طلوعی دوباره در راه است، بهاری دگرباره فرا می رسد، فرصتی الهی در پیش است و ندایی آسمانی در گوش جان جهانیان طنین انداز می شود که یگانه خالق هستی، همگان را بر خوان گسترده کرم خود به میهمانی بس ویژه ای دعوت فرموده و هر که بخواهد دل و جان به عشق بازی با معبود زنده و تازه کند، می تواند بر این سفره عرشی میهمان شود. هر که بخواهد، می تواند میهمان عزیز ماه خدا شود از فرشتگان و عرشیان پیشی بگیرد، با خداوند و مالک هستی به تجارتی سراسر منفعت بپردازد و بالاتر از آن خود را به اطاعت از معبود یگانه و تنها سزاوار پرستش مفتخر سازد و بالاترین نشان را که نشان بندگی حضرت حق و رهایی از هر چه غیر اوست را بر سینه بیاویزد.

هنگامه بندگی و طاعت خاص در راه است، گاه روزه داری و کام بر چرب و شیرین بستن است، گاه گوش و چشم و زبان و دل بر پلشتی ها و ناپاکی ها و گناهان بستن است.

ماه تمرین خوب گفتن، خوب شنیدن، خوب و زیبا دیدن و عاشقانه نماز خواندن و عارفانه اطاعت کردن، ماه عاشقانه بندگی کردن است، فرصتی برای بیداری و جان به نور قرآن تازه کردن است، بهار آشتی با همه پاکی ها، خوبی ها و معرفت ها، بهار انس با کلام آفریدگار، گاه تامل و تدبر در قرآن، این جاودانه معجزه بی همتای پیامبر خاتم است. گاه آشتی با قرآنی است که برخی از ما بسیار از آن فاصله گرفته ایم و به همین دلیل افکار و گفتار و رفتارمان نیز با روش قرآن و کلام الهی و آموزه  های وحیانی و مکارم اخلاقی بسیار فاصله گرفته است.

رمضان، فرصت تطهیر قلوب است، فرصت پاک شدن از همه ناپاکی ها. رمضان، فرصت «ناب» شدن و تابناک شدن، رمضان، فرصت آشتی با همه خوبی ها و فضایل انسانی است.

لحظه لحظه رمضان، فرصتی آسمانی برای از خود رهیدن و تا خدا قد کشیدن است که حضرتش خود فرموده پاداش روزه «خودم» هستم و این یعنی لقای جانان و فنا در معبود یعنی نهایت عشق و وصال، که یگانه هستی خود پاداش روزه و روزه دار است.

و چه نیک تقدیر، خوش عاقبت، نیک انجام و نیک سرانجامند آنان که اعضا و جوارحشان به واقع روزه دار درگاه الهی است و گفت و شنید و فکر و اندیشه و اعمالشان خدایی است. روزه داران و باورمندانی که در این ماه کم توانان و کم بضاعتان را بر سفره خود میهمان می کنند و یتیمان را نیز با اقتدا به مولایشان علی(ع) میهمان سفره های خود می کنند و به مهربانی می نوازند. پاکدلانی که از قصورها و تقصیرهای دیگران می گذرند و در هنگامه رمضان و گاه بخشش و مغفرت خاصه الهی، کینه ها و کدورت ها و نامهربانی ها را کنار می گذارند و به جای «فصل کردن» به «وصل کردن» و پیوستن و با هم بودن و صله ارحام و مهربانی با همه مردمان همت می گمارند.

خوشا به حال پاکدلانی که در بهار قرآن و بندگی خداوند، شادی و بهار را میهمان دل چشم انتظارانی در بیمارستا ن ها، خانه های سالمندان، مراکز نگهداری کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست می کنند.

خوشا به حال پاکجانانی که در ماه میهمانی خدا، یتیمانی را میهمان همیشگی کانون گرم خانه های خود می کنند.

خوشا به حال آنان که وسیله درمان بیماران کم بضاعت را فراهم می کنند و مدرسه و درمانگاه و مسجد می سازند و اسباب وصل و ازدواج جوانان را فراهم می کنند که اجر این کارهای خیر و خداپسندانه شان در رمضان مضاعف شود.

خوشا به حال آنان که در می یابند در ماه مبارک رمضان، بهترین ماه خدا و ماه تطهیر و خودسازی و نزدیک شدن به خداوند، آن یگانه معبود و خالق هستی نفس هاشان را اجر تسبیح می دهد و حتی خوابشان را عبادت محسوب می کند و از این باب چه سعادتمندند آنان که مشتاقانه و عاشقانه به پیشواز ماه میهمانی خدا می روند. بهترین تقدیرها را در شب قدر و شب انزال قرآن از خدای قرآن و آفریننده جان و جهان طلب می کنند و تا طلوع فجر شب قدر را احیا می دارند که جانشان تا هنگامه وصال و لقاء حضرت حق روشن به نور قرآن و دور از ظلمات جهل و نادانی و شرک و پلیدی باشد.

خوشا آنان که در شب قدر، تقدیرشان و نامه عملشان به امضا و تایید حضرت صاحب الزمان می رسد تا در جنت الماوی همنشین و همدم صالحان و اولیا و بلکه امامان و انبیا باشند.

و خوشا به حال تمامی کسانی که فهم می کنند که از خوان گسترده کرم الهی هر کس بخواهد می تواند بهره ها ببرد، حتی معدود کسانی که تاکنون به هر دلیلی این دعوت مهربانانه و سراسر لطف و کرم آفریدگار هستی را اجابت نکرده اند و خود را به جمع و خیل گسترده میهمانان این میهمانی عظیم الهی نرسانده اند.

بی گمان رمضان امسال برای برخی از ما آخرین فرصت شرکت در ضیافت عظیم و گسترده الهی در ماه خدا و بهاری شدن در بهار قرآن است، حتی اگر چنین مقدر نباشد، آیا می توانیم و آیا سزاوار است که خود را میهمان عزیز، میزبانی چنین کریم و بخشنده و مهربان نکنیم. امید که به برکت آیات وحی، دلهایمان به نور قرآن روشن باشد و جان هایمان تابناک و در این ماه ناب شدن جان ها، روزه دار باشیم و میهمان ناب ترین میهمانی الهی.