بی گمان اعزام کاروان های راهیان نور برای زیارت مشهد شهیدان از جمله «زایش»ها و «رویش »های  مبارک  انقلاب  اسلامی و سال های  دفاع مقدس ایران  است که همه ساله به همت دست اندرکارانی  بی ادعا،  گمنام و مخلص  ساماندهی  می شود، نهال  این حرکت  فرهنگی که ریشه  در عمق  باورها  دارد به برکت  خون شهیدان  هر روز مستحکم تر  و  شاخه  هایش  پربارتر  می شود، افزایش  آمار  مشتاقان زیارت کربلاهای ایران در قالب  کاروان راهیان  نور  گواه صادقی بر این ادعاست، عزیزانی که هر ساله به خیل کاروانیان نور می پیوندند خصوصا نوجوانان و جوانان در حالی با احترام و وضو ساخته از زلال عشق به طواف مشهد شهیدان احرام می بندند که بدخواهان ایران از ابتدای پیروزی انقلاب تمامی توان نظامی، سیاسی، اقتصادی خود را برای به شکست کشاندن انقلاب ایران و جلوگیری از تحقق خواسته های به حق مردم به کار بسته اند و از آنجا که هیچ کدام از ترفندهایشان آنان را به مقصود نرساند هجمه عظیم فرهنگی را در قالب «ناتوی فرهنگی» علیه ملت ساماندهی کردند اما مشتاقان مشهد شهیدان و عاشقان راه ایشان علی رغم هجمه سنگین فرهنگی دشمن و توان بالای آنان در جنگ روانی و رسانه ای و تبلیغ «دنیادوستی» و «اصالت لذت های مادی» آگاهانه گام در مسیری گذاشتند که نور از مامن های بهشتی شهیدان می گیرد و این چه مبارک طریق و سفری است که کاروانیان نور را با اهل قبیله عشق دست در دست می کند. خدای علی اعلی مقام عالی شهیدان را متعالی و اجر کاروانیان نور را هر دم افزون فرماید، اما بی آن که قصد و نیتی بر زیر سوال بردن این هنجار مبارک فرهنگی داشته باشم با توجه به اتفاق دلخراش و ناگواری که منجر به پرکشیدن و آسمانی  شدن ٢٢ گل نورسته و عزیزجان ایران زمین شد فقط چند سوال مطرح می کنم بدان امید که شاید بتوان با درایت و تدبیر عمیق از تکرار این تلخ کامی ها جلوگیری یا حداقل امکان چنین رخ دادهای ناگواری را به صفر نزدیک کرد.

١ – آیا واقعا نمی توان زمان اعزام کاروان های راهیان نور را تغییر داد و موقعیت زمانی دیگری که رفت و آمدها و سفرهای کمتری در کشور انجام می شود را برای اعزام تعیین کرد؟

٢ – آیا با اندیشیدن تمهیدات جدی تر نمی توان برای اتوبوس های حامل این عزیزان اسکورت های ویژه مراقبتی راه اندازی کرد؟

٣ – آیا نباید تمام رانندگان وسایل نقلیه عمومی خصوصا رانندگان اتوبوس ها و خودروهای سنگین علاوه بر برخورداری از مهارت های بالای فنی و رانندگی از بین افرادی که دارای ضریب بالایسلامت روانی ،جسمی ، عصبی و ملتزم به رعایت قوانین انتخاب شوند.

۴ – تا کی و تا چند جاده های کشور ما به دلایل مختلف انسانی، فنی و رعایت نکردن قوانین باید قتلگاه مسافران باشد و همه ساله شاهد اتفاقات تلخ و ناگوار قربانی شدن عده ای از مسافران در جاده ها باشیم؟ نگاه به آمار قربانیان سوانح رانندگی در جاده ها ما را با عمق فاجعه بیشتر آشنا می کند.

۵ – تاکی تانکرهای حامل مواد سوختی که گویا براساس قانون قرار شده بود شب ها در جاده ها تردد نداشته باشند همانند «بمب های متحرک» باید جان مسافران را تهدید کند؟

۶ – تاکی رانندگان قانون شکن باید مجاز به حرکت در جاده ها باشند وحرکت های غیرقانونی آنها جان عزیزان هم وطن را تهدید کند؟

٧ – چه وقت معاونت راهنمایی و رانندگی کشور و فرماندهی پلیس راه و کارکنان زحمتکش آن قصد دارند با دراختیار گرفتن ابزار کنترلی برخوردار از فناوری های نوین بر رفت و آمد های جاده ای نظارت و کنترل همه جانبه داشته باشند و از تمامی ظرفیت  خود برای کنترل و به حداقل رساندن چنین فجایعی جلوگیری کنند؟

٨ – چه وقت رانندگان خودروهای سبک و سنگین و خصوصا خودروهای عمومی و کامیون ها می خواهند خود را ملزم به رعایت تمامی قوانین و تقویت «فرهنگ رانندگی ایمن» کنند؟

٩ – یک سوال مهم و اساسی دیگر این که آیا واقعا نمی توان برای اعزام عزیزانمان به زیارت مشهد شهیدان و بزرگداشت راه شهدا از قطار که امن ترین وسیله ارتباطی و سفر است استفاده کرد؟ آیا استفاده از قطار علاوه بر تامین جانی حداکثری برای این عزیزان، یکپارچگی و کنترل و نظارت بیشتری را به دنبال نخواهد داشت؟

و آخر کلام ؛شهیدان که بر طریق سعادت گام نهادند،حلاوت فلاح و رستگاری و جرعه نوشی از همنشینی پیامبر گوارایشان باد.

این عزیزان سفر کرده و آسمانی شده نیز با کاروانی از نور به خیل شهیدان راه حق پیوستند  مقام شان متعالی باد و دل بازماندگانشان همچو دل زینب فراخ و همیشه خدایی.

ساماندهان مخلص این کاروان ها نیزان شاءا.. تدبیرشان عمیق تر شود و ساز و کارهایشان برای تامین امنیت جانی زائران مشهد شهیدان کارسازتر .