تنها چند ساعت فرصت داریم، تنها یک شب دیگر باقی مانده است، بی تعارف و بی مداهنه باید به خود هشدار دهیم و انذار و البته بشارت. ساعت ها، روزها، شب ها، هفته ها و سال ها را از پی هم گذراندیم و شاید هدر دادیم و محاسبه نکردیم که چه کرده ایم. حالا از یک زمان بس گرانقدر و بی بدیل تنها یک شب باقی مانده است شبی که آفریدگار عالم در سوره «قدر» هم بر وجودش هم بر عظمتش و هم بر برتری آن بر هزار ماه و نه تساوی آن با هزار ماه و در سوره «دخان» بر مبارک بودنش تصریح فرموده است.

و البته که هیچ سخنی به محکمی و استواری و روشنی کلام الهی درباره رمضان و قدر و قرآن نیست، حتی کلام انبیاء  و اولیای الهی چه رسد به واژه  های الکن و فکر کم بضاعت چنین نگارنده ای که بخواهد درباره رمضان و قدر و قرآن بنویسد، اما نیکوسخن هایی از عالمی فرزانه و فرهیخته آموختم که دریغم آمد حتی با این قلم کم بضاعتم چندی از آن را نقل نکنم، هرچند این قلم کجا و آن محتوای مستدل و قرآنی و تاثیرگذار کجا! آن فرهیخته تاکیدش بر این بود که برای دانستن قدر «شب قدر» و مهیا بودن برای فهم و بهره بردن از آن ابتدا باید به چند نکته اساسی و کلیدی توجه کرد. یکم آن که ادامه زندگی و حیات ما تا کدامین گاه و وقت است ما که از «شبستان عدم» به اراده حضرت باری پا به «صحن وجود» و هستی گذارده ایم و آغاز ما در منظومه ازلی و ابدی حیات روشن است پس پایان ما کجاست؟ حکیمانه ترین و بی نقص ترین و شیواترین پاسخ را خود خداوند عظیم الشأن در قرآن کریمش فرموده است و آن این که مرگ، نیستی نیست بلکه خود آغاز مراحل دیگر حیات انسان است و پس از مرگ انسان وارد مرحله برزخ و پس آن گاه هر آن که خداوند اراده فرماید به محشر و قیامت پا می گذارد و در قیامت «خلود» دارد و این خلود گواه روشن است بر مانایی و ابدیت انسان. آن عالم بر فراز منبر مسجد گوهرشاد حرم مطهر رضوی چند روز پیش بر این مضمون چنین ادامه داد که حضرت علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در بحث خلود انسان در قیامت چه بسیار تأمل و نکته ها دارد و آن علامه فقید چه غور و تحیّر و تعمّقی دراین حقیقت قرآنی کرده است…… ادامه مطلب در آدرس زیر با عنوان « تنها چند ساعت فرصت داریم» …..

http://kouroshshojaee.ir/wp-admin/post.php?post=2463&action=edit