این مطلب در روزنامه خراسان شماره: ۱۷۷۶۷ – سه شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۹ با عنوان سرمقاله به قلم مدیر مسئول کورش شجاعی چاپ شده است

پانزده روز از آغاز خیزش و قیام مردم مصر علیه اختناق و دیکتاتوری رژیم وابسته مبارک می گذرد، رژیمی که دولت کشور بزرگ و مهم مصر را از اوج عزت جلوداری مقابله و مبارزه با رژیم اشغال گر صهیونیستی تا حضیض ذلت همکاری و هم پیمانی با سران جنایتکار اسرائیل تنزل داده است و بی گمان همان طور که رهبر انقلاب در خطبه های اخیر نماز جمعه تهران تبیین کردند، عامل اصلی خیزش مردم مصر، همین «احساس تحقیر»ی است که ملت بزرگ مصر به خاطر سرسپردگی و وابستگی رژیم مبارک به آمریکا و همراهی و هم پیمانی اش با رژیم صهیونیستی از آن به شدت رنج می برد و امروز مردم مصر برای بازیابی عزت و کرامت و سربلندی و احیای روزهای سرافرازی خود در روزهای به یادماندنی و پرافتخار رهیدن از سلطه و کسب استقلال پس از جنگ دوم جهانی و تشکیل اولین دولت ملی در سال های نه چندان دور هستند، مردم مصر پیشقراولی کشور و ارتش خود را در مقابله با رژیم صهیونیستی و نقش تعیین کننده این کشور مهم را در تمامی معادلات منطقه ای و جهان عرب و اسلام را نیز تا قبل از امضای قرارداد ننگین «کمپ دیوید» در زمان انور سادات و همسویی رژیم مبارک را به خوبی در حافظه تاریخی خود حفظ کرده اند و به آن افتخار می کنند، بر این اساس علی رغم تحلیل های گوناگونی که درباره عوامل قیام مردم مصر ارائه می شود و تلاش هایی که توسط کسانی که نمی خواهند علت اصلی خیزش ملت مصر برای مردم جهان روشن شود می توان بر این نکته پای فشرد که اگر چه براساس برخی آمارها ۴۰درصد از جمعیت حدود ۸۰میلیونی مصر با درآمدی در حدود ۲دلار روز را به شب می رسانند و فقر و اختلاف طبقاتی به خاطر وابستگی و بی کفایتی رژیم مبارک در مصر بی داد می کند و این مهم در خیزش مردم مصر قطعا تاثیر به سزایی دارد، اما احیای عزت و کرامت و درهم شکستن احساس تحقیر و رهیدن از وابستگی، خلاصی از فشار و جو سنگین امنیتی پلیسی و اختناق حاکم بر مصر و از همه مهمتر اسلام خواهی ، اصلی ترین عوامل و خواسته های مردم مصر را تشکیل می دهد که برگزاری نماز جمعه و نمازهای جماعت چند هزار نفری در میدان «التحریر» در مرکز قاهره و شهرهایی مانند اسکندریه و سوئز یکی از نمادهای اعلام عمومی برای نشان دادن هویت اسلامی قیام مردم مصر است.
و بی گمان نمی توان واقعیت و موج اسلام خواهی کشورهای عربی و منطقه را که از تونس آغاز شد به سقوط و فرار «بن علی» دیکتاتور وابسته این کشور انجامید و امروز به مصر رسیده و موجب ایجاد خیزش هایی در یمن و اردن و حتی لیبی و الجزایر شده و آل سعود و وهابیت عربستان را نیز نگران کرده، نادیده گرفت و البته این موج اسلام خواهی و خیزش های منطقه ای و خصوصا خیزش مردم مصر بیش از هرکسی سران رژیم صهیونیستی و حامیان آنها را به وحشت انداخته است و این بزرگ ترین و مهم ترین اثر قیام مردم مصر است.
و پرواضح است که این اسلام خواهی در کشورهای عرب مسلمان، حکایت از این نکته اساسی دارد که اسلام مورد نظر معترضین، اسلام منحصر در رفتار شخصی و اعمال عبادی محدود به خانه و مسجد نیست بلکه اسلام موثر و احیا کننده عزت مسلمین و کشورهای اسلامی و اسلام آزادی خواه و ظلم ستیز، ترقی خواه، پیشرو و حامی مظلومان و مقابله کننده با دشمن اصلی جهان اسلام یعنی رژیم صهیونیستی است.
اما به نظر می رسد باید درباره حوادث به وجود آمده در منطقه و خصوصا در مصر چند نکته بیشتر مورد توجه قرار گیرد.
۱ – گرچه در خیزش مردم مصر اکثریت با اسلام گرایان است اما این نکته را نباید از نظر دور داشت که برخی از پیروان ادیان دیگر نیز در این خیزش مردمی حضور دارند همچنین علاوه بر طرفداران «اخوان المسلمین» ، «ناصری ها» و گروه ها و احزاب و تشکل های کوچک نیز در جمع مردم حضور دارند و اخیرا جمعی از نخبگان و موثران سیاسی اجتماعی مصر نیز در میان مردم حضور پیدا می کنند. بر این اساس می توان چنین استنباط کرد که در حال حاضر مردم مصر قصد ندارند خیزش خود را به حزب و جریان و گروه خاصی محدود کنند و اگر بتوانند در تلاش هستند که خیزش و قیامشان به یک خیزش و قیام ملی تبدیل شود و به نظر می رسد اگر چنین روشی یعنی استفاده از تمامی ظرفیت های مردمی جامعه مصر، ادامه یابد ایجاد همبستگی و اتحاد ملی علیه رژیم مبارک در جامعه مصر مستحکم تر خواهد شد.
۲ – سران احزاب و گروه های مختلفی که امروز با هر انگیزه ای با رژیم مبارک مذاکره می کنند حتما به این نکته توجه دارند که تجربه خیزش های مردمی نشان داده است که توده های مردم معمولا دقیق تر و موثرتر از برخی نمایندگان و مذاکره کنندگان عمل می کنند و هیچ حزب و گروهی نمی تواند و حق ندارد صدا و خیزش مردم را تفسیر به رای یا مصادره کند و عزم و اراده و خواست های اساسی مردم را نادیده بگیرد.
۳ – کشور و مردم مصر در ابتدای کسب استقلال و تشکیل دولت در زمان جمال عبدالناصر و هنگامی که پرچم مقابله با رژیم صهیونیستی را در دست داشتند، به عنوان سر و راس جهان عرب شهره بودند حال که این مردم هم چنین به فرهنگی بودن و فرهیختگی نیز در جهان عرب معروفند باید در چنین شرایطی بیش از پیش هوشیار باشند که خیزش و قیامشان توسط غرب خصوصا آمریکا «مهندسی» نشود این خیزش با توجه به پتانسیل و ظرفیت مردم مصر قابلیت تبدیل شدن به یک انقلاب سرنوشت ساز را دارد و مردم مصر نیز حتما می دانند که دستگاه دیپلماسی آمریکا، غرب و صهیونیست ها نیز به شدت در حال طراحی و برنامه ریزی برای مهندسی قیام مردم مصر و تنزل دادن آن در حد انجام یک رفرم و اصلاحات و تغییر دولت و … هستند و این هوشیاری مردم مصر که در عرصه عمل می تواند حرف اول و آخر را بزند و در این عرصه مهم و سرنوشت ساز نقش اصلی و تعیین کننده داشته باشد.
۴ – در جریان اطلاع رسانی از آن چه در منطقه و کشورهای عربی و به ویژه مصر می گذرد باز هم به نوعی شاهد تسلط و سیطره بنگاه های اطلاع رسانی غربی و پنهان کردن برخی از واقعیت ها و رویدادها در سایه اطلاع رسانی کاملا جهت دار و مهندسی شده و هدف دار این شبکه ها و خبرگزاری ها هستیم، بر این اساس در این جریان نیز جای خالی یک خبرگزاری حرفه ای و مستقل که صادقانه رویدادهای جهانی را به اطلاع مردم برساند، به خوبی احساس می شود.
۵ – این نگرانی وجود دارد که خیزش و قیام امروز مردم مصر دچار نبود یک رهبری استراتژیک منسجم و تعیین کننده شود اما مردم مصر می توانند براساس سابقه تمدنی فرهنگی و اقتضائات تاریخی و جغرافیایی و شرایط جامعه خود با حرکت حول یک مرکزیت رهبری جلوی هرگونه ایجاد تفرقه در صفوف مقاومت و وحدت را بگیرند.
۶ – نکته مهم دیگر این که این مردم مصر هستند که می توانند «کف» و «سقف» خواسته های خود را تعیین و اعلام کنند.
این مردم مصر هستند که به خوبی می توانند پس از رسیدن به کف خواسته های خود یعنی حذف رژیم مبارک، اصلاح قانون اساسی و حذف قدرت موروثی و ریاست جمهوری مادام العمر در مصر و احیای استقلال و مجد و عظمت مصر بزرگ به دنبال رسیدن به سقف خواسته های ملت بزرگ مصر در تمامی عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی باشند، مصر می تواند مانند گذشته های نه چندان دور در مقام سر و راس جهان عرب به ایفای نقش بپردازد و دوباره به عزت پیشقراولی مقابله با رژیم صهیونیستی دست یابد و بازی گر نقش اول در جهان عرب باشد. هر چند مجموعه آن چه تاکنون بر اثر قیام مردم مصر تحقق یافته خود به نوعی پیروزی بزرگی محسوب می شود اما با این حال این تظاهرکنندگان و شرکت کنندگان در خیزش مردمی مصر هستند که می توانند با تعیین و تبیین سقف خواسته های خود و پای فشاری و استقامت در راه تحقق آن کاری کنند که برای همیشه نه تنها سرنوشت مصر و منطقه ، بلکه دنیای عرب و جهان اسلام را به گونه ای دیگر رقم زنند.