این مطلب در روزنامه خراسان چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۹ با عنوان یادداشت روز به قلم کورش شجاعی چاپ شده است

امروز می خواهم با هم سری به بهشت بزنیم، از دنیای پرهیاهو و پر از رنج ساعتی دور شویم و در «جنت عشق» دمی بیاساییم، سری به «میکده مهر» زنیم و دَرِ «خُم محبت» بگشاییم و خوشبوترین گل باغ وجود را ببوییم و در «گلستان عاطفه» هر آن بر شاخساری مأوا گزینیم و بلبل غزل خوان درون را به چهچهه مستانه عشق میهمان دلکده «مهر مادر» کنیم، می خواهم با هم دمی در ساحل دریای بی کرانه «مهرمادر» به زلال محبت بی دریغ این فرشته روی زمین چشم دل روشن کنیم و در «جام جم» وجود مادر ببینیم همه آن چه را که دیدنی است و اگر باید شُست دیدگان را، چشم هایمان را در سرچشمه جوشان مهر مادر شست وشو دهیم تا ببینیم و بیشتر دریابیم که مادر جلوه مهر الهی و آینه محبت حضرت باری است و آغوش این تجسم عاطفه و مهربانی همچون آغوش خدای رب العالمین همیشه باز است، مادرانمان را و آغوش گرم و دست و دل رحیم و پرعاطفه شان را، این عاشقان واقعی و بی ادعا را همیشه دوست می داریم و به لطف پروردگار دمی از قدردانی و دست بوسی شان غافل نمی شویم چرا که هر آن به پشت سر مینگریم، از رنجی که مادران در دوران حمل برده اند و آن شب بیداری های طاقت فرسا و همچو شمع سوختن به هنگام تب و درد و بیماری فرزندان دلبندشان و هزار فداکاری و ایثار و جانفشانی دیگرشان برای ما، انصاف و انسانیت و وجدان پاک حکم می کند که به پاس آن همه مهربانی و فداکاری، امروز هر آن چه از عاطفه و قدرشناسی بهره داریم، فرش پای مادرانمان کنیم، همان مادرانی که وجودشان دریای مهربانی است، چشم هایشان سرچشمه عاطفه و زبانشان همیشه پر از گوهرهای خیرخواهی.
و من و ما از مادربودن چه می دانیم؟! این فقط یک مادر است که از عمق جان می داند «مادر» و «مادربودن» یعنی چه؟!
همان مادر که به فرمایش رسول اعظم حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص)، هزار بار بر دوش گذاشتن و عمره بردنش، پاداش کفایت کننده یک شب بیدار خوابی اش نمی شود!
همان مادر که بهشت زیر پای اوست و شمیم جنت از آغوش و نفس هایش به مشام میرسد. همان مادر که «محرم راز» است و سینهاش مخزن اسرار و رفیق هر لحظه تلخ و شیرین فرزندان، همان مادر که صدای تپش قلبش، پژواک مهربانی است و دلواپسی هایش برای فرزندانش، همیشگی، پس ای همه مادران سرزمینم به پاس مادری هایتان و خوی بهشتی تان و تاسی تان به «حضرت مادر» فاطمه زهرا (س) همه عاطفه و مهربانی و قدرشناسی مان را فرش راه قدم هایتان می کنیم و با افتخار بوسه مهر و عاطفه بر دست و پای شما می زنیم و همچنان و تا همیشه خود را محتاج دعای خیرتان می دانیم.