در بازار داغ و ترافیک سنگین اخبار، اظهارنظرها، تغییرها و تحلیل های مربوط به گزارش البرادعی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره فعالیت های هسته ای کشورمان شاید مرور خبری که ٣٢ سال پیش درباره «همکاری هسته ای ایران و آمریکا» در روزنامه خراسان پنج شنبه نهم بهمن ماه ١٣۵۴ چاپ و البته به عنوان «تیتر یک» روزنامه نیز انتخاب شده است چندان خالی از لطف نباشد «ایران و آمریکا برای برقراری همکاری وسیع در زمینه انرژی اتمی و ایجاد نیروگاه های متعدد اتمی در ایران و تامین اورانیوم مورد نیاز این نیروگاه ها یک موافقتنامه مهم امضا و مبادله  می کنند….

یکی از مهم ترین زمینه های همکاری بین ایران و آمریکا همکاری اتمی و ایجاد نیروگاه های متعدد انرژی هسته ای در ایران است و براساس توافق هایی که حاصل شده  آمریکا در یک برنامه درازمدت اورانیوم پرورده مورد نیاز این نیروگاه را نیز تامین خواهد کرد.»

و البته «تیتریک» سال بعد روزنامه خراسان چهارشنبه ١٩ آبان ١٣۵۵ نیز خواندنی و جالب توجه می نماید «ایران تولیدکننده عمده اورانیوم جهان» در بخشی از خبر مربوط به این تیتر آمده است: « … به همین مناسبت استرالیا خود را آماده می کند تا در آینده در بازار اورانیوم جهان یکی از صادرکنندگان عمده اکسید اورانیوم به شمار رود. کشورهایی که از ذخایر اورانیوم برخوردار هستند باتوجه به اکتشافات اخیر صورت گرفته پیش بینی می شود که کشور ما نیز در شمار عمده ترین تولید کنندگان اورانیوم در جهان درآید اما اجرای این برنامه در درازمدت میسر است و به همین سبب در دو ماه قبل قرارداد تازه ای بین کشور ما و سه شرکت استرالیایی و آلمانی و فرانسوی بسته شد و براساس آن مقرر گردید عملیات اکتشاف اورانیوم در سطح بیشتری از کشور ما صورت گیرد. آنچه در پایان می توان به آن اشاره کرد این است که اورانیوم در آینده و همزمان با پیشرفت تکنیک درامر استفاده از انرژی اتمی اهمیت بیشتری خواهد یافت به همین خاطر باید سعی شود از منابع اورانیوم داخلی کشور ما حداکثر استفاده به عمل آید و این کاری است که دیگر کشورها نیز در این مورد انجام می دهند».به نظر می رسد چند نکته در این دو خبر قابل تامل است نکته اول این که به استناد این خبر حداقل ٣٢سال پیش در ایران با جمعیت کمتر از نیمی از جمعیت فعلی و دامنه بسیار محدودتر صنعت و تکنولوژی و محرومیت اکثر روستاها و شاید برخی شهرها از نعمت برق، نیاز به برخورداری از انرژی اتمی و احداث نیروگاه های هسته ای مورد تاکید بوده است.

نکته دوم این که ایران با آمریکا برای احداث نیروگاه های اتمی و برخورداری از انرژی هسته ای توافق می کند و «شاه بیت» این غزل این که در آن توافق تاکید شده که آمریکا «اورانیوم پرورده» موردنیاز نیروگاه ها را تامین خواهد کرد.

نکته سوم وجود ذخایر غنی اورانیوم در ایران است که به روشنی در خبر دوم ملاحظه می شود. مرور و تامل در این خبرها در کنار آنچه امروز درباره فعالیت های هسته ای کشورمان خصوصا از سوی آمریکا مطرح و دامن زده می شود حکایت از این دارد که رهبران کاخ سفید به هیچ عنوان ایران «مستقل»، «خوداتکا» ، «تولیدکننده علم» و برخوردار از «فناوری های نوین و برتر Hightec» را بر نمی تابند. آمریکا پیش از انقلاب برای برخورداری ایران از انرژی اتمی پیشگام شد تا تمامی منافع اقتصادی و به تبع آن منافع سیاسی این موضوع را از آن خود کند و البته میزان وابستگی ایران را به کاخ سفید بیش از پیش افزایش دهد.

تاکید بر تامین «اورانیوم پرورده»- بخوانیم اورانیوم غنی شده- مورد نیاز نیروگاه های اتمی ایران توسط آمریکا، گواهی صادق بر این مدعاست که اساسا از نظر سردمداران کاخ سفید قرار نبوده و نیست که ایران به دانش و فناوری غنی سازی اورانیوم و چرخه سوخت دست یابد، بلکه آنها با ارفاق و از سر لطف!می خواهند ایران تنها از انرژی حاصل از شکافت هسته اتم اورانیومی که آمریکا و یا دیگران غنی می کنند و نیروگاه های ساخت خودشان و متخصصانی که آنها تامین می کنند برخوردار شود آن هم فقط با «اجازه آمریکا» اما ملت بزرگ ایران عزیز هیچگاه به صف گویندگان «بی اجازه آمریکا هرگز» نخواهد پیوست.