این مطلب در روزنامه خراسان شماره: ۱۷۳۸۴ – پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۳۸۸ با عنوان سرمقاله به قلم مدیر مسئول کورش شجاعی چاپ شده است

هر دلی که برای عزت دین و میهن می تپد بی گمان برای اقتدار ایران نیز باید بتپد، چرا که تصور جدایی و بی ارتباط بودن دو مقوله عزت و اقتدار نمی تواند از اصالت نظری و فکری قابل دفاعی برخوردار باشد.
کسب و حفظ عزت و اقتدار از جمله اساسی ترین لوازم «مانایی»، سربلندی و سعادت هر ملتی محسوب می شود که باید به عنوان برآیند خواست ملی در تصمیم سازی ها و حرکت مجموعه حاکمیت و آحاد مردم هر کشور، مورد وفاق و اهتمام جدی قرار بگیرد و مبانی و شاخص های عزت و اقتدار نیز به گونه ای شفاف به محک و سنجه وجدان و فطرت پاک انسانی و عقول سالم و مدبر سنجیده شود، اما متاسفانه علی رغم ادعاهای مطرح در سطح جهان به خاطر فاصله برخی حاکمیت ها با خواست عمومی ملت ها، سیطره هیاهو و تبلیغات، غلبه تفکر سلطه و نقش ثروت و تبلیغ در کسب قدرت و حاکمیت، آنچه امروز از اقتدار در ذهن و عمل برخی دولت ها تصویر می شود و بر همان اساس نیز در رفتار و عملکردها بروز و ظهور پیدا می کند با مبانی اصیل اقتدار مبتنی بر رعایت حرمت انسان و ترویج حقوق انسانی و برقراری صلح و دوستی منافات دارد.
گذشته و حال وضعیت حاکم بر جهان البته با تغییر لحن ها، بهانه ها و تا حدودی روش ها به روشنی، چنین واقعیتی را آشکار می کند، دیروز اسکندرها، چنگیزها، تیمورها و … بدون درنظرگرفتن نقش و جایگاه حرمت انسان ها در عالم هستی با تکیه بر خوی تجاوزگری و غارت گری خود، جان و مال و حیثیت و عزت مردم را ددمنشانه و دژخیمانه پایمال کردند و امروز نیز «استعمار نو» با لباس آراسته، خنده بر لب، خوی سلطه طلبی و تجاوز غارت گری خود را در قالب های نوین زرورق پیچیده شده بر جهان تحمیل می کند و اسف بارتر این که این ظلم ها و بی عدالتی ها و جنایت ها به بهانه حفاظت از منافع و اقتدار خود، حفظ صلح و حقوق بشر مرتکب می شود و حمله و تجاوزهای نظامی به اصطلاح پیشگیرانه به کشورهایی مثل عراق، افغانستان نیز، در همین قالب توجیه می شود.
اما با وجود چنین شرایطی و در عین درک واقعیت های موجود و روابط حاکم بر مسائل بین المللی، ملت بزرگ ایران مبانی عزت و اقتدار خود را با اتکا به فطرت پاک انسانی و باور عمیق به مفاهیم اصیل و آموزه های وحیانی مکتب اسلام، تبیین، ترسیم و تحکیم می کند، بی گمان در این مبانی، حرمت انسان ها و حرمت جان و مال و حیثیت مردم، وطن و ملیت و حق انتخاب مردم از جمله اصول پذیرفته شده ای هستند که خود را ملزم به رعایت آن ها می داند و در عین تلاش همه جانبه در تمامی عرصه ها برای تحکیم و ارتقاء عزت و اقتدار در عرصه ملی و بین المللی به خوبی به جهان و همسایگان خود اثبات کرده است که ایران بزرگ و صاحب اقتدار علی رغم تلاش برای ارتقاء توان تولید علم در زمینه های گوناگون و کسب دانش و تکنولوژی تولید تجهیزات پیشرفته و دقیق نظامی و دستیابی به موفقیت های چشمگیر در این زمینه از جمله تولید موشک های دوربرد و استفاده از سوخت جامد در پرتاب برخی موشک ها، به هیچ عنوان برای کشورهای همسایه خود و کشورهای دیگر مگر آنان که گفتمان زورگویی و سیطره طلبی و تجاوز را در سر می پرورانند، تهدید محسوب نمی شود، چرا که ایران، اقتدار خود را در حمله به هیچ کشور دوست یا حتی دشمن دنبال نمی کند، تا طراحان پروژه «ایران هراسی» راه را برای رسیدن به اهداف خود هموار ببینند و صد البته ایران به پشتوانه عزم و اراده ملی مردم، اعتماد به نفس ملی، خودباوری و «قدرت ملی» و از همه بالاتر با توکل به خداوند از تمامی ظرفیت ها برای ارتقاء توان بازدارندگی و دفاعی خود استفاده می کند، تا هیچ متجاوزی سودای تجاوز در سر نپروراند و در صورت ارتکاب هر گونه خطایی در به خطر انداختن امنیت و کیان دین و میهن از سوی هر کشوری، ایران بی گمان پاسخی در هم کوبنده و پشیمان کننده خواهد داشت و در عین حال نمی توان و نباید فراموش کرد که اعتراف و اذعان برخی دشمنان به پیشرفت های ایران خصوصا در زمینه تجهیزات دفاعی با همان هدف تلقین ایران هراسی در جهان و منطقه دنبال می شود، بر این اساس آیا تلاش و به کارگیری از تمام ظرفیت ها توسط برخی کشورها برای انحراف افکار عمومی جهان از واقعیت ها و ترویج این شائبه که ایران در صدد ساخت سلاح هسته ای است جز در این مسیر تعریف می شود؟ اگر غیر از این است پس چرا در حالی که حاصل تمامی بازرسی های آژانس بین المللی انرژی اتمی نشان می دهد در هیچ یک از تاسیسات هسته ای ایران ذره ای انحراف به سوی فعالیت های غیرصلح آمیز دیده نشده است هر روز بدون در نظر گرفتن شواهد روشن حقوقی، علمی و فنی دال بر صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای کشورمان این بحث صرفا در کانال مسائل سیاسی انداخته می شود و از مجرایی غیرفنی و غیرحقوقی در معرض افکار عمومی جهان نشان داده و بزرگ نمایی می شود؟
از مجموعه این گونه رفتارها کاملا روشن می شود که مخالفان پیشرفت و عزت و اقتدار ملت ایران – با توجه به تاکید تمامی مقامات مسئول کشور و خصوصا رهبر انقلاب مبنی بر این که تولید و استفاده از سلاح هسته ای در دکترین دفاعی کشور ما جایی ندارد و تایید صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای کشورمان توسط آژانس- اساسا هیچ دلیلی برای نگرانی از تولید سلاح هسته ای در ایران ندارند، بلکه تمامی نگرانی آن ها رسیدن ایران به مرحله تولید علم و تکنولوژی های پیشرفته است که این مهم یکی از اساسی ترین لوازم اقتدار هر کشور محسوب می شود خصوصا برای ایران که مبانی عزت و اقتدار را توکل و اعتماد به خدا، تحکیم باورهای دینی و اخلاقی، خودباوری، تولید علم، تقویت اعتماد به نفس ملی و قدرت ملی می داند و حرکت به سوی تعالی و سعادت را در همین مسیر روشن دنبال می کند. اشاره رهبر انقلاب در مراسم مشترک دانش آموختگی، تحلیف و اعطای سردوشی دانشجویان دانشگاه های افسری ارتش در نوشهر بر این که دستیابی به «اقتدار حقیقی» حق و وظیفه هر ملت است و تاکید بر این نکته که اقتدار ملت یک «حقیقت چند جانبه» است، ضمن این که نیروهای مسلح را خط مقدم تحرک و نشانه اقتدار ملت دانستند در کنار بیان روشن و تاکید ایشان به این که، یک ملت از لحاظ دانش باید پیشرفته باشد، از لحاظ اخلاق، از لحاظ ایمان، از لحاظ عزم و اراده تا بتواند اقتدار خود را حفظ کند و تصریح این نکته که «ما تکیه می کنیم بر روی عناصر معنوی اقتدار» باردیگر مدل و تعریف شفاف و روشن ایران از اقتدار را تبیین کرد تا علاوه بر الگوسازی در این باره، انگیزه ای باشد برای حرکت کشورها به سمت استقلال و کسب عزت و اقتدار و همچنین آب سردی باشد بر آتش پروژه ایران هراسی و اسلام هراسی در منطقه و جهان.
به هر صورت بیان روشن رهبری از اقتدار حقیقی به عنوان یک حقیقت چندجانبه و تاکید به عناصر معنوی اقتدار در عین تلاش و خودباوری برای بی نیازی کشور در تامین تجهیزات پیشرفته دفاعی و حضور موثر و عاشقانه و جان فدایانه نیروهای نظامی به عنوان خط مقدم و نشانه اقتدار هر ملت بار دیگر پارادایم و الگویی شفاف و روشن از مقوله اقتدار و عزت به عنوان حق و وظیفه هر ملتی برای حفاظت از خود و مقابله با سیطره جویان و جلوگیری از لگدمال شدن در مقابل «سرنیزه داران مستبد و دیکتاتور بین المللی» ارائه کرد، این تبیین دقیق علاوه بر این بار دیگر باید موجب روشن شدن این نکته باشد که دستیابی به پیشرفت علمی و تکنولوژیکی در زمینه های مختلف از جمله تولید، انجماد و تکثیر سلول های بنیادی، پیشرفت های قابل توجه در عرصه نانوتکنولوژی و بیوتکنولوژی، کلونینگ و مشابه سازی، ساخت موشک، دستیابی به دانش و فناوری غنی سازی اورانیوم و مسائلی از این قبیل میوه و ثمره، توکل به خدا، خودباوری، اعتماد به نفس ملی، قدرت ملی و جدی گرفتن و باور این نکته اساسی است که توانمندی ملی و بین المللی از مسیر عزت مدار استقلال و طریق زلال کسب علم و دانش معرفت و تولید علم و تکنولوژی و بومی کردن علوم و تکنولوژی های جدید و خلاصه از مسیر دانایی می گذرد.
دیگر این که ایمان به خدا و خداترسی و توکل به او و سر تعظیم فرود نیاوردن جز در مقابل ذات حضرت حق و حرکت در مسیر عدالت باوری و ظلم ستیزی و توجه به عناصر معنوی اقتدار در کنار سایر مسائل ضروری برای حفظ اقتدار و عزت از جمله اساسی ترین مباحث مورد باور در پارادایم و سرمشق اقتدار و عزت مردم ایران زمین است.
به نظر می رسد اقتدار و عزت ایران عزیز که اصلی ترین شاخص آن استقلال، امنیت و برخورداری از نفوذ معنوی در جهان اسلام در منطقه و در بین ملت های مسلمان و تاثیرگذاری در مسائل جهانی است به خاطر توجه به مبانی اصیل عقیدتی و مکتبی و اتکا به فرهنگ غنی ایران اسلامی و نگاه زیربنایی به توانایی ها و قدرت ملی و دستیابی به دانایی در کنار عزم و اراده ملی برای سرافرازی هر چه بیشتر کشور است.
نکته آخر این که شاید این حرکت مبتنی بر آموزه های دینی و تلاش برای کسب علم و دانش در سایه استقلال و امنیت مثال زدنی کشور و عزم و اراده ملی سبب شده امروز که بدخواهان ملت همه راه ها برای جلوگیری از حرکت کشور به سمت رشد و تعالی را بسته دیدند، با سوء استفاده از برخی بی تدبیری ها، افراطی گری ها، لجاجت ها و تن ندادن به قوانین پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری به صورت جدی و اساسی پروژه اختلاف افکنی در بین مسئولان، مردم و مسئولان و اختلاف در بین آحاد مردم و خانواده بزرگ ایرانی را به شدت پی گیری می کنند و شاید به همین دلیل امروز مسئولان و نخبگان جامعه در عرصه های مختلف بیش از پیش نیازمند و باید ملتزم به بصیرت، هوشیاری، تدبیر، بیان گفتنی ها در موقع خود و فدا کردن خواست ها و تمنیات و در پاره ای موارد گذشتن از حق های خیالی و یا حتی واقعی خود باشند.
چشم جامعه ایران و ایران مقتدر امروز بیش از گذشته به اظهارات و موضع گیری و عملکرد مسئولان و نخبگان حساس است و آن ها را در این آزمون بزرگ، پیروزمند و قبول شده می خواهد، نه مردود و مطرود!