ماجرای مدرک کردان بالاخره با استیضاح و برکناری وی از وزارت کشور پایان یافت. اما به چه قیمتی؟

صدارت کردان بر وزارت کشور ٣ ماه بیشتر عمر نکرد ولی هزاران سطر خبر، تحلیل و اظهار نظر و همچنین هزاران ساعت وقت نمایندگان مجلس و مسئولان کشور را به خود اختصاص داد.

این در حالی بود که آقای کردان می توانست و وظیفه داشت که با صراحت و شفافیت به پرسش های مطرح شده توسط نمایندگان مجلس و سپس افکار عمومی پاسخی سریع، روشن و صادقانه بدهد و پس از آن با عذرخواهی از مردم و نمایندگان مجلس شاید  می توانست تاثیری متفاوت بر مسیر این ماجرا بگذارد.

استعفای کردان از وزارت کشور نیز راه دیگری بود که می توانست از سویی به سرعت جلوی «فرصت سوزی ها» و «هدر رفت وقت و انرژی نمایندگان و مسئولان» را بگیرد و از دیگر سو فرصت ماهی گیری از «آب گل آلود» را از بدخواهان و فرصت طلبان سلب کند.

سابقه خدمت طولانی مدت کردان در پست های گوناگون مدیریتی باید دقت نظر، باریک بینی و دور اندیشی وی را به درجه ای می رساند که قدرت «افکار عمومی» و نقش بسیار موثر آن را در تصمیم سازی ها و تصمیم گیری ها جدی تر می گرفت که اگر چنین می بود برای او نیز مانند بسیاری از کارشناسان برآیند نظر مردم و حساسیت افکار عمومی نسبت به این قضیه روشن می شد و در چنین حالی شاید «استعفا» را بر «استیضاح» ترجیح می داد. این مقوله خصوصا برای کسی که در جریان استیضاح به صراحت از عشق و انگیزه خدمت در هر منصب و جایگاهی از وزارت گرفته تا جاروکشی سخن می گوید شایسته تر بود و چه بسا با چنین اقدامی گلایه ها، انتقادها و اعتراض های به حق مردم و نمایندگان آنان درباره اصالت مدرک تحصیلی کردان و صداقت وی از سوی دشمنان خارجی و قلیلی فرصت طلب داخلی دستمایه ای نمی شد برای زیر سوال بردن دستاوردهای نظام و تخریب دولتی که علی رغم انتقادهایی که بر آن وارد است ، کار و تلاش طاقت فرسا را وجهه همت خود قرار داده است.

کمترین سود استعفای کردان، حفظ ارزش زحمات گذشته و خدمت طولانی مدت او، جلوگیری از هدر رفت وقت و سرمایه کشور و بیشترین سود آن تنگ شدن دامنه بدخواهی ها و بد گویی ها علیه نظام، دولت و مسئولان کشور بود.

به هر روی قصه وزارت کردان به سر رسید اما این ماجرا باید درس عبرتی باشد برای همه مسئولانی که دستی بر آتش دارند و همه کسانی که می خواهند پس از این مسئولیتی را در کشور برعهده بگیرند این نکته اساسی را باور داشته باشند که صداقت، صراحت و شفافیت و حرکت مدام بر مسیر راستی و درستی و تطابق گفتار و اعمال و جدی گرفتن افکار عمومی کمترین وظیفه آنان و کمترین انتظار مردم از مسئولان فعلی و آینده کشور است.

ای کاش کردان استعفا می داد یا رئیس جمهور او را کنار می گذاشت و این همه هزینه نمی پرداختیم.