این مطلب در روزنامه خراسان شماره: ۱۹۵۴۵ – شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۶ با عنوان یادداشت روز به قلم کورش شجاعی چاپ شده است

میهمان کیست؟ میزبان کیست؟
مژده ای دل که بهار در بهار آمده است، مژده ای دل که دلدار سفره جانانه عاشقی گسترانیده است.
مژده ای همه آدمیان که خداوند کون و مکان بندگانش را به میهمانی دعوت کرده، دعوت به بزرگ ترین، عاشقانه ترین و عارفانه ترین میهمانی جهان، اما میهمان، هر آن کس که نیت کند و پا در راه عاشقی و اطاعت و بندگی گذارد، میهمان، هر آن کس که سودا و سر بندگی دارد، میهمان هر آن انسان خدا باور حق شناسی که شوق نشستن بر سفره بی کران برکت و رحمت و مغفرت خداوندی دارد، میهمان هر آن انسانی که شوق پرواز دارد از فرش تا عرش، میهمان هر آن شکسته دلی که رازها در دل دارد و «راز شنو» و «سرپوشی» جز خدای مهربان ندارد، امین ترین و با حیاترین رازدار عالم، خدای هستی بخش و پوشنده عیب ها و کژی های بندگان، میهمان هر آن آرزومند دیدار یار، میهمان هر آن سرگشته و عاشق و مشتاق وصال، میهمان هر آن عزیز انسانی که خداوند عالمیان او را به نعمت «وجود» و «باور» حق و امید به روز پاداش و جزا مغتنم فرموده، میهمان این بزرگ ترین و برترین و گرانقدرترین میهمانی عالم هستی همه باورمندان جهان اند و همه آنانی که اهل پاسخ و لبیک به دعوت حضرت رب ودودند.
حتی آنان که نمی توانند روزه بدارند!
میهمان این ضیافت خاص الهی فقط آنان نیستند که توان روزه داری معمولی و ابتدایی دارند و حتی آنانی که اهل روزه خاص و خاص الخاص اند، بلکه حتی آنان که به خاطر عسر و حرج و بیماری و پیری و ناتوانی یا هر علت معقول و شرعی دیگری توان امساک از طعام و شراب ندارند اگر «حرمت» این ماه و میهمانی ویژه الهی را نگاه دارند حرمت دار رمضان باشند میهمان این خوان کرم اند، آنان که گرچه نمی توانند روزه بگیرند اما دلشان با روزه و رمضان و صاحب این ضیافت ویژه و سفره گسترده است، دلشان با قرآن و خدای قرآن و رمضان است، دلشان و گفتار و رفتارشان با رمضان است و رمضانی اند هر چند توان روزه ندارند اما مانند روزه داران در ماه ضیافت الهی، انس با قرآن را در لحظه های پربرکت این ماه برای خود تدارک می بینند، و فرصت های بس مغتنم نماز اول وقت و جماعت را، عیادت بیماران را، عفو و بخشش و گذشت از خطای این و آن را، صله رحم و دیدار اقوام و خویشان و همسایگان را، دستگیری از محرومان و کم بضاعتان را، افطاری دادن های ساده و بی ریا و غیرتشریفاتی را ، آشتی کردن و نشاندن گل لبخند بر لب های مردمان را و خلوت با خدای مهربان دردل شب و گاه افطار و هنگامه سحر را از دست نمی دهند.
اشرف و اکرم میزبانان
اما میزبان این بزرگ ترین و برترین و عارفانه ترین میهمانی، کسی جز آفریدگار هستی آن یگانه بی همتا نیست.
خدای احد واحدی که کفو و مثل و مانندی ندارد، از مهربان ترین پدران و مادران عالم مهربان تر است، از سخاوتمندترین سخاوتمندان، سخاوتمندتر و بخشنده تر است اقیانوس بی کران ازلی و ابدی سخاوت و بخشش وجود و کرم است، میزبان این ضیافت کریمانه، خداوند کریم و آفریننده رزقی است که خوان کرمش از پذیرایی بندگان و بلکه پذیرایی همه مخلوقاتش ذره ای کاستی نمی یابد، در سفره پربرکتش همه خوبی ها، همه بهترین ها، همه آنچه نیاز رشد و تعالی و پرواز و کمال انسان هاست در حد اعلا وجود دارد، میزبان، مهربان خدایی است که در رمضان شیطان را به غل و زنجیر می کشد، همه درهای جهنم را می بندد و تمامی درهای بهشت و رضوانش را به روی بندگانش می گشاید، میزبان این سفره و میهمانی سراسر رحمت، خداوند الرحم الراحمینی است که بی منت رزق و روزی می دهد و دمادم و بی انقطاع نسیم خوش فیض و رحمت واسعه اش زمین و زمان و انسان را می نوازد. خداوندی که رحمتش بی منتهاست و امید بندگانش را به رحمت در آغاز و هنگام و سرانجام قرآن با بسم ا…الرحمن الرحیم به زیباترین شکل جلوه گر ساخته و وعده داده، وعده دهنده ای که هیچ گاه در هیچ «وعده» و «وعیدش» کمترین خطایی راه ندارد.
میزبانی که بی منت می دهد و می بخشد
میزبان این میهمانی خدای بخشنده و مهربانی است که رحیم است و غفور است و غفار که نه تنها بی منت می بخشد و در می گذرد بلکه هر آیینه به دنبال بهانه برای بخشش آدمیان است و البته که رمضان را و شب قدرش را بهترین مایه و فرصت و بهانه قرار داده است برای به خود فراخواندن آدمیان و بندگان و از خویش رهانیدنشان و به خدا پیوستنشان، لحظه لحظه ماه میهمانی خدا و این خجسته بهار قرآن را خدای قرآن برای نجات و رهایی و کمال و تعالی بندگانش تقدیر فرموده تا همه لبیک گویان این دعوت الهی سرمست از باده اطهر و طهور رمضان، خدا خداگویان مشمول مغفرت ابدی حضرت رب العالمین و غفران بی پایان حضرت سبحان شوند و اگر جز این بود پیامبر رحمت نمی فرمود: یا ایهاالناس قد اقبل الیکم شهر… بالبرکهوالرحمه والمغفره و اگر حضرت غفار رحمان رحیم بنایی جز عطای برکت و سیلان رحمت و باران مغفرت برای رمضانیان داشت پیامبر رحمه للعالمین نمی فرمود، در ماه
مبارک رمضان و ماه نزول قرآن خوابتان عبادت است و نفس هایتان تسبیح حضرت سبحان.
خداوندا به حرمت قرآن و آبروی اهل بیت پیامبر(ص) و به برکت رمضان نام همه ما را در زمره مَحرمان رمضان و قرآن و «رمضانیان» ثبت و ضبط فرما. آمین یا رب العالمین.