جمله هایی از قبیل «همه گزینه ها روی میز است»، « همه گزینه ها را بررسی می کنیم» و « حمله نظامی به ایران منتفی نیست» هر از گاهی در لابه لای گفته ها و مواضع سران دولت آمریکا علیه ایران بیان می شود، اما به نظر می رسد اخیرا تکرار جمله هایی از این قبیل بیشتر شده است.

نگاه اجمالی به اوضاع بین المللی، شرایط بسیار حساس منطقه خاورمیانه، شرایط آمریکا در منطقه، اوضاع سیاسی و اقتصادی این کشور و اصرار اوباما و برخی همفکران داخلی و خارجی اش بر تسلیم شدن و عقب نشینی ایران از مواضع اصولی و دست شستن از حقوق قانونی و مسلم خود از یک سو و در مقابل پایمردی و غیرت ملت ایران بر حفظ عزت و استقلال میهن و استیفای حقوق قانونی خود در زمینه های گوناگون، همچنین تبدیل شدن ایران به قدرتی بزرگ، کنش گر و تاثیرگذار بر معادلات سیاسی، امنیتی، فرهنگی و اقتصادی منطقه، گسترش نفوذ و «قدرت معنوی» ایران بر کشورهای منطقه و حتی برخی ملت های سایر نقاط جهان در کنار بسط بیداری اسلامی و هوشیاری ملت ها، خصوصا ملت های مسلمان و به تبع آن رشد و ترویج روحیه سلطه ستیزی و مقابله با دخالت قدرت ها در امور داخلی کشورها از دیگر سو نشان می دهد که علی الظاهر آمریکا جز افزودن و تکرار بیشتر «تهدید» در کنار تلاش بسیار برای تشدید تحریم ها علیه ایران و ایجاد زمینه برای امتیازگیری هر چه بیشتر در میز مذاکره چاره ای دیگر برای رهایی از این شرایط و رسیدن به خواست های غیرمنطقی خود تصور نمی کند و به عبارت بهتر، نمی خواهد تصور کند!

چرا که کاملا روشن است که روش های بسیار منطقی و راه های فوق العاده روشنی برای حصول نتیجه منطقی از میز مذاکره و حتی رسیدن به بازی برد- برد وجود دارد و این راه ها و روش ها به طور مسلم بر دولتمردان آمریکا پوشیده نیست اما از قرار معلوم آنان به خاطر روحیه سلطه گری، خود بزرگ بینی و ادعای آقایی بر جهان به چیزی غیر از تسلیم ایران و عقب نشینی کشورمان از حقوق قانونی خود راضی نمی شوند تا پس از آن بتوانند بهانه های دیگری برای اتهام زنی، پیشروی و هدم استقلال و عزت ایران به عنوان «ام القرای» استقلال طلبی، عزت خواهی و مروج بیداری اسلامی و هوشیاری ملت های تحت ستم جهان بیابند.

نتایج مورد انتظار آمریکا از تهدید ایران
درباره نتایج مورد انتظار آمریکا از تهدید ایران و تکرار جملات تهدیدآمیز در کنار تشدید تحریم ها و سخن گفتن از مذاکره، موارد بسیاری را می توان برشمرد از جمله؛

۱ – به نظر می رسد اصلی ترین و اساسی ترین نتیجه مورد انتظار سران دولت آمریکا و همفکرانش از طرح این گونه مباحث، گرفتن روح توانایی و روحیه نشاط و شادابی و سازندگی از ملت ایران و در مقابل تزریق روحیه یاس و ناامیدی، ناتوانی و بلاتکلیفی به مردم است.

اما آنان از این نکته مهم و اساسی غافل اند که مردم هوشیار، آبدیده و پخته ایران در فراز و نشیب های فرهنگ و تاریخ تمدن چند هزار ساله خود و امروز با رصد دقیق و هوشیارانه مسائل جهانی و منطقه ای بیش از هر زمان دیگر می دانند که طرح این گونه مسائل و تهدیدها، بیش از هر چیز دیگر دامن زدن به یک «جنگ روانی» تمام عیار علیه ملت است تا طراحی و اقدام برای هر گونه عملیات نظامی علیه کشورمان.

۲ – ایجاد هراس و مانع تراشی برای جلوگیری از سرمایه گذاری شرکت های بین المللی در ایران و حتی ایجاد هراس و دلهره در سرمایه گذاران داخلی برای سرمایه گذاری در طرح های بزرگ و زیرساختی و به تبع آن فرار سرمایه ها و شکننده شدن و عقب ماندن بخش های زیرساختی و اساسی کشور در زمینه های گوناگون تولید.

۳ – تحت تاثیر قرار دادن ایران و تبدیل ایران از یک قدرت بزرگ و تاثیرگذار بر معادلات سیاسی، امنیتی، فرهنگی و اقتصادی به کشوری منفعل، تحت امر، وابسته و خنثی در منطقه و جلوگیری از افزایش قدرت و نفوذ معنوی ایران در منطقه و جهان با تکرار و تمرکز بر تهدیدهای نظامی به منظور به انفعال کشاندن ایران و کاستن از حوزه مانور و نفوذ معنوی و سیاسی جمهوری اسلامی در منطقه.

۴ – القای این گمانه به افکار عمومی که ایران کشوری عامل ایجاد تنش و ناآرامی و مخل برقراری صلح خصوصا در منطقه خاورمیانه است.

۵ – همراه کردن کشورهای صاحب نفوذ خصوصا کشورهای عضو گروه ۵+۱ برای اعمال تحریم های هر چه بیشتر.مواضع برخی کشورها از جمله روسیه و موافقت این کشور با تحریم ها به این بهانه که ما تحریم ها را تعدیل کرده ایم و موافقت احتمالی با تشدید تحریم ها برای جلوگیری از عملیاتی شدن تهدیدهای نظامی آمریکا، می تواند گواه روشنی بر این ادعا باشد که آمریکا با اضافه کردن و تکرار و طرح مسئله تهدیدهای نظامی بحث همراهی بیشتر دیگر کشورها را برای تحریم های شدیدتر دنبال می کند.

۶ – آمریکا با چراغ سبز نشان دادن به رژیم صهیونیستی برای حمله احتمالی موشکی به برخی نقاط حساس کشورمان و تکرار تهدید نظامی، می خواهد تا می تواند زمینه هایی برای گرفتن امتیاز بر سر میز مذاکره ایجاد کند.

۷ – کنار زدن رقبای اقتصادی از تحصیل منافع در منطقه و سهم  گیری بیشتر از معادلات اقتصادی منطقه.

۸ – بزرگ نمایی و قدرت نمایی برای جبران شکست ها و مشکلات عدیده ای که پس از اشغال عراق و حمله به افغانستان گریبان گیر آمریکا شده است.

۹ – جلوگیری از گسترش بیداری اسلامی و هوشیاری ملت های ستم دیده خصوصا مسلمانان جهان.

۱۰ – دامن زدن به پروژه ایران هراسی و ایران ستیزی خصوصا در بین کشورهای منطقه.

۱۱ – تلاش برای ایجاد بسترهای لازم برای اجرای طرح های جدیدی که برای منطقه در نظر گرفته اند.

حمله نظامی، امری بسیار بعید
گرچه همیشه و خصوصا با توجه به شرایط فعلی جهان و اوضاع منطقه باید تمامی مسائل بین المللی و منطقه ای و مجموعه تحرکات و مواضع سیاسی و تحرکات اقتصادی، امنیتی و نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی در عرصه بین المللی و خصوصا منطقه ای مورد بررسی و رصد لحظه به لحظه قرار بگیرد و برای مقابله با هر شرایطی کشورمان آمادگی های لازم را داشته باشد اما قرائن و شواهد و اوضاع حاکم بر جهان، وضعیت داخلی آمریکا و شرایط آمریکا در منطقه و گره کوری که حضور نظامیان آمریکایی و دیگر کشورهای بیگانه در عراق و افغانستان ایجاد کرده به روشنی از ناتوانی، نمایشی بودن، جنگ روانی بودن و بسیار بعید بودن هر گونه عملیات نظامی علیه کشورمان حتی در حد نشانه گرفتن و ضربه زدن به مناطق و محل های حساس کشورمان حکایت می کند.

چرا که این نکته را ملت ایران به خوبی می داند و باور دارد و دیگران نیز باید فهم کنند و بدانند که ایران نه عراق است و نه افغانستان و نه هیچ کشور دیگری، بلکه ایران، ایران است با تمام ویژگی ها و خصوصیات تاریخی، جغرافیایی، سوق الجیشی و ژئوپلتیکی خاص خود علاوه بر آن ملت ایران نیز با دیگر ملت های منطقه و جهان قابل قیاس نیست، تنها یک نگاه و نه تامل عمیق، به تاریخ و تمدن و فرهنگ ایران نشان می دهد که این کشور و ملت بزرگ آن به لحاظ برخورداری از ویژگی های ممتاز و برخورداری از مردمی مومن، آگاه، زمان فهم، عاقل، سلحشور، غیور، وطن دوست و عزت طلب و آزادی خواه هیچ گاه در مقابل هیچ دشمن غدار تجاوزگر، حتی آن گاه که بخش هایی از سرزمینش به محاصره و چنگ دشمن افتاده، سر تعظیم فرود نیاورده است. ملت ایران اوج این عزت مداری و حماسه آفرینی را به روشنی هر چه تمام تر در جریان جنگ تحمیلی هشت ساله و حمله رژیم صدام با آن پشتوانه و حمایت های بی دریغ سیاسی، اقتصادی و نظامی قدرت های بزرگ جهان و برخی کشورهای منطقه و عربی بر تارک تاریخ ایران و بلکه جهان به ثبت رسانده است آن هم در شرایطی که ایران عزیز به خاطر تحریم ها به صورت اساسی برای خرید تجهیزات دفاعی خود در تنگنا بود به گونه ای که حتی برای تامین «سیم خاردار» مشکل داشت چه رسد به ادوات و تجهیزات پیشرفته نظامی برای دفاع از خود، اما در همان شرایط با توکل به لطف الهی، تبعیت از رهبری امام خمینی(ره)، حفظ وحدت و یکپارچگی، تقویت روحیه ایثارگری، شهامت و شهادت و تکیه به پشتوانه عظیم حمایت های مردمی، ایران عزیز توانست علاوه بر این که وجب به وجب نقاط اشغالی وطن عزیز را از دشمن باز پس بگیرد با حماسه آفرینی های خود عزت و استقلال میهن اسلامی را به بهترین شکل پاس دارد.

شرایط آمریکا هم اقتضا نمی کند
هزینه های میلیاردی ورود آمریکا به دو جنگ در افغانستان و عراق و ایجاد سوال های متعدد از سوی شهروندان آمریکایی به عنوان مالیات دهندگان از یک سو و تداوم بحران جهانی اقتصاد که مشکلات فراوانی برای بسیاری از کشورها از جمله آمریکا به وجود آورده است و مخالفت هایی که هر از گاهی با ادامه جنگ افغانستان و عراق از سوی مردم این کشور ابراز می شود و همچنین مخالفت بخش عظیمی از مردم آمریکا با ورود این کشور به یک درگیری نظامی جدید در منطقه، عملا موانع جدی را در مقابل کاخ سفید برای اقدام به هرگونه عملیات نظامی جدید قرار داده است.

امنیت تنگه حیاتی هرمز
همچنین مسلم است که هر گونه تحرک نظامی به هر شکل از سوی هر کشوری علیه ایران، می تواند تبعات گسترده ای در منطقه و از جمله تنگه استراتژیک هرمز به عنوان اصلی ترین شاهراه انتقال انرژی جهان را در پی داشته باشد.

بنابراین حضور مقتدرانه ایران در این تنگه استراتژیک و نقش موثر کشورمان در تامین امنیت این تنگه ،خود نیز از جمله عوامل موثر در بازدارندگی حمله نظامی علیه ایران است.

توانمندی ها و قابلیت های دفاعی امروز ایران
همچنین این نکته بر هیچ کس پنهان نیست که توانمندی ها، ظرفیت ها، قابلیت ها و «توان بازدارندگی» و دفاعی امروز ایران با هیچ برهه زمانی در تاریخ این مرز و بوم خصوصا چند قرن اخیر قابل قیاس نیست.

امروز علاوه بر مردم ایران، جهان آوازه بسیاری از توانمندی های دفاعی ایران را شنیده اند.

امروز پیشرفته ترین تجهیزات نظامی و دفاعی به همت متخصصان و کارشناسان مومن و غیرتمند ایرانی در اختیار ملت بزرگ ایران است، امروز ایران بزرگ نه تنها توانایی ساخت ادوات ابتدایی ساده و مورد نیاز نظامی را دارد بلکه با تولید تجهیزات دفاعی و بازدارنده بسیار پیشرفته از جمله نفربرها و تانک های پیشرفته ای مثل تانک ذوالفقار، تولید و ساخت موشک های کوتاه برد، میان برد و دور برد مانند موشک های زلزال، نازعات، شهاب وقدر با برد بیش از ۲ هزار کیلومتر و تجهیز و پرتاب برخی از این موشک ها با سوخت جامد که از فناوری بسیار پیچیده و پیشرفته ای برخوردار است و به راحتی می تواند در صورت هر گستاخی و جسارتی، عمق استراتژیک منافع آمریکا در منطقه خصوصا مناطق حساس نظامی رژیم صهیونیستی را به صورت دقیق مورد اصابت قرار دهد.

ایران عزیز امروز جزو معدود کشورهای جهان است که در عرصه ساخت ناوشکن های پیشرفته و زیردریایی، به توانایی تولید ناوشکن دست یافته است. هنوز زمان زیادی از طراحی، ساخت و به آب انداختن و پیوستن «ناوشکن جماران» به نیروی دریایی جمهوری اسلامی نمی گذرد، افتخاری که نام ایران و ایرانی را بلند آوازه تر کرد.

توانایی متخصصان ایرانی در طراحی، تولید و ساخت زیرسطحی های پیشرفته از جمله «زیردریایی غدیر» نیز از جمله توانمندی های سرافرازانه فرزندان ایران زمین است.امروز علاوه بر تعمیر، تجهیز، اورهال و هواپیمای مسافربری و نظامی، ایران به توانایی تولید هواپیمای نظامی از جمله «جنگنده آذرخش» دست یافته است این ها و صدها نمونه دیگر از توانمندی ها و تجهیزات دفاعی و نظامی ایران تنها بخشی از توان دفاعی ایران را تشکیل می دهد و علاوه بر این توان مندی فوق العاده کشورمان در بحث جنگ های الکترونیک و هم چنین نبردهای «نامتقارن» از جمله دیگر توانمندی های قابل توجه در عرصه دفاع از کیان دین و میهن محسوب می شود.

همچنین وجود ۲ نیروی مومن، سلحشور و غیور ارتش و سپاه و آمادگی و یکپارچگی و وحدت این ۲ نیرو از دیگر توانمندی های منحصر به فرد کشورمان ایران است و از همه این ها مهم تر و اساسی تر ایمان، عزم و اراده، اتحاد و یکپارچگی و حماسه آفرینی ملت بزرگ ایران است که با وجود برخورداری از سلایق مختلف در هر زمانی برای مقابله با هر گونه تهدیدی، استوارتر و غیرتمندانه تر از هر ملتی با زیاده خواهی دشمن مقابله می کند.

بررسی این واقعیت های انکارناپذیر به روشنی نشان می دهد که امروز هیچ دشمنی شرایط و توان حمله نظامی به ایران بزرگ و مقتدر را ندارد و مهم تر از آن هیچ دشمنی جسارت چنین اقدامی را نخواهد داشت، بر این اساس آیا سخن به گزاف گفته ایم اگر تعرض نظامی به ایران را در این شرایط و با وجود چنین واقعیت هایی امری بسیار دور و بعید و بلکه ناممکن بدانیم و از آن تعبیری درحد یک گنده گویی، بلوف بزرگ سیاسی و تحمیل یک جنگ روانی تمام عیار علیه ملت ایران داشته باشیم؟