kourosh shojaee - کورش شجاعی مدیر مسئول روزنامه خراسان - کورش شجاعی روزنامه نگار - کورش شجاعی نویسنده - گرانی

این مطلب در روزنامه خراسان شماره:  ۱۶۹۹۶  – شنبه  ۱۱ خرداد  ۱۳۸۷ با عنوان سرمقاله به قلم مدیر مسئول کورش شجاعی چاپ شده است

کورش شجاعی

تاثیر و پیامد اقدام های ضربتی خصوصا در زمینه مسائل اقتصادی، نه قابل انکار است و نه مخفی و رازآلود که برخی بخواهند و بتوانند به راحتی و سادگی شانه از زیربار مسئولیت  خالی کنند. از مسائل کلان اقتصادی و رویه ای که بعضا بر نوع تصمیم سازی و تصمیم گیری های متفاوت و گاه متناقضی که در حیطه سیاست های پولی و مالی حاکم است بگذریم ،که البته پرداختن به آنها خود مقوله ای ضروری، اساسی و نیازمند مباحث گسترده و کارشناسانه است و باید به عنوان مباحث زیرساختی و کلان حوزه اقتصاد مورد توجه عمیق تر و جدی تر متخصصان و مسئولان قرارگیرد، مسئله گرانی های اخیر که معلوم نیست از پس تدبیری عمیق از طرف  برخی وزارت خانه ها بدان دامن زده شده یاحسب اتفاق و به دور از ژرف اندیشی و آینده نگری رخ داده، بحثی قابل تامل و تدقیق است.

هنوز تب افزایش نجومی و سرسام آور قیمت مسکن سرد نشده که اجاره بهای مسکن از پله های آپارتمان ها و برج های مرتفع صعود کرده ،سر به آسمان می ساید، گرچه برخی تمهیدات دولت و برخی پیشامدها تا حدودی مانع رشد قیمت مسکن شده ولی اجاره نشین ها مجبورند هر روز به سرپناهی کوچک تر و گران تر ازدیروز رضایت دهند.

اما تب این یکی فروکش نکرده تب افزایش قیمت برنج داغ می شود و البته از پس پی گیری مسئولان، دست هایی آلوده به احتکار ، سلف خری های آنچنانی و جوسازی خودنمایی می کند، تدبیرهای هرچند دیرهنگام به نوعی در کنترل قیمت برنج تا حدودی موثر می افتد، گرچه در این فقره انصافا نقش افزایش قیمت جهانی برنج و غلات را به خاطر خشکسالی هایی که خیلی از نقاط جهان را متاثر کرده نمی توان نادیده گرفت.

از سوی دیگر در هنگامه ای که خشکسالی، طبق آمار در ۴٠ سال گذشته بی سابقه است و مشکلات خاص خود را به دنبال دارد و حتی تامین آب شرب و خصوصا استحصال انرژی از نیروگاه های برق آبی را با مشکل اساسی مواجه کرده است و نیز کشاورزان و دامداران زحمتکش را به شدت در تنگنا قرار داده به گونه ای که دست بسیاری از آنان از سرمایه خالی شده و در حالی که اساسا محصولی از کشت دیم عاید نشده، تکلیف کشت های وابسته به آب های سطحی نیز روشن است ، وضعیت کشت هایی که وابسته به آب های زیرسطحی هستند هم چندان روشن نیست در چنین شرایطی معقول ترین کار صرفه جویی درمصرف آب خصوصا در بخش کشاورزی و استفاده بهینه در بخش شرب و بهداشت است، درموضوع برق نیز چاره اساسی صرفه جویی و استفاده بهینه از انرژی است که برای جلوگیری از سهمیه بندی ضرورتی انکارناپذیر است اما افزایش قیمت برای مشترکان پرمصرف نیز مبحثی است که نمی تواند از نظر مسئولان این بخش دور بماند و شاید در آینده ای نه چندان دور گریزی از آن نباشد.

با این همه هنوز از افزایش بی ضابطه قیمت برخی کالاها از جمله لبنیات چندی نگذشته شایعه افزایش قیمت شیر یارانه ای نیز درجامعه می پیچد و هنوز این قصه ختم نشده قیمت نانکه رزق اصلی مردم خصوصا دهک های پایین جامعه است بی سروصدا افزایش می یابد این درحالی است که با نظارت دقیق و مستمر بر فرآیند تهیه آرد و پخت نان می توان از اسراف حیف ومیل و دور ریز روزانه هزاران کیلو از این نعمت الهی جلوگیری کرد و از این طریق صرفه جویی عظیمی برای کشور انجام داد و ما به ازای آن را در کیسه مردم ریخت، اما دیدیم که نان گران شد ولی برای دلخوشی مردم حتی یک روز کیفیت نان روی بهبودی به خود ندید، آیا واقعا نمی توان نظارتی دقیق بر فرآیند تولید نان داشت؟ به حسب ضرورت و جلوگیری از اطناب کلام،نیم نگاهی هم به میوه بدمزه نهال یک شبه تبدیل  شده به درخت تنومند پودرهای شوینده می اندازیم که صدالبته این میوه برای عده ای محتکر و سودجو علی الظاهر تلخ و بی مزه نبوده و کامشان را بسیار شیرین ولی انگشت تعجب اکثر مردم را به دهان نزدیک کرده، که پودرشوینده دیگر چرا؟ این درست که یارانه ها باید هدفمند شود، این هم درست که پودرشوینده از جمله اقلام اساسی زندگی مردم و مرتبط با قوت لایموت مردم نیست و این هم درست که هدفمندکردن یارانه ها و ساماندهی آن باید از یک جایی شروع شود و حتی گیریم که این اظهار نظربرخی مسئولان که در یک گفت وگوی خبری مدعی شده بودند هدف از حذف یارانه پودرهای شوینده اختصاص آن به شیر یارانه ای است درست باشد، آیا موقعیتی مناسب تر از این برای حذف یارانه پودرهای شوینده و اعلام آن وجود نداشت ؟آیا با وجود این که شنیده ها از چیز دیگری در بحث شیر یارانه ای حکایت دارد، بهتر نبود اول به آن پرداخته ، آن قصه عملیاتی و سپس به بحث پودرهای شوینده دامن زده می شد؟ آیا واقعا نمی توان با یک برنامه ریزی حساب شده و منطقی اگر قرار است افزایش قیمتی هم باشد، تدبیری اندیشید که طلوع هر روز خورشید برای مردم حکایت گر قصه دیگری از گرانی نباشد؟ آیا نمی توان با تصمیم گیری به موقع، شفافیت بیشتر با مردم واطلاع رسانی به هنگام،شیرینی کارهای بزرگی که در کشور در عرصه ملی و بین المللی انجام می شود را به کام مردم تلخ نکرد؟