بی گمان اصلی ترین و اساسی ترین انگیزه و خواسته مردم در جریان شکل گیری انقلاب، حاکمیت ارزش های دینی بر تمامی شئون جامعه بوده است. ارزش های برگرفته از اسلام ناب و پیراسته از «تحجر» و «دگماتیسم» از یک سو و نیالوده به تفاسیر سلیقه ای و شخصی و التقاطی و گرفتار نیامده به دام انگاره های خودساخته این و آن از دیگر سو.

ملت رشید ایران، برخلاف ادعای برخی از خوابیدگان و یا خود را به خواب زدگانی که می گفتند مردم ایران در جریان انقلاب، «می دانستند که چه چیزی را نمی خواهند» ولی «نمی دانستند که چه چیزی می خواهند» با حضور پرشور و شعور خود در عرصه های گوناگون به صراحت و روشنی هم اعلام کردند که چه نمی خواهند و هم صریح و قاطع آن چه را می خواستند فریاد کردند.

اولین جرقه های خیزش عظیم مردم با فریاد «بیدارباش» و «به داد اسلام برسید» خمینی بزرگ آن عالم و عامل به اسلام ناب محمدی(ص)، در جریان تصویب قانون تحقیرآمیز «کاپیتولاسیون» زده شد، بدین ترتیب «نهال انقلاب» با کلام و کردار مرجعی روشن بین، زمان شناس و آینده نگر در اذهان مردم حق باور و دین مدار ایران غرس شد و از آن جا که این نهال از زلال مکتب و آموزه های ناب اسلام، سیراب می شد به زودی ریشه دواند، به درختی تناور بدل گشت، و به ثمر نشست که بزرگترین ثمره آن سرنگونی رژیمی سلطنتی، بی اعتنا به خواست مردم و ارزش های دینی ،دیکتاتور و زورگو در مقابل ملت و کرنش گر و مطیع در مقابل حامیان استعمارگر قدرت مدار بیگانه بود و البته به دنبال فرار دیکتاتور و درهم پیچیده شدن بساط استبداد و خودکامگی، دامن نفوذ و استعمارگری بیگانگان نیز برچیده شد و زمینه برای استقلال کشور که بی تردید بزرگ ترین و افتخارآمیزترین خواست یک ملت آزاده، هوشیار و بیدار است فراهم آمد، استقلال تصمیم گیری در جهت رشد و شکوفایی معنوی و مادی ملک و ملت، حاکمیت اسلام بر تصمیم سازی و تصمیم گیری ها، حاکمیت اراده مردم بر سرنوشت کشور و اداره امور مملکت، خوداتکایی و ترویج و تقویت اعتمادبه نفس ملی .

ملت بزرگ ایران با اتکا به باور عمیق خود به اسلام خدامحور، «عقل گرا»، « خردورز»، «شریعت مدار» و «عدالت گستر» که ریشه در قرآن و سنت دارد هوشیارانه و آگاهانه فریاد دین مدارانه و بیدارگرایانه سلسله  جنبان مردمی ترین، بزرگ ترین و اعجازآمیزترین انقلاب جهان را شنید وجانانه لبیک گفت تا آزادانه و درعین استقلال برای سرنوشت خود تصمیم بگیرد، مردم محکم و استوار به امام خود اقتدا کردند تا کشور در سایه اسلام و ارزش های دینی در امن وامان باشد، مردم با بذل جان و مال خود، «جمهوریت» را جایگزین «سلطنت» کردند و مدل ونمونه ای بدیعاز حاکمیت با عنوان «جمهوری اسلامی» در عصر مدرنیته و برخلاف انتظار تئورسین ها، نظریه پردازان و ایدئولوگ های جهان سیاست به دنیا معرفی کردند که به خاطر مبتنی بودن برگزاره های اصیل دینی و ارزش های انسانی و تطابق با فطرت پاک انسانی امروز به الگویی برای ملت های به تنگ آمده از ظلم استبداد و استعمار و خصوصا مردم کشورهای اسلامی تبدیل شده است. امروز تاثیر جمهوری اسلامی بر معادلات بین المللی و تغییر «جغرافیای قدرت» در عرصه جهانی، از غلبه انداختن گفتمان «سلطه گری» و سلطه پذیری در ادبیات سیاسی، شکستن هیمنه استکبار، متزلزل کردن جهان تک  قطبی و گرایش جهانی به سمت جهان چندقطبی قابل انکار نیست.

همچنین اثرگذاری جمهوری اسلامی ایران در معادلات منطقه و خاورمیانه که تحرکات رژیم صهیونیستی و حضور اشغال گران در افغانستان و عراق این منطقه حساس دنیا را به کانون بحران بدل کرده است از جمله بدیهی ترین مسائلی است که جامعه جهانی و حتی اشغال گران به آن اعتراف دارند و می دانند که نفوذ معنوی ایران بر ملت های مسلمان جهان، منطقه و خصوصا مردم مظلوم فلسطین، لبنان، عراق و افغانستان به گونه ای است که بدون کمک گرفتن از این ظرفیت عظیم نمی توان مشکلات را حل کرد.

بی گمان اساسی ترین عامل تولید و تقویت چنین ظرفیتی در چنین شرایطی برای ایران شکل گیری انقلاب و تحکیم و تثبیت جمهوری اسلامی است که اتکا و پشتوانه اصلی آن خواست و اراده مردم است که به «جمهوری اسلامی» نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد، رای دادند، و با تحمل سخت ترین ناملایمات از جمله جنگ و تجاوز ٨ ساله علیه ملت، ترور شخصیت های علمی و سیاسی و مردم کوچه و بازار توسط منافقین بریده از دین و میهن، تحریم و فشارهای سیاسی و اقتصادی و …به بهترین شکل از عزت و استقلال و آزادی و جمهوری اسلامی که حاصل مجاهدت های برآمده از باورهای عمیق ملت است دفاع و آن را به عنوان یک واقعیت و حقیقت زنده و تاثیرگذار در جهان تثبیت کردند.

اکنون با گذشت ٣٠ سال از پیروزی انقلاب عزت آفرین و شکوهمند مردم، و پشت سرگذاشتن فراز و نشیب های فراوان و رصد دقیق مسائل و آینده جهان و منطقه ،ایران عزیز در آستانه ورود به دهه چهارم انقلاب قرار گرفته است وبا الهام از رهنمودهای رهبر فرزانه انقلاب خامنه ای عزیز، خلف صالح خمینی، نهادینه کردن گفتمان «پیشرفت و عدالت» را به عنوان استراتژی اصلی نظام برای پیشرفت و تعالی هرچه بیشتر کشور در چهارچوب سند چشم انداز تعیین کرده است که بی گمان برای تحقق این مهم و نیل به این مقصود امروز نیز مثل دیروز نیازمند هم گرایی، هم اندیشی و استفاده از ظرفیت  تمامی وفاداران به آرمان های انقلاب و امام و هم افزایی توان همه یاران و دلسوزان مردم و انقلاب و وحدت، همدلی و مشارکت هرچه بیشتر و روز افزون مردم بزرگوار و بلندهمت میهن اسلامی است.