ارتش جنایتکار نیجریه چرا و با چه هدفی تعدادی از مردم مسلمان این کشور را در یک حسینیه به گلوله بست و قتل عام کرد؟

این مسلمانان مظلوم و بی پناه به کدامین جرم ناکرده، این چنین بی رحمانه به خاک و خون کشیده شدند؟ این موحدان پیرو آیین پیامبر خاتم و ارادتمندان و عاشقان اهل بیت رسول ا… در حسینیه بقیه ا… روستای «غاباری» در ۳۰ کیلومتری شهر «زاریا» شهری در ۴۰۰ کیلومتری «آبوجا» پایتخت نیجریه، چه جنایتی!!! مرتکب شدند که ارتش با طراحی و برنامه ریزی در هجومی چنین ناجوانمردانه، ۳۰۰ انسان و بنا بر نقل هایی ۵۰۰ و حتی بیش از این تعداد انسان را آن هم در یک مکان مذهبی، به خون غلتانید؟

آیا این بی گناهان رنج کشیده و زخم خورده از چنگال استعمار پیر انگلیس که تازه وارد پنجاه و پنجمین سال رهایی و استقلال کشور خود شده اند، گناهی جز مسلمان بودن و عاشق اهل بیت بودن دارند؟

آیا این بی پناهان مظلوم در این حسینیه به کاری جز عبادت خداوند، به جای آوردن نماز، تلاوت قرآن و شنیدن احادیث نبوی و ائمه اطهار(ع) و سخنرانی های مذهبی می پردازند؟ دولت، دستگاه های امنیتی و اطلاعاتی و حتی ارتش نیجریه به خوبی و روشنی می دانند که این محبان اهل بیت از همان حدود ۳۵ سال پیش که به طور رسمی و به واسطه روشنگری های شیخ ابراهیم زکزاکی این انسان فرهیخته و محب عترت رسول خدا(ص) به مکتب اهل بیت روی آوردند، همیشه و همچنان اهل صلح و مدارا و مبنای فعالیت هایشان تحمل سختی ها و رنج ها و حتی تحمل داغ جوانان بوده و هست، دولت، نیروهای اطلاعاتی و امنیتی نیجریه همچنان کاملاً در جریان هستند که حتی پس از به شهادت رسیدن ۳۳ نفر از جمله ۳ پسر شیخ زکزاکی در جریان حمله نظامیان به راه پیمایان روز قدس سال گذشته، این شیخ مظلوم مردم را به آرامش دعوت کرد.

آن ها همچنان می دانند که حتی محافظ زکزاکی رهبر شیعیان نیجریه، با خود سلاح حمل نمی کند پس چرا و با چه هدفی، باز این گونه جنایتکارانه این انسان های بی گناه را به خاک و خون کشیدند؟ اما به هر صورت وقوع این جنایت که بنا بر اخباری به بهانه دروغ سد کردن راه بر کاروان رئیس ستاد مشترک ارتش انجام شده، که تازه اگر این دروغ آشکار، راست هم می بود، مجازاتش این قتل عام نبود، تأمل و دقت در چند نکته و مطالبه به حق را بیش از پیش ضروری می کند.

۱ – اول این که ارتش بدون اجازه دولت نیجریه دست به این جنایت نزده است. بنابراین دولت این کشور در مقابل مردم و افکار عمومی جهان و خصوصاً مسلمانان و همچنین سازمان های بین المللی مدعی حقوق بشر که تا این لحظه موضعی در قبال این جنایت نگرفته اند! پاسخگو باشد.

۲ – چگونه می شود که دولت و ارتش نیجریه آنچنان که باید و ضرورت دارد با گروه تکفیری بوکوحرام که از سال ۲۰۰۲ بنیان گذاری شده و تاکنون جنایت های متعدد و فجیعی در این کشور مرتکب شده از جمله قتل عام بیش از ۲۰۰ نفر از ساکنان روستای «گامبورو» در منطقه «غوزا» در اردیبهشت ۹۳ و ربودن ۲۷۶ دختر از یک مرکز آموزشی در سال ۲۰۱۴ و فروختن آنان در بازار برده فروشی و… مقابله و مبارزه موثر نکرده است؟ آیا دولت نیجریه که بیش از نیمی از جمعیت ۱۷۰ میلیون نفری آن مسلمان و حدود ۴۰ درصد آنان مسیحی اند قصد ندارد با هر چه تنگ تر کردن عرصه بر مسلمانان اهل سنت و شیعه صلح جو و اهل مدارای این کشور و به نوعی مقابله همه گیر و همه جانبه نکردن با گروه تروریستی تکفیری بوکوحرام، علاوه بر دامن زدن به اسلام هراسی با ایجاد تفرقه، مسلمانان را به جان هم بیندازد و به نوعی با دو لبه قیچی ارتش و گروه های تکفیری، ریشه مسلمانان واقعی سنی و شیعه این کشور را بزند؟! خصوصاً ریشه جامعه حدود ۱۰ میلیون نفری شیعیان این کشور را؟

۳ – آیا دولت نیجریه قصد ندارد با ارتکاب این چنین جنایت هایی در حق مسلمانان واقعی خصوصاً شیعیان که یک تنه در مقابل وهابیت، تکفیر از یک سو و نظام سلطه از سوی دیگر ایستاده جا پایی محکم تر برای استعمارگران دیروز و امروز که هنوز زبان انگلیسی شان زبان رسمی مردم این کشور ثروتمند اما فقیر است باز کند؟

۴ – آیا دولت نیجریه یا حداقل بخشی از آنان با راه انداختن این گونه مسائل و جنایت ها قصد ندارند سرپوشی بر ناتوانی ها و بی کفایتی های خود بگذارند. بی کفایتی دولتمردانی که با وجود در اختیار داشتن منابع عظیم نفتی که این کشور را در رتبه دهمین دارنده ذخایر بزرگ نفتی جهان و هشتمین صادر کننده جهانی نفت قرار داده است اما بیش از ۷۰ درصد مردم زیر خط فقر و «فقر مطلق» (محروم از غذا و آب شرب سالم و جان پناه) زندگی می کنند و علاوه بر این ها مردمش حتی از امنیت لازم هم برخوردار نیستند.

۵ – آیا در وقوع این گونه جنایت ها واقعاً نمی توان ردپای وهابیت و آل سعود و صهیونیست ها را مشاهده کرد؟

۶ – سکوت معنادار مجامع بین المللی مدعی حقوق بشر در مقابل این جنایت، دیگر بار حکایت از این واقعیت تلخ دارد که خون مردم پاریس و دیگر کشورهای غربی رنگین تر از مردم مسلمان و سیاه پوستان و مظلومان عالم است.

۷ – جامعه جهانی و سازمان های بین المللی به حکم انسانیت و وجدان باید علاوه بر پاسخ گو کردن دولت و ارتش نیجریه جلوی تکرار این گونه فجایع در این کشور و هر جای جهان را بگیرند.

۸ – این گونه فجایع از این واقعیت تلخ و انکار نشدنی نیز حکایت دارد که تا استبداد و خودکامگی و ظلم و دیکتاتوری هست و تا نظام سلطه پابرجاست و تا انسان ها به سفید و سیاه و کشورها به جهان سومی و غیره و تروریست ها به «خوب» و «بد» تقسیم می شوند، این گونه ظلم ها و جنایت ها نیز پابرجا خواهد بود.