ای خداوند آفریننده زمین و آسمان و خالق هستی و کُون و مکان تو را به پاس نعمت های فراوان و بی شمارت شکر می گزاریم و به عدد قطره قطره بارانت که از سر لطف و کرمت بر زمین تشنه و خشکیده فرو می فرستی شاکریم.
ایزدا، کردگارا، سپاس که به «ناسپاسی» و «بدکرداری» برخی بندگان غافل نمی نگری و هر روز با طلوع خورشید «روز» دیگری می آفرینی و فرصتی برای زندگی و اندیشیدن در صُنع بی مثال عالم هستی و بزرگ شدن آدمیان و حرکت انسان به سوی کمال .

آفریدگارا، تو را به عدد و پرشماری کهکشان ها و ستارگان جهان هستی شکر می گزاریم که در طلیعه پاییز و فصل رنگارنگی زمین، جانی دوباره به درختان تشنه کام و رودهای خشکیده بخشیدی. مهربانا، عزیز پروردگارا، حمد و ستایش بی کران تنها تو را سزاست که بی منت می بخشی، فراوان نعمت می دهی و حتی در «قحط سالی» فتوت و جوانمردی و در اوج «بی داد» گرانی و گران فروشی و احتکار و دزدی و اختلاس برخی غافلان و چشم بر حق بستگان همچنان کریمانه بذل نعمت می کنی که باران پاییزی، کوچک ترین شاهد و نشانه تداوم رحمت بی منتهای تو بر خلق عالم است.

ای هستی بخش بی همتا، هزاران هزار شکر که باران رحمتت گرد و غبار از چهره طبیعت شست و دشت و دمن و جنگل ها و زمین تشنه و بلکه مردمان نفسی تازه کردند آن هم در بحبوحه ناکارآمدی و نالایقی و بی تدبیری برخی مدیران و مسئولان و در اوج «نفس تنگی» انصاف و مروت و در هنگامه ای که برخی از خدا بی خبران با احتکار و هر روز گران کردن و … پنجه بر گلوی مردم می فشارند.

بارالها، کریما، ای مدبر وبرترین تدبیرکننده زمین و آسمان، تو را به آبروی خوبان درگاهت و به عزت شهیدان سرافراز این سامان،  برف و باران بی ضرر و پرثمرت را بر زمین گرم شده بر اثر بی مبالاتی انسان های زیاده خواه بباران. حکیما، تو دقیق و سنجیده و «به  مقدار» آفریدی اما برخی کشورها آن قدر سوخت های فسیلی سوزاندند و آلوده کردند و به محیط زیست لطمه زدند و خیانت کردند که حتی لایه اُزن محافظ زمین تاب نیاورد و حفره و بلکه حفره هایی بزرگ در آن پدید آمد و شد آن چه امروز در جای جای زمین شاهدیم از گرم شدن زمین و تغییر اقلیم و آب شدن یخچال های عظیم قطب، آتش گرفتن جنگل ها، خشکسالی و کم بارشی از یک سو و جاری شدن سیل و سونامی و … از دیگر سو!

ای مهربان رازق هستی به تداوم و استمرار بذل نعمت های بی شمار و بی منتهایت همچنان و همیشه امیدواریم چرا که نه غیر از این تو را می سزد و نه بر «قنوط» و ناامیدی توصیه فرمودی و بلکه یاس و ناامیدی را از بدترین گناهان برشمردی.

ای فروفرستنده باران، تداوم بارش باران و برف هستی بخشت را تمنا می کنیم تا هم زمین و کشت و زرع تشنه پر آب شود هم جانمان از بلای «بی آبی» درامان بماند و هم دیدگانمان به زیبایی بارش رحمت های الهی ات روشن.
خدایا برف و باران هم جلوه ای از جلوه های زیبایی و جمال بلکه جلال الهی تو هستند و مایه ادامه حیات. امید که شکرانه این نعمت بس زیبا و بی بدیل خدایی سجده های عارفانه و استفاده بهینه و برنامه های موثر مسئولان برای حفظ و «نجات آب» و جلوگیری از هدررفت آن باشد.