گمان نمی کنم هیچ انسان منصفی در عظمت و بزرگی و همچنین شگفت انگیز بودن حماسه هشت سال دفاع مقدس تردید داشته باشد، و این نکته نیز مسلم است که تمامی کسانی که نقش و سهمی در خلق هزاران هزار حماسه آفریده شده در دل آن رخداد عظیم تاریخی و سرنوشت ساز داشته اند، خواهان روشن شدن هرچه بیشتر ابعاد، زوایا و مسائل پیدا و پنهان آن وقایع و حماسه ها و ضبط و ثبت آن در تاریخ ایران سرافراز هستند، با این حال اما آنچه تا امروز پس از گذشت ۳۰ سال از آغاز جنگ تحمیلی و ۲۲ سال از پایان دفاع مقدس از آن حماسه های گران مقدار در اختیار مردم و افکار عمومی قرار دارد بسیار کمتر از ارزش ها و عظمت آن واقعه تاریخ ساز و آن “گنجینه گران بهای معنوی” است، و اگر ادعا کنیم که علی رغم تمامی تلاش هایی که برای انجام این مهم صورت گرفته است آنچه تا امروز در اختیار است هنوز “یک از هزار” آن حماسه ها و راز و رمزهای آن رویداد عظیم نیست، سخنی به گزاف نگفته ایم. خاصه آن که دفاع مردم ایران علاوه بر تفاوت های اساسی که با سایر جنگ های رخ داده در دنیا دارد، که هرکدام به تنهایی بحث و بررسی های فراوانی را طلب می کند، اما یک تفاوت مبنایی، اصولی و منحصر به فرد در زیربنای فکری و عملی دفاع مقدس وجود دارد که این واقعه تاریخی را به گونه ای خاص از همه موارد مشابه، متمایز می کند، و پرواضح است که کسب رضای خداوند و باور عمیق به این نکته که این دفاع، نه تنها دفاع از حریم وطن، ناموس، عزت، شرافت و استقلال یک ملت است که این همه خود سزاوار هرگونه ازخودگذشتگی و جانفشانی از سوی هر انسان غیرتمند و شرافتمندی است بلکه این دفاع، علاوه بر همه اینها، دفاع از حریم دین و باورهای اسلامی و خدامحوری یک ملت بزرگ و مسلمان است و همین نکته اساسی موجب شده که رزمندگان ارتشی و سپاهی و بسیجی و عشایر آن چنان صحنه هایی از عشق و ایثار و جان فشانی و شهادت طلبی را در جای جای جبهه های دفاع از دین و میهن خلق کنند که بی گمان در هیچ جنگ و حتی هیچ دفاعی نمی توان مثل و مانند و نظیر و بدیلی برای آن پیدا کرد. آنانی که سهم و نقشی در خلق حماسه های آن دوران سراسر غیرت و باور و سرافرازی داشته اند، هنوز سینه هاشان مملو از خاطره ها و راز و رمزهایی است که ادعای صاحب این قلم را به روشنی اثبات می کند. بر اساس چنین باور و اعتقادی بر این نکته اصرار می ورزم که علی رغم تمام تلاش های انجام شده برای ثبت و ضبط دفاع مقدس و آن حماسه تاریخ ساز و سرنوشت ساز و بیان راز و رمزهای بسیار از آن گنجینه تمام ناشدنی هنوز کاری آنچنان شایسته و بایسته و در حد و اندازه آن دفاع جانانه و باورمندانه از حریم دین و میهن و حماسه های بی بدیل آن انجام نشده است، قصد آن ندارم که اشخاص و یا سازمان ها و نهادهایی را به کوتاهی و قصور در این زمینه متهم کنم، اما به روشنی و به صراحت ادعا می کنم که نه در عرصه هنر و رسانه ها و نه در آموزش و پرورش و نه در دانشگاه ها و حوزه های علمیه و نه حتی در سازمان و نهادهای خاص و متولی حفظ و نشر ارزش های دفاع مقدس، آن کار مورد انتظار و در حد آن واقعه عظیم تاریخی و سرنوشت ساز انجام نشده است و به تعبیری هیچ کدام از نهادها و سازمان ها و در یک نگاه کلان حتی هیچ کدام از دولت ها، آن کار “کارستانی” را که باید برای ثبت و ضبط، حفظ و احیا و انتقال ارزش های دفاع مقدس به نسل های کنونی و آینده و “رمزگشایی” از آن حماسه های سرنوشت ساز و بی نظیر تاریخی انجام می دادند، آنچنان که باید به انجام نرسانده اند؛ و به همین دلیل است که هنوز ما به لحاظ برخورداری از حداقل چند فیلم سینمایی فاخر که لااقل بخشی از بزرگی و عظمت دفاع مقدس را به نمایش بگذارد، بسیار فقیر هستیم، هنوز به لحاظ آثار مکتوب موثر، وزین و فاخر در این زمینه فقیریم، هنوز در بیان هنری این واقعه عظیم تاریخی به زبان های گوناگون هنری در فقر به سر می بریم، هنوز به لحاظ طراحی و اجرا و بهره برداری از باغ موزه ها و پارک موزه های دفاع مقدس که می تواند تاثیر مبنایی بر حفظ و انتقال ارزش های دفاع مقدس داشته باشد دچار فقر هستیم.

و هنوز از برخورداری از چند “دایره المعارف” در برخی زمینه ها و مولفه های استثنایی دفاع مقدس محروم هستیم، و این همه درحالی است که همگان بزرگی و عظمت دفاع مقدس و بی شمار حوادث پر رمز و راز آن را و ارزش های پرشمار معنوی این گنجینه عظیم را قبول دارند، پس شایسته است تا هنوز که عطر نفس های غیورمردان عزت آفرین سرافراز دوران دفاع و خانواده های آنان در جامعه پراکنده است هر چه می توانیم در جهت ثبت و ضبط و احیا و انتقال ارزش های دفاع مقدس و رمزگشایی از این بزرگ حماسه تاریخ ساز ایران زمین همت گماریم و این سرمایه بی بدیل عزت و سرافرازی و این گنجینه عظیم ارزش های معنوی را برای خود و نسل آینده و تاریخ ایران و جهان پاس بداریم. مبادا که ما شرمنده خون شهیدان و خدای شهیدان باشیم.

ویژه نامه “رازهای سوسنگرد” قطره ای است از بارانی که باید از ابرهمت مسئولان و مردم ببارد و دشت تاریخ و ذهن و ضمیر مردمان را برای همیشه سیراب کند و جلا بخشد.