«پرداخت وام ۵ میلیون تومانی ازدواج فعلاً متوقف شد».گر چه این خبر به تازگی منتشر شده است اما در عمل مدت هاست که این وام پرداخت نمی شود و صدا و بلکه فریاد متقاضیان هم به گوش کسی نمی رسد. اما نکته قابل توجه و تأمل این که معمولاً متقاضیان این گونه وام ها افراد متعلق به دهک های پایین درآمدی و کمتر برخوردار جامعه و کسانی هستند که نه پارتی دارند نه رابطه. افرادی که حتی در موقعی که این گونه وام ها پرداخت می شود هم برای پیدا کردن ضامن و طی مراحل اخذ وام که گاه نیاز به پوشیدن کفش آهنی دارد با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم می کنند. مشکلاتی که برای برخی دریافت کنندگان وام های کلان و میلیاردی وجود ندارد! اگرچه مبلغ این گونه وام ها مشکل قابل توجهی را از زوج های جوان و خانواد ه هایشان حل نمی‌کند اما همین میزان برای خیلی ها یک نقطه امید و اتکا برای وارد شدن به عرصه ازدواج و تشکیل خانواده است که متاسفانه این گونه با بی مهری برخی آقایان تصمیم گیر و مسئول مواجه شده است. بد نیست و بلکه لازم است آقایان کمی کلاه خود را بالاتر بگذارند و توجه کنند که همین میزان وام را در شرایطی از دختران و پسران جوان متقاضی وام ازدواج و خانواده آنان دریغ می کنند که براساس آمار رسمی ۲۳ میلیون و ۸۰۰ هزار دختر و پسر در سن ازدواج در کشور زندگی می کنند و براساس همین آمار ۱۱ میلیون و ۲۴۰ هزار از این افراد دچار تاخیر در ازدواج هستند. با توجه به این آمار از یک سو و نقش و اهمیت بی بدیل تشکیل خانواده در استحکام و سلامت فرد و جامعه و امید به آینده از سوی دیگر و توجه ویژه ای که تمدن و فرهنگ اسلامی ایرانی بر تشکیل خانواده و زندگی سالم دارد آیا نباید یکی از اولویت های اساسی در تصمیم گیری ها و قانون گذاری ها و برنامه ریزی ها، تسهیل ازدواج جوانان آن هم ازدواج به موقع، آگاهانه و پایدار باشد؟

اولویتی که اگر به صورت کارشناسی و دقیق وجهه همت مسئولان قرار گیرد، علاوه بر این که از بروز بسیاری از مشکلات پیشگیری می کند خود به تنهایی می تواند عامل بسیار موثری در کاستن مسائل و حل مشکلاتی که درحال حاضر گریبان جامعه را گرفته ، باشد.آیا واقعا ازدواج آگاهانه، آسان، پایدار و به موقع نباید به عنوان یک تکیه گاه و همچنین هدف ارزشمندی برای ارتقاء معنوی و مادی جامعه محسوب شود؟ شاید برای برخی از آقایان تصمیم گیر و برنامه ریز هنوز آنچنان که باید اهمیت ازدواج و تشکیل خانواده آن هم در زمان و موقعیت مناسب روشن نشده باشد که اگر روشن می بود شاید به این راحتی همین اندک وام های ازدواج از چرخه پرداخت حذف ویا متوقف نمی شد. حالا البته آقایان وعده هایی داده اند که امیدواریم به آن ها عمل کنند. اما مهم تر این که شاید انجام کار اساسی مانند در نظر گرفتن یک ردیف بودجه برای پرداخت وام ازدواج قابل توجه در بوجه کل کشور، که مشکلی از جوانان و خانواده هایشان حل کند بتواند در ترغیب جوانان به ازدواج نقش مهمی ایفا کند. امیدواریم برخی از مسئولان از خواب غفلت بیدار شوند و بحران ازدواج و تاخیر ازدواج بیش از ۱۱ میلیون جوان که خود می تواند زمینه ساز بروز یک زلزله شدید و ویرانگر اجتماعی باشد را جدی بگیرند.