به قتل عام هزاران سرخپوست بی گناه توسط آمریکا در این نوشته کاری نداریم، به کشتار چند ده هزار (بر اساس آمار بیش از ۲۰۰ – ۱۴۰ هزار) انسان بی گناه و مردم کوچه و بازار در هیروشیما و ناکازاکی ژاپن توسط آمریکا با به کارگیری سلاح کشتار جمعی بمب اتمی در جنگ جهانی دوم هم کاری نداریم، به قتل عام مردم ویتنام و آن جنایت های فاجعه بار آمریکا در آن کشور کاری نداریم. به لشکر کشی ارتش آمریکا به افغانستان و عراق و کشتار هزاران انسان بی گناه در این دو کشور نیز کاری نداریم. به ده ها و صدها فاجعه ای که آمریکا از بدو تاریخ کوتاه مدت تأسیس خود در جای جای دنیا به وجود آورده از جمله شکل دهی و سازمان دهی گروه های افراطی و تروریستی مانند طالبان و القاعده و حمایت های آشکار و مخفی از تروریسم و راه اندازی زندان های مخفی و دهشتناک مانند گوانتانامو نیز کاری نداریم. در این نوشته قصد آن است که به طور اجمال و اختصار ظلم های آشکاری که دولتمردان آمریکایی طی سال های متمادی به ملت ایران روا داشته اند را مرور کنیم و ببینیم این ها از جان این ملت چه می خواهند و آیا زمانی خواهد رسید که چنگال های تیز خود را غلاف کنند و برای ایران عزیز شاخ و شانه نکشند؟ آیا روزی خواهد رسید که سر عقل بیایند و به خاطر این همه ظلم و جنایت در حق این ملت بزرگوار اظهار ندامت و عذرخواهی کنند و صادقانه لااقل در صدد باز پس دادن حقوق و جبران ظلم ها و جنایت های روا داشته بر این ملت به جای زورگویی و تحمیل اراده ناپاکشان باشند؟

دشمنی دولتمردان آمریکایی تنها به سال های بعد از پیروزی انقلاب تاکنون خلاصه نمی شود بلکه خود آنان چندی پیش اسناد و مدارک دخالت مستقیم در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را که به سقوط دولت ملی دکتر محمد مصدق یکی از بزرگمردان تاریخ معاصر ایران منجر شد منتشر کردند. هنوز خاطره تبدیل شدن سفارتخانه آمریکا در تهران به لانه جاسوسی را نسل های اول و دوم انقلاب به خوبی به خاطر دارند همچنین لشکر کشی آنان به صحرای طبس را. مردم خوب به خاطر دارند کودتای نافرجام و شکست خورده نوژه و نقش آمریکا در این اقدام خیانتکارانه را، همچنین مردم به خاطر دارند حمایت آمریکا از منافقین را همانانی که بیش از ۱۷ هزار نفر از مردم بی گناه کوچه و بازار را ناجوانمردانه و در نهایت قساوت به شهادت رساندند. مردم از خاطر نمی برند که چگونه و در چه شرایطی صدام با چراغ سبز آمریکا و برخی کشورهای غربی و عربی و حمایت همه جانبه آنان برای تحقق رویای سردار قادسیه شدن ده استان کشورمان را مستقیماً درگیر جنگ کرد و برای مدتی حتی خرمشهر عزیز این پاره تن وطنمان ایران را تحت سیطره و به اشغال خود درآورد و به قول آیت ا… هاشمی رفسنجانی هزار میلیارد دلار خسارت مادی به کشورمان تحمیل و صدها مشکل دیگر برای انقلاب و نظام نوپای ایران و کشور و ملت مان ایجاد کرد و از همه مهمتر خون پاک ۲۴۳ هزار نوجوان و جوان و فرزند ایران زمین را بر زمین ریخت. مگر این ملت بزرگ چه گناهی کرده و به کدامین جرم این چنین ناجوانمردانه مورد هجوم و ظلم و جنایت قرار گرفته؟ جز این است که این ملت و مردم پس از سال ها مبارزه با طاغوت و استعمار و استبداد، با توکل به خدا همت کرد و به آرزوی دیرینه خود یعنی استقلال و عزت و آزادی رسید و حالا خود برای اداره کشورشان تصمیم می گیرند و برنامه ریزی می کنند بدون این که اجازه دهند حتی قدرتمندترین کشورها ذره ای در امور دخالت کنند. امروز این مردم خود با همت و اراده و آراءشان برای امروز و فردای کشور خود ایران عزیز تصمیم می گیرند. این ملت جرمی مرتکب نشده که هیچ بلکه همت و اراده کرده است تا مستقل و سرافراز همچون تاریخ پرافتخارش در کنار دیگر کشورها و ملت های دنیا زندگی کند و البته برای این استقلال و عزت و سرافرازی بهای سنگینی پرداخته و خون های پاکی را نثار بالیدن و تنومند شدن نهال انقلاب و نظام اسلامی کرده است.

و در حالی ظلم و جنایت آمریکا در حق ایران بزرگ و ملت بزرگوارش تداوم دارد که حتی جنایت کارترین جنایتکاران گاهی اندک ملاحظه ای در خونریزی و جنایتکاری می کنند ولی غم بارترین تراژدی جهان این است که بزرگترین مدعی صلح و دوستی و حقوق بشر در جهان خود به طور مستقیم و غیرمستقیم جنایتکارترین و ضایع کننده ترین است در انجام جنایت و تضییع حقوق انسان های بی گناه. و گویی کسی در دنیا پیدا نمی شود که از دولتمردان آمریکا بپرسد شما که دولت ملی دکتر محمد مصدق را ساقط کردید، در جنگ جهانی، ایران را پل پیروزی خود قرار دادید بی آن که شاه این مملکت و مردم بزرگ آن را به حساب آورید و اساساً حاکمیت ایران عزیز را در آن زمان به سخره گرفتید و ایران را به سه پاره تقسیم کردید و ظلم ها و جنایت ها علیه این ملت روا داشتید، جنگ هشت ساله و هر گونه فشار اقتصادی و سیاسی و تحریم را بر ملت ایران تحمیل کردید از جنایت منافقین حمایت کردید و هنوز از آن جنایتکاران و تروریست ها حمایت می کنید، دیگر با ۲۹۰ مسافر هواپیمای مسافربری چه کار داشتید که با شلیک دو موشک از عرشه ناو «وینسنس» آن هواپیما را در آسمان ایران و بر فراز آب های نیلگون خلیج فارس آن چنان ناجوانمردانه هدف قرار دادید و منفجر کردید که هم آسمان ایران و هم آب های نیلگون خلیج فارس را به خون ۲۹۰ انسان بی گناه رنگ خون زدید. پروازی که ساعت ده و ده دقیقه دوازدهم تیر ماه ۱۳۶۷ یعنی در روزهای پایانی جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از فرودگاه بندرعباس به مقصد دبی اوج گرفته بود و تنها ۱۲ دقیقه پس از بلند شدن از روی زمین در فاصله چند ثانیه با دستور «ویل راجرز» فرمانده جنایتکار ناو آمریکایی «وینسنس» در آسمان خلیج فارس قطعه قطعه شد و تمامی سرنشینان آن اعم از ۱۶ خدمه و ۲۷۴ مسافر که ۴۶ نفر تبعه کشورهای خارجی، ۵۳ نفر زن و ۶۶ نفر نوزاد و کودک زیر ۱۳ سال بودند در بین زمین و آسمان و بر فراز خلیج فارس در کمتر از چند ثانیه پیکرهای عزیزشان بر اثر اصابت آن موشک های مرگبار سوخت و پودر شد و تکه هایی از پیکر آنانی که فاصله بیشتری با محل اصابت آن دو موشک داشتند بر سطح آب های خلیج فارس پراکنده شد و با گذشت ۲۵ سال از آن جنایت تاریخی آمریکا در حق ملت ایران هنوز اثری از پیکر ۱۰۰ تن از شهدای آن فاجعه پیدا نشده است. آیا تاریخ مشابه این جنایت ها را جز از بربرها و مغولان سراغ دارد؟ طرفه این که آن اقوام ادعای تمدن و حقوق بشر و صلح و دوستی نداشتند اما این آقایان خود را پرچم دار رعایت حقوق انسانی و صلح و آزادی و حقوق بشر معرفی می کنند!!! و جالب تر این که جرج دبلیو بوش رئیس جمهور وقت آمریکا به هنگام بازنشستگی فرمانده جنایتکار ناو وینسنس در سال ۱۹۹۰ یعنی دو سال پس از آن جنایت هولناک شخصاً به او به خاطر «خدمات برجسته و رفتار شایسته در ناو وینسنس از سال ۱۹۸۷ تا سال ۱۹۸۹»، «مدال لیاقت» می دهد!!

و حالا من نمی دانم دولتمردان آمریکایی پس از آن همه جنایت و تداوم جنایت ها و ظلم های خود به این ملت با تشدید تحریم ها و حتی منع فروش دارو برای بیماران عزیز کشورمان منتظر دریافت چه مدل و چگونه مدالی از سوی ملت ایران هستند؟ آیا با این رفتار دولتمردان آمریکایی هنوز و همچنان مدال «مرگ بر آمریکا» زیبنده سینه پر از کینه و دست های جنایتکار ارتش و دولتمردان آمریکایی نیست؟