این مطلب در روزنامه خراسان شماره: ۱۸۱۷۵ – سه شنبه ۳ مرداد ۱۳۹۱ با عنوان یادداشت روز به قلم کورش شجاعی چاپ شده است

تا همین چند ماه پیش در بسیاری از شهرها و استان های کشور آن قدر مرغ تولید می شد که بخشی از مرغ های تولید شده از شهری به شهری و یا از استانی به استان دیگر کشور حمل می شد. هر وقت هم که به هر دلیلی مثل قرار گرفتن در آستانه ماه مبارک یا عید نوروز قیمت مرغ بالا می کشید، مسئولان با اشباع بازار از مرغ های ذخیره و منجمد شده، جهش قیمت مرغ را مهار می کردند.
اما این بار قیمت مرغ در فاصله بسیار کوتاهی با جهش حدود ۲۵۰درصدی یا ۲.۵ برابری مواجه شد اما گویی در سردخانه ها از مرغ های ذخیره شده خبری نیست که با تزریق آن به بازار جلوی این جهش بی سابقه قیمت مرغ گرفته شود. این جریان نشان می دهد که دولت با اتحادیه ها و تولید کنندگان مرغ به اراده مشترکی برای حمایت از تولید، تنظیم و کنترل بازار و حمایت از مصرف کننده نرسیده اند که وضع قیمت و عرضه مرغ این گونه بی سابقه به یک مسئله تبدیل شد.
با این حال اگر پیش بینی های درازمدت و ارزیابی مناسبی از شرایط می شد و مسئله اقلام خوراکی مانند مرغ در یک دیدگاه همه جانبه نگر مورد بررسی قرار می گرفت و مسائلی از جمله بحث کم و گران شدن نهاده ها، بحث تحریم و بحث افزایش هزینه های تولید و همچنین کم انگیزه شدن برخی تولید کننده ها و حتی خارج شدن برخی از مسیر تولید و همچنین افزایش تقاضای بازار در آستانه ماه مبارک مورد ارزیابی قرار می گرفت، به احتمال بسیار قوی شاهد این صف های طولانی آن هم برای مرغی که در مدت کوتاهی حدود ۲۵۰ درصد افزایش قیمت پیدا کرده، نمی بودیم.
والبته اگر مردم نیز در چنین شرایطی به جای شتاب و بعضا ولع برای خرید و ایستادن در صف، چند روزی از خرید کالای چندصد درصد گران شده خودداری کنند قدرمسلم هم تب بازار به میزان قابل توجهی فروکش می کند، هم فرصتی به بازار و مسئولان داده می شود که لااقل از این پس چاره ای بیندیشند و هم وقت هایی که می تواند صرف کارهای مفید شود در صف های اینچنین تلف نمی شود و هم ضرب شستی به آن دسته از مسئولانی که یا خوابند یا خود را به خواب زده اند نشان داده می شود و هم عرصه ترکتازی آن دسته از تولید کنندگان بی انصاف، محتکران و دلالان و سودجویانی که به دنبال فرصت می گردند تا مردم را سرکیسه کنند، به میزان قابل توجهی محدود می شود.
شاید مقطع فعلی، زمان مناسبی باشد که مردم عزیزمان چنین راهکاری را بیازمایند و شاید برخی مسئولان بی توجه و کم توجه به مسائل اینچنینی کمی خجالت بکشند از این که مردم در صف خرید مرغ تعزیراتی بایستند آن هم در کشوری که این همه نیروی کار مستعد و آماده به کار دارد، در کشوری با این حجم بسیار بالای نقدینگی که از ناچاری به جای هدایت در چرخه تولید در مسیر بازارهای کاذب مثل ارز و طلا و یا سفته بازی هدر می رود، در کشوری که این همه سرمایه ها و منابع خدادادی دارد، در ایرانی که به برکت تحریم ها ثابت شده است در بسیاری از زمینه های بسیار مهم و اساسی این کشور می تواند «خوداتکا» و حتی «خودکفا» بشود. اما متاسفانه به خاطر برخی نگاه های محدود، بخشی و کوتاه مدت و همچنین غفلت از تدابیر پیش گیرانه و نداشتن نگاه همه جانبه نگر و آینده نگر درباره بعضی مسائل، موضوع ساده ای مثل تولید مرغ که نه نیازی به علوم پیشرفته آنچنانی دارد و نه منوط به داشتن تکنولوژی های بسیار پیشرفته است به یک مسئله در بازار کشور تبدیل می شود.
با این همه اگر اراده ای باشد همین مسئله پیش آمده می تواند به فرصتی برای ساماندهی تولید و کنترل قیمت مرغ برای درازمدت در کشور تبدیل شود.