چه فرهیخته مردمانی بودند پدران و نیاکان ما ایرانیان که چنین بایسته و دانسته و بخردانه آداب و سنن و آئینی را در تمدن و فرهنگ ایران زمین نهادینه کردند که تا هنوز و تا آینده، فرخنده ، بشکوه و مایه افتخار است، نوروز باستانی که سرآغاز تحول طبیعت است یکی از این خجسته آئین ها و مراسم است. نام گذاری فصل ها و تقسیم هر سال به دوازده ماه و گذاردن نام های زیبا و معنادار و پیام رسان از دیگر یادگارهای فرهنگی این کهن بوم و بر است و چه نیکو آغاز پاییز را «مهر» و «مهرگان» نام نهاده اند تا پاییز که یک روی آن فصل زردشدن و خشک شدن برگ هاست و روی دیگر آن پایان گرما و آغاز فصل کشت و بارش است و سنت حکیمانه آفریدگار هستی، به بی مهری ما آدمیان دچار نشود و این فصل بشکوه و زیبا نیز همچون دیگر روزها و فصل های خدادادی نعمتی ارزنده دانسته و فهم شود و از برکات آن بهره ها برده شود و نیاکان خداباور و فرهیخته ما در این فصل که گاه کاشتن و برترین زمان نهادن بذر و دانه های گندم و دیگر غلات در دل خاک است به پاس قدردانی و به شکرانه نعم بی کران الهی، چه جشن ها که ساز نمی کردند ، نیاکان یکتاپرست و خداباور ما هم قبل از اسلام و هم به برکت ظهور دین اکمل و نزول قرآن بر دل اشرف عالم امکان حضرت محمد مصطفی(ص) همه خوبی ها و برکات آفرینش را حاصل لطف و کرم بی حد و منتهای یگانه خالق هستی حضرت دادار رب العالمین می دانسته و می دانند.

و چه شایسته و بخردانه فهم و تدبیری کرده اند آنان که مهرگان را، این فصل زیبای خدایی را سرآغاز گشایش خانه های نورانی و ملکوتی علم و دانش کرده اند و مهرماه حالا، هم سرآغاز پاییز دل انگیز و ظهور جلوه های رنگارنگ زیبای آفرینش است و هم سرآغاز و طلیعه جنب و جوش و دلخوشی به شروع دگربار فصل دانش اندوزی و دانش پویی و دانشجویی است که همین علم و دانش به تصریح حضرات معصومین(ع) و دیگر عقلا و خردمندان عالم منشاء همه خوبی هاست همان طور که جهل و نادانی منشاء همه بدی ها و کژی هاست. این روزها نوگلان، نونهالان، نوجوانان و جوانان سرزنده و باهوش این سرزمین با شوق از «خانه پدری» به سوی «خانه های دانایی» و کانون های بس مبارک و نورانی تعلیم و تربیت امیدوارانه گام برمی دارند آری مطمئن و امیدوارانه در کوچه ها و خیابان ها و محله های روستاها و شهرهای بسیار امن جای جای ایران زمین از خانه تا مدرسه و دانشگاه ها در آمد و شدند، کوچه ها و خیابان های روستاها و شهرهایی که با جوانمردی و پاک بازی و سلحشوری و دلاورمردی پدران و برادران و معلمان فرزندان ایران برای زندگی امروز و همه فرداهای ایرانیان امن شده است و تا قیام منجی عالم وجود به لطف الهی امن و آرام و سربلند و همیشه در حال پیشرفت خواهد بود.

این روزها سه هنگامه و جشن بزرگ که هر یکی از آن دیگری بزرگ تر و پرافتخارتر است به هم درآمیخته و فضای میهن را پرشور و پرطراوت و عطرآگین کرده است. آن هم در خنداخند دهه کرامت و جشن و سرور خجسته زاد روز کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه (س) و پس آن گاه مبارک میلاد سلطان سریر ارتضاء حضرت علی بن موسی الرضا(ع) که بارگاه منورش ملجاء و پناهگاه همه حق باوران و امیدواران است. یکم، آغاز فصل کشت و کار و کشاورزی و نوید بارش های رحمت الهی و جلوه گر شدن رنگارنگ آفرینش در طلوع پاییزی دیگر از کرانه هستی. دوم، سرآغاز بازگشایی خانه های پاک و پاکیزه دانش آموزی و دانشجویی که مبارک هنگامه ای برای دانستن و دانایی و توانایی واقعی است که به فرموده حکیم فرزانه توس آن خداوندگار شعر و ادب و سراینده برترین اثر حماسی جهان،

توانا بود هر که دانا بود زدانش دل پیر برنا بود

سوم، سی ودومین سالگشت دفاع مقدس و آن هنگامه ای که گرچه هشت سال بیشتر نبود اما نورانی ترین و بشکوه ترین و پرافتخارترین قطعه تاریخ ایران زمین شد برای همه تاریخ. آن هشت سالی که بر بلندای همه تاریخ ایران به سرفرازی تمام بر خون هزاران هزار رزمنده و دلاورمرد غیور ایرانی ایستاده و قوام ابدی گرفته است و «سند عزت» را برای این ملت، مُهر و جاودان کرده است و پرچم غیرت و سرافرازی ایران و ایرانی را برای همیشه به اهتزاز درآورده است.