نه در خلیفه حضرت رحمان بودنت شک داریم ونه در حجت حق بودن حضرتت تردیدی به دل داریم آقای ما، مهدی موعود، ای واسطه فیض مدام، ای ذخیره هستی، ای حلقه وصل عالم امکان به ساحت واجب الوجود، آقای منتظر، ای مصلح، ای قائم آل محمد و ای خاتم الاوصیا، فرجت را منتظریم و قلب هایمان به امید ظهورت می تپد.

ولی ما گرچه چشم براهیم و مدعی انتظاراما گویی بس بسیار با « ادب انتظار» فاصله داریم مگر نه این که منتظر « مصلح» خود باید « صالح» باشد، و انتظار را افضل عبادات بداند.

برای فهم انتظار سعی بلیغ کند و در پیمودن راه انتظار جهد عمیق نماید، و مگر نه اینکه منتظر می بایست سیره پیامبر اعظم محمد مصطفی رانیک بشناسد و نیکو بدان عمل کند و چنان آهنگ کمال کند که دو روزش به مانند هم نباشد و مگر نباید مسلمان به نیک خلقی پیامبرش، رافت حضرتش، کیاست و عزتمندی و حق مداری و مهربانی همو که خدایش حبیب خود می خواندش اقتدا کند، اما اگر نیک و فارغ از تعارف به آنچه می گذرد بنگریم، آنچه نباید و نشاید بسیار می یابیم، از نگاه هایی که نباید، از گفتاری که نشاید از رفتاری که نباید، از زجری که اهل دل می کشند، از فقر و فساد و تبعیضی که نباید و از عدالتی که در کمند است. همه و همه از فاصله ای بس دراز تا رسیدن و مودب شدن به ادب انتظار حکایت می کند.

اما در عین حال همین ادب انتظار حکم می کند به پشتوانه عقل و فهم و درایت و زدودن زنگار از آینه دل در تقارن سالگرد آغاز امامت مهدی موعود آن جان عالم وجود با سالی که با نام پیامبر اعظم مزین شده به میهمانی غمازی آینه دل هایمان بنشینیم و جان های تشنه مان را از زلال معرفت نبوی و ادب انتظار سیراب کنیم و این راه گرچه نه چندان هموار اما پیمودنی است.امروز مردم ایران زمین با حضور فعال و موثر در تمامی عرصه های فرهنگی، سیاسی و اقتصادی و با نقد و دقت در آنچه درمحدوده این مرز پرگهر می گذرد و با حساسیت نسبت به آنچه در جهان اسلام رخ می دهد و رصد عالمانه شرایط جهانی، نیک می داند که برای رسیدن به کمال و سعادت راهی جز بازسازی مدام معنوی، اقتدا به خلق نبوی، مودب شدن به ادب انتظار، تقویت وحدت ملی وتلاش علمی گسترده برای تولید علم، تحقیق و نوآوری و تبدیل آن به فناورب های نوین وکاربرد آنها در صنعت و کشاورزی و خدمات وجود ندارد و برای نیل به این مقصود لحظه ای از تلاش صادقانه و دلسوزانه دریغ نمی ورزند و در این میان نیازی که بیش از پیش برای اعتلای معنوب و مادی و دستیابی به توسعه ایران اسلامی احساس می شود همت، تخصص ،تعهد، دلسوزی و همدلی تصمیم سازان، قانون گذاران و مسئولان جمهورب اسلامی است تا خواست هاب برحق مردم و آرمان هاب بلند امام شهیدان با مودب شدن تمامی مسئولان به ادب انتظار و تطابق گفتارو کردار ایشان با تاسی به پیامبر اعظم محقق شود.

در این مسیر بی گمان شناخت قدر مردم ، خدمت بی منت وگره گشایی از کار مردم در ضمن توجه به زیر ساخت ها و ضرورت های توسعه با محوریت عدالت شاخصی است برای محک خدمتگزاری صادقانه داعیه داران خدمت به مردم.