«دلسرد کردن مردم، دلسرد کردن جوانان ما نسبت به حال و آینده، خیانت به کشور و خیانت به ناموس ملی است» این جملات بخشی از سخنان دیروز رهبر انقلاب در جریان دیدار با جمعی از نخبگان جوان کشورمان بود، تنها اندکی تأمل در این جملات و آن تعبیر خاص نکات و مسائل اساسی و مهمی را به ذهن متبادر می کند که باید بیش از پیش مورد توجه و دقت همه، خصوصاً کسانی که رسانه و تریبونی در اختیار دارند قرار گیرد.

یک دنیا مشکل که نباید باشد

می دانیم و قبول داریم و صد البته متأسفیم که در کشور ما هم مثل برخی دیگر از کشورهای جهان، دزدی ها، اختلاس ها و فسادهای مالی چند ده، چند صد و حتی چند هزار میلیاردی وجود دارد.نرخ بالای بیکاری خصوصاً در میان جوانان، تورم و گرانی توأم با رکود، کاهش آمار ازدواج و افزایش طلاق نیز از جمله معضلات و گرفتاری های بسیاری از اقشار جامعه خصوصاً قشر متوسط و کم درآمد است. علاوه بر این ضعف ها و کاستی ها وجود برخی پارتی بازی ها، رانت خواری ها، عدم انضباط مالی در برخی مراکز، موسسات و ارگان های دولتی و غیر دولتی و همچنین تبعیض ها در عرصه های گوناگون قابل کتمان و انکار نیست.می دانیم و قبول داریم که در دستگاه قضایی کشور معضلات قابل توجه و تأملی وجود دارد که برخوردهای بد و غیراسلامی برخی بازپرسان و قضات، اطاله دادرسی، وجود کارچاق کن ها و… از جمله این مشکلات است. همچنین نبود شفافیت و صداقت لازم در گفتار و مواضع برخی مسئولان و بروز بداخلاقی ها، بی حرمتی ها و بی نزاکتی ها در فضای سیاسی و برخوردهای دوگانه و تبعیض آمیز از جمله نابایستگی ها و معضلات موجود است و البته که همه و خصوصاً مسئولان کشور در قوای سه گانه باید حداکثر تلاش خود را برای هر چه بیشتر محدود کردن و کاستن از مشکلات انجام دهند و همپای تلاش مسئولان، تمامی دلسوزان کشور و مردم، منتقدان اهل انصاف و آگاه و همچنین رسانه ها، بی قانونی ها، کاستی ها، مشکلات و معضلات مردم و کشور را تیزبینانه و در عین رعایت انصاف، رصد و مطالبات و خواسته های به حق مردم را از مسئولان مجدانه پیگیری کنند و همه سهم و نقش خود را برای حل مشکلات و رسیدن به وضعیت مطلوب ایفا کنند.

طرح مشکلات با چه زبان و اهدافی

اما نکته قابل تأمل چگونگی طرح و نوع بیان این معضلات و مشکلات و اهدافی است که دنبال می شود، متأسفانه برخی خواسته یا ناخواسته به گونه ای درباره مشکلات گوناگون سخن می گویند و می نویسند که گویا آنچه در این سامان می گذرد همه بی سامانی، بی قانونی، تخلف، ضعف، عقب افتادگی، بیچارگی و بدبختی است! آیا واقعاً این نوع نگاه ها، بیان ها و نوشته هایی که عطر خوش انصاف از آن به مشام نمی رسد و سراسر «منفی بافی» و «سیاه نمایی» حال و آینده است به حل شدن مشکلات و پیشرفت و توسعه کشور کمک می کند یا به «دلسردی» و «ناامیدی» در بین مردم و خصوصاً جوانان این کشور که امید و آینده این مرز و بوم هستند دامن می زند؟

نکته تأمل برانگیز دیگر این که از قرار معلوم و گویا برخی نمی خواهند رویدادها، فرآیندها، واقعیت ها، حقایق، دستاوردهای مثبت و پیشرفت های افتخارآمیز، امیدبخش و غرور آفرین کشور را که به همت همین مردم و فرزندان و جوانان بااستعداد، باهوش، مومن و غیورشان به منصه ظهور رسیده را ببینند چه رسد به این که بخواهند ابعاد و پیامدهای مثبت و گوناگون این دستاوردها و پیشرفت ها را برای مردم بازگو کنند! کدام عقل سلیم، نگاه واقع بین و همه جانبه نگر و منصفی می تواند علاوه بر دیدن ضعف ها و کاستی های فاحش و نابایستگی ها، نقاط مثبت، پیشرفت ها و دستاوردهای این ملت را نبیند یا نادیده بینگارد؟

کدام دستاوردها و پیشرفت ها؟

آیا استقلال کامل و بس کم نظیر و حتی بی نظیر کشورمان در حال حاضر و در جهان کنونی و امنیت مثال زدنی و بی نظیر این کشور بزرگ آن هم در دایره آتش و در منطقه ای که جنگ و خونریزی و تروریسم و قتل و غارت بیداد می کند واقعیتی قابل انکار است؟ آیا اقتدار ایران عزیزمان و نفوذ معنوی آن در بین مردم آزاده و حق طلب جهان و خصوصاً ملت های مسلمان انکار شدنی است؟ آیا عزت طلبی و غیرت مداری مردم این سامان واقعیتی افتخار آمیز نیست؟ آیا همین قدرت، اقتدار و عزت ملت ایران به برکت خون شهیدان و مقاومت مردم این سامان نبود که ۶ کشور بزرگ جهان را بر سر میز مذاکره نشاند و آنان را علی رغم میلشان وادار کرد،بخش قابل توجهی از حقوق هسته ای مردم ایران را به رسمیت بشناسند. آیا به پشتوانه همین عزت و اقتدار نبود که دکتر ظریف وزیر امور خارجه کشورمان به طرف مقابل شجاعانه و عزت مندانه گفت: «هرگز با یک ایرانی با زبان تهدید سخن نگویید» و از این مهمتر آیا به پشتوانه قدرت و عزت و اقتدار ایران اسلامی نبود که رهبر انقلابی و شجاعمان در قصه تلخ جان باختن بیش از ۴۶۰ هموطن عزیزمان در فاجعه منا و کارشکنی های سعودی ها خطاب به آن ها فرمود «اگر قرار باشد ما عکس العملی داشته باشیم عکس العمل ما سخت و خشن خواهد بود.» و در کنار این شاخص های اساسی «امیدواری» و «خوش بینی مستدل» به آینده و انگیزه های بسیار قوی دلبستگی هر چه بیشتر به میهن آیا نباید پیشرفت ها و دستاوردهای علمی، صنعتی و فناورانه کشورمان دیده شود؟

آیا دستیابی کشورمان آن هم در اوج تحریم های غیرقانونی و ظالمانه به رتبه پنجم تولید علم در نانو تکنولوژی که نهادهای علمی معتبر جهان به آن اذعان کرده اند را می توان انکار کرد؟

پیشرفت های شگرف دانشمندان این مرز و بوم در تولید، تکثیر و انجماد سلول های بنیادی، بیوتکنولوژی، غنی سازی اورانیوم، سدسازی، پیچیده ترین عمل های جراحی، پزشکی هسته ای، پیشرفت های فوق العاده در صنایع «هوافضا» از جمله طراحی و تولید انواع پهپادها، طراحی، تولید و پرتاب موفقیت آمیز ماهواره های مخابراتی به فضا با استفاده از ماهواره برهای ایرانی و همچنین طراحی، ساخت و تولید انبوه انواع موشک های بالستیک و «برد بلند» که به راحتی می تواند تل آویو یعنی قلب تروریسم دولتی، تجاوزگری و دشمن اول بشریت را هدف قرار دهد بخشی از پیشرفت ها و دستاوردهای علمی و صنعتی فرزندان دانشمند و غیور ایران زمین است که هیچ وجدان بیدار و نگاه صاحب انصافی نمی تواند آن ها را نادیده بگیرد. در بخش دفاع از امنیت، تمامیت ارضی و ناموس وطن، ایران عزیزمان که در بحبوحه جنگ تحمیلی برای تأمین و خرید فشنگ و حتی سیم خاردار شدیداً در مضیقه بود حالا در شرایط تحریم به برکت خون شهیدانش و به همت غیورمردان دانشمندش هم ناوچه جماران، هم زیردریایی، هم قایق های تندروی مجهز به موشک های ناوزن و هم انواع موشک های دور برد تولید می کند.

پایگاه های موشکی در عمق ۵۰۰ متری زمین

روز گذشته برای اولین بار دوربین های صدا و سیما اجازه یافت از یکی از پایگاه های موشکی ایران عزیزمان در عمق ۵۰۰ متری زمین تصویر و گزارش تهیه کند. یکی از پایگاه هایی که به تصریح فرمانده هوا فضای سپاه پاسداران در همه استان ها و حتی شهرهای کشور، نوعی از آن ها با تعداد انبوهی از موشک آماده شلیک برای دفاع از حریم دین و میهن و امنیت و سرافرازی مردم و تمامیت ارضی کشورمان آماده مقابله با هر گونه تهدید و تجاوز احتمالی است. به این ترتیب آیا ندیدن پیشرفت ها و دستاوردهای کشورمان لااقل در کنار ضعف ها و کاستی ها قرابتی با حق گرایی و انصاف دارد؟ و آیا تلاش برای همه چیز را «بد» و «سیاه» جلوه دادن، و کاستن از دلبستگی شدید مردم به دین و میهنشان و تلاش مذبوحانه برای دلسرد کردن مردم و جوانان و ناامید کردن آنان نسبت به حال و آینده کشور مصداق بارز خیانت به کشور و خیانت به «ناموس ملی» نیست؟