اگر ادعا کنیم که ملت ایران امروز پس از گذشت ۳۰ سال از پیروزی انقلاب اسلامی به تمامی آرمان ها، اهداف و خواسته هایی که به خاطر آنها انقلاب کردند، دست یافته  اند، بی گمان یا گرفتار نگاهی ساده انگارانه به مسائل هستیم، یا توان تحلیل دقیق آرمان های انقلاب و فاصله آن با آنچه به دست آمده را نداریم، اثبات این سخن به برشمردن مصادیق متعدد در زمینه های گوناگون فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ندارد، چرا که مگرمی توان واقعیت مهجوریت و مظلومیت مقوله فرهنگ و نبود نگاه عمیق و زیربنایی به فرهنگ را در سیستم حکومتی کشور انکار کرد وآیا می توان ادعا کرد که سیستم اقتصادی کشور کاملا براساس مبانی دینی و اقتصاد اسلامی پایه ریزی شده و شکل گرفته و امروز اقتصاد ایران حداقل برای کشورهای اسلامی حرف هایی برای گفتن و جذابیت هایی برای پیروی ایجاد کرده است؟ آیا عدالت با همه جذابیت ها و شاخص هایش در شئون مختلف جامعه اعم از عدالت اجتماعی، عدالت اقتصادی، عدالت فرهنگی و عدالت سیاسی جلوه گر شده و به وجه غالب بدل شده است؟ آیا کارهای اساسی و بنیادی برای تعمیق ،ترویج و بسط هویت ایرانی اسلامی، آن گونه که شایسته این هویت اصیل و ریشه دار است انجام شده و به ثمر نشسته است؟ آیا در بحث سیاست خارجی و تعامل با کشورهای جهان و استیفای حقوق بین الملل در زمینه های گوناگون، وزارت خارجه آن گونه که در شأن ایران اسلامی باشد، موفق عمل کرده است؟ و آیا… پرواضح است که در مقوله  هایی اینچنینی اما و اگرها و سوالات متعددی قابل طرح است، اما آیا می توان اهل انصاف بود و بر واقعیت ها، تلاش های انجام شده برای رسیدن به آرمان ها و دستاوردهای انقلاب چشم بست؟ چرا که اگرچه با وضع مطلوب فاصله داریم ولی آیا جهت گیری ها در راستای رسیدن به وضع مطلوب اصلاح نشده است ؟و آیا نسبت به آغاز راه ، تحولاتی قابل توجه در اکثر عرصه های مذکور به وجود نیامده است؟ در عین حال ضروری است که در آغاز دهه چهارم انقلاب اسلامی که به تصریح رهبری باید دهه «پیشرفت و عدالت» باشد تمامی نیروی فکری و پشتوانه مردمی و امکانات و منابع فراوان کشور را در قالب عزم ملی برای حرکت پرشتاب در مسیر پیشرفت و عدالت و دستیابی به آرمان های والای انقلاب بسیج کرد. آیا می توان بزرگ ترین و عزت آفرین ترین دستاورد انقلاب اسلامی را، «استقلال» را نادیده گرفت، آیا هیچ اهل انصافی می تواند این نعمت بزرگ، گران قدر و بی بدیل را که عزت هر ملتی در گرو آن است را انکار کند.امروز هیچ قدرتی در جهان، نمی تواند ادعا کند که برای ملت ایران «به جای ملت ایران» تصمیم می گیرد. به برکت خون شهیدان انقلاب اسلامی ، نفس روحانی خمینی عزیز آن مرد الهی و وارسته و رهبری خلف صالح او، امروز ملت دوران شکوه استقلال واقعی کشور خود را به خوبی حس می کنند و صد البته هزینه های فراوانی برای رسیدن به این عزت پرداخت کرده اند، عزتی که بی گمان نقطه عطفی در تاریخ ایران عزیز محسوب می شود. آیا می توان این واقعیت را انکار کرد که ملت هوشمند و عزت طلب ایران به برکت انقلاب مردمی و تاریخ ساز خود، در عین تحمل فشارهای سنگین سیاسی و اقتصادی قدرت های جهانی، با سربلندی و قدرت تمام در مقابل «باج خواهی» زورگویان باج خواه، ایستاده است و به همین دلیل به الگویی مثال زدنی برای بسیاری از ملت ها و کشورها و خصوصا مردم کشورهای مسلمان و کشورهای منطقه تبدیل شده است، آیا «استقلال» شاخص اصلی و اساسی ترین «سند عزت» هر ملتی محسوب نمی شود؟ و آیا نباید این استقلال و تداوم آن را با بصیرت و حرکت پرشتاب در مسیر پیشرفت و عدالت با تقویت انسجام و وحدت ملی در عین اختلاف سلیقه های طبیعی حفظ کنیم؟ آیا این وظیفه ای نیست که آحاد مردم هزینه داده برای استقلال و خصوصا نخبگان، خواص و تصمیم سازان و تصمیم گیران کشور باید به بهترین شکل برای انجام آن تلاش کنند؟ وجود امنیت قابل توجه و مثال زدنی در جای جای کشور پهناور ایران ازجمله نکات قابل تأمل و بسیار باارزشی است که نه تنها نمی توان و نباید آن را نادیده گرفت بلکه باید به عنوان نعمتی فوق العاده با ارزش زوایای آن خصوصا برای نسل سومی های انقلاب روشن شود، چرا که درک تاثیر وجود امنیت در یک کشور و این که تنها در سایه امنیت، دستیابی به توسعه و پیشرفت در زمینه های گوناگون معنوی و مادی، عدالت و همچنین تداوم استقلال کشور امکان پذیر است، موجب می شود که آحاد ملت برای حفظ و تحکیم امنیت حساس تر و عزم شان برای تداوم و تعمیق امنیت کشور جزم تر شود همچنین بررسی همه جانبه نگر مقوله امنیت آن هم امنیت کشوری مانند ایران که به خاطر شرایط ویژه منطقه و حضور اشغال گران در کشورهای همسایه، دایره ای از آتش بر گرد کشور افروخته است علاوه بر کمک به درک عمیق تر مقوله حیاتی امنیت، موجب مشارکت دلسوزانه هرچه بیشتر آحاد مردم در پاس داشت این نعمت بزرگ و ارزشمند می شود ، نعمتی که کشورهای بسیاری در جهان و خصوصا در منطقه سال های سال است، آرزوی برخورداری از آن را در دل می پرورانند. خوداتکایی علمی و پیشرفت های چشمگیر در زمینه های گوناگون علمی از جمله دستیابی محققان عزیز کشورمان به فناوری تولید، تکثیر و انجماد سلول های بنیادی، کلونینگ و شبیه سازی، پیشرفت ها در عرصه بیوتکنولوژی، نانو فناوری، هوافضا، ساخت انواع موشک و ماهواره بر، پرتاب موفقیت آمیز ماهواره های تحقیقاتی به فضا، دستیابی به دانش و فناوری غنی سازی اورانیوم، ورود به عرصه دانش «گداخت هسته ای»، توانمندی پزشکان و جراحان عالی مقدار کشورمان در انجام پیچیده ترین اعمال جراحی با بالاترین کیفیت، ارتقای چشمگیر دانش مهندسی در زمینه های گوناگون ازجمله ساخت سازه ها و سدهای عظیم نیز از جمله دستاوردهای گرانقدر انقلاب اسلامی است که احساس غرور ملی و توانمندی ایرانی را دوصد چندان می کند خصوصا اگر به یاد بیاوریم که پیش از انقلاب نه تنها هیچ اثری از این گونه تحولات و جهش های علمی نبود بلکه به خاطر کمبود حتی پزشک عمومی، برخی از هم وطنانمان توسط پزشکان هندی و پاکستانی ویزیت می شدند، آن هم در کشوری که خود از پایه گذاران طب و بوعلی سیناهای آن از نوادر و نوابغ جهان به شمار می آیند، دانشمندانی که کتاب هایشان تا همین چند دهه گذشته در معتبرترین دانشگاه های پزشکی جهان تدریس می شد. و نکته آخر و ازجمله مهمترین دستاوردها و ثمرات انقلاب اسلامی این که امروز به برکت انقلابی که به فرموده خمینی عزیز، در شکل گیری، پیروزی، تثبیت و دوام و قوام، مانند هیچ یک از انقلاب های جهان نیست، امروز مردم از حق حیاتی و سرنوشت ساز، «انتخاب» و «مشارکت» واقعی در «تعیین سرنوشت» خود و انتخاب کارگزاران و مسئولان کشور برخوردارند و مردم در پناه نظام مردم سالاری دینی که خود بدان رأی دادند و بنیان نهادند، با حضور آگاهانه و موثر خود در صحنه های گوناگون از «جمهوریت» و «اسلامیت» نظام جمهوری اسلامی که میراث گرانقدر امام و شهیدان است پاسداری می کنند، مردم فهیم، آگاه، زمان شناس، بابصیرت و دشمن شناس ایران همیشه نشان داده اند که از بسیاری از مسئولان و مدعیان و متوهمان و طلبکاران و بر سر سفره انقلاب نشستگان، همیشه جلوتر، پیشروتر، دلسوزتر و جان فداترند و برای تثبیت کارآمدی، عزت، سرافرازی و اقتدار هرچه بیشتر جمهوری اسلامی ایران به عنوان تنها حاکمیت اسلامی مبتنی بر محبت و مودت اهل بیت(ع) در جهان از هیچ تلاشی فروگذار نکرده اند و نخواهند کرد، این روزها نیز در آغاز دهه چهارم انقلاب اسلامی و با پشت سرگذاشتن اغتشاشات و فتنه ای که با تدبیر رهبری، مدیریت شد بار دیگر مردم علی رغم وجود کاستی ها، کمبودها، برخی آرمان های دست نیافته، غفلت و بی تدبیری مدعیان و برخی مسئولان باز هم برای حفاظت از کیان دین و میهن و پاس داشت میراث شهیدان، در روز ملی ۲۲ بهمن، چنان حماسه ای کم نظیر خواهند آفرید که نه تنها جهان و دشمنان این ملت بلکه غافلان و مدعیان و متوهمان و حتی برخی از مسئولان را نیز شگفت زده خواهد کرد.