آن بزرگ مرد در عین اقتدار نه فریفته قدرت شد و نه به دام غرور افتاد، درجه ها و مدال های افتخار نیز او را از تواضع و فروتنی بازنداشت، حرص مال اندوزی نیز در جان پاکش رخنه نکرد، دل و دست به زد و بندها و بداخلاقی های باندی و گروهی نیالود.

امیر سرافراز ارتش ایران پاک زیست و صدالبته تاثیرگذار ، تاثیرگذار در «استواری» و «مانایی» ایران زمین، امیر سپهبد علی صیاد شیرازی در کنار دیگر امیران، سرداران، سربازان و رزمندگان، حریم دین و انقلاب و میهن را ،عزت و شرف و ناموس ایران و ایرانی را پاس داشت .

پابرجایی حریم وطن، امنیت میهن و سرافرازی ایران ره آورد حضور دلاورانه و جانفشانی های امیر و همرزمانش در آوردگاه دفاع مقدس بود. آن سرباز وطن« مشق عشق» را به جان نوشته بود، سرمشق از جانان گرفته بود، او از سربازی تا اسپهبدی و از اسپهبدی تا سربازی در راه دین و میهن به «سرمشق عشق» مشق کرد و سلسله جبال آزمون ها را یکی پس از دیگری در نوردید و بر قله شرف و ایثار و جوانمردی فراز آمد و آن گاه به شهادت، به فوز عظیم در جوار رب جلیل آرام گرفت.

«فرزند ایران» چه نیکو زیست، چه شایسته تاثیرگذار شد و نامش چون دیگر امیران ، سرداران و حریم بانان شرف و عزت و آزادگی ایران و ایرانی بر تارک این سرزمین درخشندگی ابدی یافت.

این سرزمین پرگهر دوام و قوام، امنیت و اقتدار خود را مدیون جان برکفانی چون صیادشیرازی می داند که به عشق اعتلای ایران زندگی کردند، به مردانگی سینه در مقابل خصم سپر کردند، به سرمشق جانبازی برای دین و میهن عاشقانه و دلاورانه مشق کردند تا ایران و ایرانی سرافراز و زنده بماند تا ایران و ایرانی در سایه امنیت حاصل از جان فشانی های فرزندانش به اوج عزت و اقتدار و توسعه دست یابد.

و اگر نبود جانفشانی های امیران و سرداران و سربازان و رزمندگان حق باور ایران زمین امروز آیا فرزندان دانشمند و برومند این سرزمین می توانستند مردمان پاک نهاد این دیار تمدن خیز، فرهنگ پرور و دانش مدار را به ضیافت و جشن پیشرفت های عظیم در رشته های مختلف علمی از جمله تولید، تکثیر و انجماد سلول های بنیادی، کلونینگ و شبیه سازی ،ساخت سامانه پرتاب ماهواره و … و در راس همه غنی سازی اورانیوم و دستیابی به چرخه سوخت هسته ای دعوت کنند.

امنیت، اقتدار، آزادگی، آسایش ، ابتکارات، اختراعات، حرکت روبه رشد در مسیر پیشرفت و توسعه، جشن ها و افتخارات و بلند آوازگی های ایران امروز مدیون حق باوران، دین مداران و وطن دوستانی چون صیاد شیرازی ها، چمران ها، آوینی ها، کاوه ها، برونسی ها، همت ها، باکری ها ، کشوری ها، فلاحی ها جهان آراها و هزاران امیر و سردار و سرباز و رزمنده ای است که یا شهادت به رویشان آغوش کشید و یا مهر جانبازی و آزادگی و رزمندگی بر دل هاشان هنوز دائما، مهر دین و میهن گستراند. آن بزرگ مردانی که در این عرصه سربلند و سرافراز گام نهادند به وظیفه دینی ،ملی و میهنی خود به شایستگی عمل کردند و اما امروز نوبت کسانی است که بر سفره میراث آن بزرگواران نشسته اند و برای حریم بانی از ارزش ها، فرهنگ و تمدن این مرز و بوم و پیشرفت اعتلای حال و آینده آن، ساز تصمیم کوک می کنند، قانون می نویسند، بر کرسی اجرا تکیه می زنند و یا برای احقاق حقوق مردم کسوت قضا می پوشند این عزیزان می دانند و باید بدانند که رمز موفقیت در انجام ماموریت چیزی جز در نظرگرفتن رضای خالق نخواهد بود و رضای حق در تصمیم سازی ها و تصمیم  گیری ها حق مداری، تدبیر، درایت و دوراندیشی، باریک بینی و نکته سنجی، تخصص، تعهد، دلسوزی و مسئولیت پذیری و آینده نگری است.

رمز موفقیت صیاد شیرازی ها توکل به خدا و کسب رضای او و عشق به میهن بود.

اما کسانی که امروز می خواهند بر کرسی های مسئولیتی تکیه زنند و یا در شرف تکیه زدن به مسندهای اجرایی، تقنینی و قضایی هستند چه چیزی را رمز موفقیت می دانند؟

باشد که مدیون خون شهیدان سرافرازمان نباشیم.