این مطلب در روزنامه خراسان شماره: ۱۸۵۴۳ – دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۲ با عنوان «سرمقاله» به قلم کورش شجاعی چاپ شده است

من امروز به خیابان ها نمی آیم و در راهپیمایی ۱۳ آبان شرکت نمی کنم چون تورم و گرانی بیداد می کند و حتی دولت دکتر روحانی هم تا امروز نتوانسته است مهار این اسب چموش را بکشد. به خیابان ها نمی آیم چون همه چیز حتی کالاهایی که هیچ ارتباطی با تحریم ها ندارد همچنان در حال گرانتر شدن است و برخی کالاها و ضروریات زندگی مردم از اول سال تاکنون چند بار گران شده است. به خیابان ها نمی آیم و در راهپیمایی شرکت نمی کنم چون برخی از مسئولین دولت های قبلی اطلاعات و آمار نادرست و وعده های عملی نشده به مردم دادند. به خیابان ها نمی آیم چون بیکاری و بالا رفتن سن ازدواج جوانان بسی آزار دهنده شده است. به خیابان ها نمی آیم چون دخل و خرج خیلی ها کفایت زندگی در خور و شایسته را نمی کند و به خیابان ها نمی آیم چون حتی برای پیدا کردن یک خانه اجاره ای در حاشیه شهر برخی افراد جامعه همچنان سرگردانند. به خیابان ها نمی آیم چون نه تنها هزینه خورد و خوراک و پوشاک بلکه هزینه دارو و درمان نیز سر به فلک کشیده است و…
و اما به خیابان ها نمی آیم و در راهپیمایی ۱۳ آبان شرکت نمی کنم چون شاید فراموش کرده باشم که کمر دولت ملی دکتر محمد مصدق را دولت آمریکا شکست و کودتای ننگین ۲۸ مرداد را به ملت ایران تحمیل کرد.
به خیابان نمی آیم و در راهپیمایی شرکت نمی کنم چون شاید فراموش کرده ام که در کوران جنگ جهانی دوم قلدران، کشورم ایران را به سه پاره تقسیم کردند و چرچیل و استالین و روزولت در تهران دور هم نشستند و هر چه خواستند کردند بی آنکه حتی از شاه ایران برای شرکت در آن جلسه دعوت کنند.
من به خیابان نمی آیم و بر سر قلدران و زورگویانی فریاد نمی کشم که نفت کشورم را سال ها به ثمن بخس به تاراج بردند و پیش از آن صدراعظم لایق و بزرگ ایران زمین امیرکبیر را با دسیسه و توطئه به تیغ جهالت و نفهمی قاجار رگ زدند.
من به خیابان ها نمی آیم و در راهپیمایی شرکت نمی کنم چون شاید فراموش کرده ام تبعید مرجع تقلید و امام عزیز انقلابمان را توسط پهلوی و حمایت قلدران و مستکبران.
به خیابان ها نمی آیم و راهپیمایی نمی کنم چون شاید فراموش کرده ام که استعمارگران عالم چگونه در مقابل اراده ملت بزرگ ایران و انقلاب بزرگشان صف آرایی کردند، کودتای نوژه را راه انداختند، در کردستان و آذربایجان و خوزستان و ترکمن صحرا چه فتنه ها به پا کردند و شاید لشکرکشی آمریکا را به صحرای طبس فراموش کرده ام و شاید به شهادت رسیدن دانش آموزان را در ۱۳ آبان ۵۸ به دست طاغوت فراموش کرده باشم. به خیابان ها نمی آیم و در راهپیمایی شرکت نمی کنم و بر سر استثمارگران و مستکبران و زورگویان و جنگ طلبان جهان فریاد برنمی آورم چون شاید فراموش کرده ام که به اشاره و چراغ سبز و حمایت های گسترده سیاسی، اقتصادی و نظامی بی شائبه همین دشمنان ملت، صدام آن جنگ نابرابر را علیه ایران به راه انداخت و هشت سال تمام کشور را درگیر جنگی کرد که نه تنها به گفته آیت ا… هاشمی رفسنجانی هزار میلیارد دلار خسارت به کشورمان زد بلکه برای سال ها ما را از قافله پیشرفت های علمی و اقتصادی و رشد در زمینه های مختلف بازداشت و تأسف بارتر و دردآورتر این که ناجوانمردانه و بیرحمانه آنچنان با همه تجهیزات جنگی پیشرفته و کاربرد سلاح های غیرمتعارف شیمیایی و موشک باران شهرها بر این کشور و ملت تاخت بدان امید واهی که دیگر اثری از ایران بزرگ و اقتدار و عزت و استقلال آن باقی نماند اما این ملت بزرگوار برای حفاظت از دین و میهن و انقلاب و آبرو و ناموس و تمامیت ارضی اش شجاعانه و جوانمردانه در مقابل دشمن تجاوزگر ایستاد و حماسه ها و افتخارها آفرید اما این عزت و افتخارها بهایی بس سنگین و ماندگار در تاریخ ایران و بشریت داشت و آن تقدیم ۲۴۳ هزار شهید از فرزندان برومند این آب و خاک بود و جانباز شدن هزاران عزیز و نور دیده این مردم.
آری من شاید امروز به خیابان ها نیایم و در راهپیمایی شرکت نکنم چون شاید فراموش کرده باشم که چگونه فرمانده ناجوانمرد ناو آمریکایی وینسنس فرمان پرتاب موشک به سوی هواپیمای مسافربری ایران را صادر کرد و ۲۹۰ انسان بیگناه و از جمله چند کودک را بر فراز آب های نیلگون خلیج فارس قطعه قطعه کرد.
آری شاید من امروز به خیابان ها نیایم و در راهپیمایی شرکت نکنم و بر سر جنایتکاران فریاد برنیاورم چون شاید فراموش کرده ام که چه دولت هایی از تروریست هایی که مطهری و رجایی و باهنر و بهشتی و ۷۲ نفر از یارانش را آنچنان ناجوانمردانه به خاک و خون کشیدند حمایت کردند و شاید فراموش کرده باشم چه کسانی هنوز از منافقین که دست های جنایتکارشان به خون حدود ۱۷ هزار نفر از مردم کوچه و بازار آلوده است حمایت می کند.
شاید فراموش کرده باشم که دانشمندان هسته ای این کشور را چه کسانی و با حمایت اطلاعاتی چه دولتمردانی به شهادت رسانده اند. آری ممکن است من به خیابان ها نیایم چرا که شاید خیلی چیزها را فراموش کرده باشم.
ولی این مردم هیچ گاه جنایت های فراوان زورگویان جهان را علیه کشورشان فراموش نمی کنند هر چند از بی وفایی و وعده های برخی مسئولان و فشار تورم و گرانی دردها به دل داشته باشند و خون ها به جگر، و خوب می دانند و دریافته اند که باید بر سر چه کسانی فریاد برآورند. این ملت پس از آن تجربه های تاریخی، خوب دریافته است که همه شرها، فتنه ها، فشارها، جنگ و تحریم ها توسط استعمارگران، زورگویان و قلدران بر او تحمیل شده و می شود به این امید که روزی این ملت بزرگ و متمدن و فرهیخته و غیور و عزت طلب، از استقلال و عزت و آرمان هایش دست بکشد اما این ملت بزرگوار همیشه و در هر شرایطی نشان داده است که هر جا که باید حضور خود را به رخ جهانیان و دشمنان بکشد غیورمردانه وارد صحنه شده و حماسه ها آفریده است. آیا کسی از خاطر برده است همین حماسه بزرگی که مردم در انتخابات دوره یازدهم ریاست جمهوری در خردادماه آفریدند و دکتر روحانی به عنوان منتخب مردم با رأی قاطع و مثال زدنی انتخاب شد آن هم در شرایطی که هم تورم و گرانی بیداد می کرد هم برخی آمار نادرست و کارها و اقدامات نابجای برخی مسئولین و سوء مدیریت ها خون به دل ملت می کرد و هم فشارها و تحریم های خارجی شدیدتر و سنگین تر می شد.
آری این ملت بزرگوار نه جنایت های دولتمردان آمریکا و برخی دیگر از زورگویان را فراموش می کنند و نه قصد دارند که دشمنان مردم از حضور نیافتنشان در راهپیمایی ۱۳ آبان سوء استفاده کنند و ملت ایران را خسته و سرخورده و مأیوس و ناامید نشان دهند. در این مقطع زمانی که موضوع مهم مذاکره بر سر مسائل هسته ای به نقطه حساس و بسیار تاریخی رسیده و دولت جدید با رویکردی قابل توجه به روشنی هر چه تمام تر ضمن دفاع از حقوق مسلم مردم، مواضع و حقانیت ملت و نظام اسلامی را در منظر و مرآی افکار عمومی جهان قرار داده که اوج آن در سخنرانی بسیار موثر، زیبنده، قاطع و روشنگرانه دکتر روحانی در سازمان ملل متحد متجلی شد مردم به خوبی می دانند که حضورشان در راهپیمایی ۱۳ آبان برگ برنده و پشتوانه ای محکم خواهد بود برای احقاق حقوق ملت ایران توسط دولتمردان و مذاکره کنندگان که به فرموده رهبر فرزانه انقلاب مذاکره کنندگان که مأموریتی سخت در جبهه دیپلماسی بر عهده دارند نه تنها سازشکار نیستند بلکه «فرزندان خود ما و بچه های انقلابند».
و این مسلم است که حضور نیافتن مردم در صحنه های لازم از جمله راهپیمایی ۱۳ آبان آن هم در شرایط کنونی و در آستانه مذاکرات هسته ای نه تنها می تواند موجب تضعیف قاطعیت تیم مذاکره کننده کشورمان شود بلکه می تواند عامل و بهانه ای شود بر تداوم و یا حتی تشدید فشارها و تحریم ها بر مردم کشورمان. به هر صورت با توجه به شرایط خاص کنونی و با توجه به موقعیت شناسی و درک بالای سیاسی مردم کشورمان و عزت طلبی و ظلم ستیزی مردم این مرز و بوم و از همه مهم تر با توجه به عنایت ویژه الهی بر این مردم و کشور که بارها دست قدرت و عنایت او را در دوره ها و صحنه های گوناگون انقلاب دیده ایم به فضل پروردگار حضور مردم در راهپیمایی ۱۳ آبان از پس آن حماسه سیاسی و انتخاب دکتر روحانی، حماسه ای دیگر را برای امروز و فردای این کشور رقم خواهد زد.