، معنوی و اخلاقی توسط اکثریت مردم و خصوصا نوجوانان و جوانان ارزش بیشتری پیدا می کند و صد البته این پیام روشن را برای مسئولان و مدعیان دارد که بیش از این ها می توان از ظرفیت مردم متدین، نجیب و وفادار ایران برای حل مشکلات بهره برد و بیش از این باید تمامی هم و غم برنامه ریزان و دست اندرکاران امور صرف برطرف کردن مشکلات و ارتقاء و تعالی معنوی و رشد و توسعه کشور و اثبات هرچه بیشتر کارآمدی نظام مردم سالاری دینی شود.
بی گمان گسترش باورهای دینی و حرکت در مسیر معنویت و رعایت اخلاق از یک سو نه تنها موجب بارور شدن و نهادینه شدن هنجارها و فضائل اخلاقی و معنوی در بین افرادی که به این امور اهتمام می ورزند، می شود بلکه تاثیر فوق العاده ای نیز بر گسترش و اعتلای معنویت عمومی و هنجارها و رفتارهای اخلاقی جامعه می گذارد و از دیگر سو عرصه را بر دین ستیزی های خارجی و داخلی و مجالس و محافل ضد اخلاقی و ضد ارزشی تنگ می کند و باعث می شود که برگزاری جلسات و محافل شبانه و روزانه ای که برای طراحی علیه نظام تشکیل می شود بیش از گذشته به محاق رود و همچنین بساط برخی جلسات احتمالی که بدون در نظر گرفتن و اولویت دادن به مصالح نظام و کشور و به دور از رعایت هر گونه اصول رقابت فقط و فقط برای حذف رقبای سیاسی و یا اقتصادی – به هر قیمتی و به هر شکلی – نقشه کشی انجام می شود نیز برچیده شود.
ختم کلام این که آیا نباید مدعیان و برخی مسئولان، رفتارها، انتخاب ها و گرایش های معنوی و اخلاقی خیل کثیر جامعه و خصوصا دختران و پسران جوان مؤمن ایرانی و به ویژه بزرگان بی ادعای اهل معرفت و کشف و شهود و معنا از جمله آیات الهی همچون بهجت ها را الگویی برای خود قرار دهند و بیش از این از قافله معنویت و اخلاق گرایی اکثریت جامعه عقب نمانند.