روز یکشنبه ۱۳۹۰.۱۲.۲۱ ساعت ۱۸:۰۵ (شش و پنج دقیقه بعدازظهر) مسافران پرواز ۹۶۴ هواپیمایی ایران ایرتور پس از شنیدن راهنمایی های مهمانداران درباره بستن کمربند و استفاده از ماسک اکسیژن (در صورت نیاز) و آشنایی با راه های خروجی هواپیما، منتظر حرکت هواپیما از پارکینگ فرودگاه مهرآباد به طرف باند و پرواز به سمت مشهدمقدس بودند که پس از دقایقی خلبان، مسافران را در جریان بارش برف در مشهد و مساعد نبودن شرایط برای فرود هواپیما در فرودگاه مشهد و در نتیجه تاخیر پرواز تا اطلاع ثانوی مطلع کرد.

تا این جا هیچ مشکلی نبود، چرا که بدی آب و هوا را کسی نمی تواند چاره کند و هرگونه تاخیر و حتی در صورت نیاز، لغو پرواز برای امنیت جان مسافران کاری لازم و ضروری است.

اما قصه از جایی شروع شد که پس از حدود یک ساعت اعلام شد که هوا هنوز مساعد نشده است و منتظر اتوبوس هستیم که مسافران را به سالن انتظار منتقل کنند، اما این ماجرا آن قدر طول کشید که حوصله بسیاری سر رفت خصوصا این که به خاطر ساعت پرواز امکان خواندن نماز قبل از سوار شدن به هواپیما وجود نداشت و تکلیف پرواز و یا برگشت به سالن هم هنوز مشخص نشده بود.

القصه تقریبا ساعت ۱۹:۴۵ مسافران به سالن بازگردانده شدند، هر کدام به سویی برای این که اطلاعاتی درباره سرانجام این پرواز کسب کنند، بخش اطلاعات پرواز چنین به مردم پاسخ می داد که منتظر باشید تا نماینده ایران ایرتور برای ارائه پاسخ بیاید مدتی هم به این شکل سپری شد. سرانجام یکی از مسافران ساعت ۲۱:۱۵ به دفتر ایران ایرتور واقع در طبقه فوقانی سالن انتظار مراجعه کرد و مودبانه چنین پاسخ شنید که هوا در حال خوب شدن است و احتمال پرواز وجود دارد اما خبر قطعی ساعت ۲۱:۳۰ از طریق بلندگوها اعلام می شود که پرواز انجام یا لغو می شود. اما نشان به همان نشان که تا ساعت حدود ۲۲ هیچ خبر جدیدی اعلام نشد تا این که بلندگوها به صدا در آمد شماره پرواز ۶۴۰ برای اعزام به مشهد از کانتر شماره ۵ اعلام شد. بر حیرت و شگفتی مسافران ۹۶۴ افزوده شد، چند دقیقه ای بیش نگذشت که از مسافران پرواز ۹۶۴ نیز برای سوار شدن به هواپیما دعوت شد، حالا ساعت چند دقیقه ای از ۲۲ گذشته بود که مسافران روی صندلی هواپیما برای پرواز لحظه شماری می کردند.

ساعت ۲۲:۱۵ خبری نشد، ساعت از ۲۲:۳۰ هم گذشت باز هم خبری نشد. مسافران همچنان از دلیل بسته نشدن در هواپیما و حرکت نکردن به سمت باند پرواز بی اطلاع بودند، حوصله ها سر رفت، عده ای اعتراض کردند، یکی دو مهماندار با لبخند و مودبانه چیزهایی گفتند که فقط صندلی های نزدیک شنیدند. پس از مدتی خلبان با عذرخواهی و لحن مودبانه اعلام کرد به دلیل شلوغی گیت ها منتظر تعدادی مسافر دیگر هستیم. پس از مدتی تعدادی مسافر از راه رسیدند حالا ساعت حدود ۲۲:۴۵ بود اما هنوز گویی از پرواز خبری نبود. طاقت برخی از مسافران طاق شده بود.

خلاصه در این مدت ۳ بار توسط اتوبوس ها مسافرانی برای این پرواز آورده شد حالا عقربه ها ساعت ۲۳:۳۰ دقیقه را نشان می داد که سرانجام درها بسته شد و خلبان باز هم مودبانه و با اعلام عذرخواهی از تاخیر پرواز اعلام کرد که آماده پرواز به سمت مشهد می شویم. البته نمی دانم چرا شماره پرواز ۹۶۸ اعلام شد، اما مسافران فهمیدند که ماجرا، ماجرای ادغام پرواز احتمالا ۹۶۸ ساعت ۲۳:۱۵ و پرواز ۱۸:۰۵ (۹۶۴) است.

القصه پرواز نمی دانم بالاخره ۹۶۴ یا ۹۶۸ به مشهدمقدس به سلامت و با مهارت خلبان و میزبانی مهمانداران عزیز انجام شد و ساعت حدود ۲۴:۴۵ در فرودگاه شهیدهاشمی نژاد مشهد به زمین نشست و مسافران خسته از پنج ساعت و نیم انتظار، فرود هواپیما در باند فرودگاه مشهدمقدس را با صلوات جشن گرفتند.

اما مروری بر چند سوال و نکته درباره انتظارهای قبل از پرواز.

بسیاری از مسافران آن زمان که حدود بیش از یک ساعت روی صندلی های هواپیما نشسته بودند، می پرسیدند: پس این اتوبوس ها که قرار است ما را به سالن انتظار برگرداند چه شد؟ آن هنگام که مسافران در سالن انتظار معطل و بلاتکلیف بودند، می پرسیدند: چرا این قدر اطلاع رسانی ضعیف است؟ چرا مسئولان ایران ایرتور پاسخ به موقع و روشن از کنسل شدن یا انجام پرواز حتی پس از اعلام مساعد شدن هوای مشهد نمی دهند؟ چرا خبر قطعی که خودشان گفته بودند در ساعت ۲۱:۳۰ آن هم ۳ ساعت و ۲۵ دقیقه از تاخیر پرواز و حتی تا حدود ساعت ۲۲ اعلام نشد؟ چرا صریح و شفاف نگفتند که چرا از ساعت حدود ۲۲ مسافران را روی صندلی های هواپیما و در پارکینگ منتظر نگاه داشتند و پرواز در ساعت ۲۳:۳۰ انجام شد؟ چرا ماجرای ادغام دو پرواز که دلیل اصلی مرحله دوم تأخیر بود را به مسافران اعلام نکردند؟

چند تن از مسافران به گلایه می گفتند: لااقل دلیل تاخیر را بگویید تا خیالمان راحت شود، برخی مسافران می گفتند وقتی اطلاع رسانی کنید مسافران حس می کنند که به آن ها و به وقت شان و به سلامت اعصاب و روانشان احترام گذاشته اید و همراهی و صبرشان که چاره ای جز صبر ندارند نیز بیشتر می شود؟ و خلاصه برخی هم می گفتند چرا با مردم صادقانه و شفاف صحبت و اطلاع رسانی نمی کنید تا بسیاری از حرف و حدیث ها پیش نیاید.

من به عنوان یک مسافر حتی از یکی دو نفر چیزهایی درباره علت تاخیر پرواز خصوصا پس از اعلام مساعد شدن هوا شنیدم که می دانستم به هیچ عنوان صحت ندارد.

اما چرا برخی مدیران به گونه ای چنین غیرمسئولانه و غیرمدبرانه عمل می کنند که اعصاب و روان و وقت مردم چنین نا به جا به بازی گرفته شود، آن هم مردمی که اگر با آنان صادق و شفاف باشید همه مشکلات و حتی مسائل و مشکلات بسیار بزرگ را تحمل می کنند.