آیا شاه سعودی گرفتار جاهلیت مدرن شده است؟/برخی رسانه ها به نقل از روزنامه فرانسوی فیگارو خبر داده اند که شاه سعودی، در جریان دیدار با «اروه مورن»، وزیر دفاع فرانسه با عباراتی تند، وقیحانه و گستاخانه علیه کشورمان موضع گیری کرده است. این خبر تا این لحظه از سوی مقام های رسمی سعودی تکذیب نشده است و این در حالی است که پیشتر از این ها خبرهاو مطالبی به مراتب کم اهمیت تر مانند آن چه که از سوی یک رسانه درباره اجازه ریاض به تل آ ویو به منظور استفاده از آسمان عربستان برای حمله به ایران مطرح شده از چند کانال رسمی تکذیب شده بود اما خبر فیگارو پس از چند روز، آن هم نه از سوی مقام های رسمی بلکه توسط یک رسانه به نقل از یک مسئول بی نام و نشان تکذیب شده است. حتی اگر فرض را بر این بگذاریم که فیگارو با انتشار این ادعا، قصد ایجاد تنش در روابط ایران و عربستان را داشته باشد اما تکذیب غیررسمی وبه نوعی سکوت سعودی ها جای تامل فراوان دارد و شاید به نوعی دلالت بر تایید اصل خبر داشته باشد پس اگر چنین باشد می توان گفت شاه سعودی بی  آن که کم ترین توجهی به حد و اندازه و عدد وجودی خود داشته باشد به دامن زیاده گویی هایی افتاده که تاکنون هیچ قدرتی، جرات بر زبان راندن چنین تعابیری علیه ایران بزرگ را به خود نداده است، چه رسد به آدم هایی مانند این شاه سعودی و اسلافش که به خاطر همت های ناداشته و غیرت های بو نکرده، حدود ۶۰ سال است که فجیع ترین جنایت های رژیم صهیونیستی علیه کشور و ملت مظلوم فلسطین را به نظاره نشسته اند و در قبال سکوت و همراهی های پنهان و آشکار با اسرائیل و حامیان جهانی اش، از صاحبان قدرت، برای تداوم حکومت استبدادی و دیکتاتوری خود بر مردمی که هیچ نقشی در انتخاب مسئولان حکومتی خود ندارند، فرصت و مجالی گرفته اندو ازاین رهگذر هر روز بر دامنه ثروت های شخصی خود افزوده اند و همزمان نقش حاکمیت خاندان هزار فامیل آل سعود را در تمامی سطوح حاکمیتی عربستان -تنها کشور جهان که حاکمان آن نام خود را برکشور گذاشته اند-گسترش داده اند.

شاه سعودی در حالی گزافه گویی می کند که با وجود برخورداری از درآمدهای چندین میلیارد دلاری فروش نفت و صرف و خرج آن برای انباشت تجهیزات نظامی، حتی برای سرکوب اعتراض های داخلی ومقابله با حوثی ها در یمن علاوه براین که به خود اجازه دخالت نظامی در کشور همسایه رامی دهد با دست دراز کردن به سوی آمریکا بستر و بهانه ای دیگر برای حضور نظامیان و جنگنده های آمریکایی در منطقه مهیا می کند. گزافه شاه سعودی درباره کشورمان به حدی گستاخانه بود که زبان و قلم از تکرار و بازنوشت آن ابا دارد اما برای پی بردن به عمق وقاحت شاه سعودی ، چاره ای جز تکرار و بازنوشت آن نیست، این شاه سعودی در جده و در دیدار با وزیر دفاع فرانسه چنین خطایی مرتکب شده و گفته است که: « دو کشور در جهان هستند که شایستگی موجودیت ندارند و این دو کشور ایران و اسرائیل هستند».گر چه به گزارش برخی خبرگزاری ها، یک مسئول سعودی که به نام او اشاره ای نشده در گفت وگو با خبرگزاری عربستان (واس) گفته است که خبر نسبت داده شده در روزنامه فیگارو به شاه سعودی بی پایه و اساس است و ضمن ابراز تعجب از درج چنین اطلاعات نادرستی در روزنامه فیگارو، ابراز امیدواری کرده که آن روزنامه برای تاکید بر اعتبار خود، خبر نادرست اخیر را تکذیب کند، اما روشن است که اعلام مواضعی از این قبیل توسط مسئول یا مسئولان بی نام و نشان سعودی به هیچ وجه نمی تواند جای عذرخواهی رسمی شاه سعودی از ملت بزرگوار ایران را بگیرد و البته کمترین کاری که شاه سعودی به فوریت می تواند و باید انجام دهد این است که به صورت رسمی و آشکار حرف های نقل شده از خود علیه ایران را تکذیب کند و از آن جا که مردم بزرگوار ایران زمین، اهل کینه  نیستند بنابراین مردم پس از عذرخواهی و یا تکذیب علنی و رسمی شاه سعودی از او در خواهند گذشت و گرنه ننگ و عار چنین گزافه گویی واهانتی علیه ملت ایران بر پیشانی شاه سعودی برای ابد «مهر» خواهد شد!

به هر صورت دستگاه دیپلماسی کشور باید هر چه سریع تر با اقدامات مدبرانه، کارشناسانه، دقیق و به موقع با بهره گیری از امکانات و قابلیت های دیپلماسی خود و استفاده ازظرفیت های سازمان های موثری همچون سازمان حج و زیارت، به سوءاستفاده های سعودی ها از بزرگواری های مردم ایران پایان دهد.

مردم و مسئولان به دلایل گوناگون از جمله کمک به اتحاد مسلمانان و جلوگیری از سوءاستفاده بیشتر دشمنان اسلام، تاکنون از کنار بسیاری ظلم ها و جنایت های آل سعود علیه کشور و ملت ایران گذشته اند، اما این گذشت قطعا نه از سر ضعف و ناتوانی بوده و نه از سر نادیده گرفتن ظلم های وهابیون سعودی به مسلمانان شیعه و سنی ایران و دیگر کشورها است، بلکه تشخیص مصالح کلان جهان اسلام و ایران توسط مسئولان کشور و اعتماد مردم به این تشخیص، موجب شده که مردم در عین در حافظه داشتن ظلم های وهابیون سعودی علیه ملت ایران، بزرگوارانه از کنار این ظلم ها و جنایت ها بگذرند.

مردم ایران هنوز حمایت های بی دریغ سیاسی و کمک های فراوان تجهیزاتی و سرازیر کردن کمک های چندین میلیون دلاری سعودی ها برای هرچه بیشتر مجهز کردن ماشین جنگی صدام جنایتکار در کنار کمک های دیگر حامیان جهانی و منطقه ای دیکتاتور عراق در جریان تحمیل جنگ هشت ساله به ایران را از یاد نبرده اند!

مردم ایران هم چنین « جمعه خونین مکه» وقتل عام بی رحمانه حدود پانصد زائر ایرانی و غیرایرانی و زخمی شدن حدود هفتصد نفر در موسم حج و در حریم امن «خانه خدا» در نهم مرداد ۱۳۶۶ شمسی را فراموش نکرده اند، فاجعه ای که سعودی ها نه تنها با بایکوت خبری، اجازه اطلاع رسانی از این فاجعه را در سطح جهان ندادند بلکه از پذیرش هیئت تحقیق اعزامی دولت جمهوری اسلامی ایران سرباز زدند و تا مدتی حتی از تحویل پیکر شهدای این فاجعه و انتقال مجروحان نیز خودداری کردند.شدت این فاجعه به حدی بود که وزارت کشور عربستان مجبور شددر بیانیه ای رسمی اعلام کند که در جریان این فاجعه ۴۰۲ نفر کشته شده اند که ۲۷۵ نفر آنان ایرانی و نیمی از کشته شدگان زنان بوده اند و آمار زخمی ها را نیز ۶۴۹ نفر اعلام کرد.

من ،خود هنوز به خاطر دارم آن روزها را که عده ای از هم وطنانم از جمله ۶ فرزند یتیم و کودک ۶ ماهه ای را که به جای در آغوش گرفتن مادر از حج برگشته خود، با چه ضجه هایی بر پیکر بی جان مادر بوسه می زدند و بدین گونه استقبالی از نوع دیگر از حاجیان و طواف کنندگان خانه خدا در تاریخ ثبت شد و چه تلخ روزهایی بود آن روزها که امام امت آن مراد و عزیز ملت این چنین به نزد خدا از آل سعود شکوه برد و با شاهد گرفتن خدا بر ظلم و حرمت شکنی آل سعود چنین فرمود: «بارالها، تو خود شاهدی که در این سال ما جانبازان و مهاجران و مجاهدانی داشتیم که به سوی تو و به سوی خانه امن تو که از صدر خلقت تاکنون مامن هر موجودی بوده است هجرت کردند و در پیش چشمان حیرت زده مسلمانان کشورهای جهان به دست پلید آمریکا که از آستین آل سعود به در آمده است، به خاک و خون کشیده شدند و در آستانه عاشورای ولی ا… الاعظم (سلام ا… علیه) عاشورایی دیگر، با ابعاد مختلف در جوار تو و خانه امن تو، در جمعه خونین پدید آوردند که ای کاش نبودم تا آن را ببینم و یا بشنوم، نه برای شهادت عزیزانی مجاهد و مهاجر که شهادت امری است که آرزوی عزیزان ماست و شهدی است آشنا برای زنان و مردان و کودکان ما که در یورش های مغولانه صدام عفلقی شدیدتر و فجیع تر آن را چشیده اند و دیده ایم، بلکه برای مصیبتی است که نه تنها برای پیغمبر اسلام (صلوات ا… علیه) که برای تمامی انبیا و مرسلین، از آدم تا خاتم پیش آمد. به فرمان کاخ سیاه به دست ناپاک آل سعود این شقی ترین جانیان عصر، بالاترین مقام مقدس الهی شکسته شد.»

مردم خاطره تلخ تخریب یادگارها ،بناها و اماکن مقدس مذهبی، از جمله تخریب «بقیع » و به شکل امروز درآوردن این قطعه بهشتی را، از بین بردن کوچه های بنی هاشم و بسیاری از بناهای یادآور دوران پربار زندگی اهل بیت علیهم السلام توسط وهابیون و آل سعود را وهمچنین آن فتوای کذایی شیخ وهابی برای جایز دانستن تخریب مسجد پیامبر عظیم الشان اسلام را از یاد نمی برند.

ظلم وهابیون سعودی به مردم عراق و کمک های میلیونی به گسترش تروریسم در عراق نیز از چشم واقع بینان مخفی نیست.

مردم هم چنین هنوز خاطره بدرفتاری وهابیون سعودی با زائران عمره در همین یکی دو سال گذشته را به خاطر دارند، توهین وهابیون سعودی به شهروندان ایرانی و بعضا انگشت نگاری تعدادی از بانوان محترم ایرانی توسط ماموران مرد وهابی نیز از جمله اقدامات سخیف وهتاکانه وهابیون سعودی علیه هموطنان عمره گزار ما در سال های اخیر بوده است.

اگرچه اقدامات موثری از سوی مسئولان، خصوصا سازمان حج و زیارت برای رفع برخی مشکلات و سخت گیری ها نسبت به زائران ایرانی انجام شده، اما این نکته را نمی توان و نباید از یاد برد که اساسا شروع و اقدام به چنین کارهایی از سوی آل سعود، علاوه بر گستاخی آنها، از طراحی و اجرای پروژه هایی خاص علیه کشور و مردم ما حکایت دارد که مسئولان دستگاه دیپلماسی وسازمان حج و زیارت با اندیشیدن تمهیدات مناسب می توانند و باید اولا در حد امکان از کلید خوردن چنین پروژه هایی جلوگیری کنند و ثانیا در مقابل مسائلی که سعودی ها علیه هم وطنان ماطراحی و اجرا می کنند اقدامات متناسب و به موقع برای حفظ هرچه بیشتر شأن و حرمت زائران ایرانی انجام دهند.

به هر صورت سرنوشت کسانی مانند صدام جنایتکار که علی رغم برخوردار بودن از پشتوانه و حمایت های بی دریغ سیاسی و اقتصادی جهانی و منطقه ای، آرزوی سردار قادسیه شدن را با خود به جهنم برد، باید درس عبرتی برای امثال شاه سعودی باشد تا اجازه گزافه گویی درباره ایران را به خود ندهند،ایرانی که حداقل هفت هزار سال سابقه تمدنی روشن دارد و از دیرینه و پشتوانه های اصیل فرهنگی و مطابق با فطرت حق جو، حق باور و عدالت مدار انسان های آزاده و شجاع برخوردار است.

ملتی که در سابقه تمدنی و حکومتی خود گرچه سلطنت و پادشاهانی دیکتاتور و خودکامه داشته اما در درازنای تاریخ پر افتخار خود ، پادشاهی مانند کورش کبیر نیز داشته که به واسطه یکتاپرستی و حق مداری، عدالت پروری و انسانیت و فطرت پاکش، منشور و کتیبه آن انسان بزرگوار، امروز سنگ بنا و مبنای منشورحقوق بشر سازمان ملل متحد شده است و برخی بزرگان هم چون علامه طباطبایی، این احتمال را رد نکرده اند که کورش همان انسان بزرگی است که در قرآن از او به عنوان «ذوالقرنین» نام برده شده است، آری ملتی که امروز به برکت اسلام ناب محمدی و انقلاب عظیم اسلامی و مردمی اش و به برکت خون شهدای گران قدرش ، نظام مردم سالاری دینی را به رهبری امام خود ایجاد و با هدایت خلف صالحش آن را تثبیت کرده است و به عنوان مستقل ترین کشور جهان علی رغم فشارهای گوناگون قدرت های جهانی هر روز دامنه افتخارآفرینی و عزت مندی و سرافرازیش گسترش می یابد، اهانت و گزافه گویی هیچ قدرتی را بر نمی تابد چه رسد به کسانی مانند شاه سعودی که گویی هنوز دلبستگی ها و وابستگی های مادی آن چنانی عصر جاهلیت را با خود یدک می کشد و در عصر حاضر در قالب حکومت منسوخ و غیرمردمی پادشاهی علاوه بر این که عزت و استقلال مردم خود را به تاراج گذاشته، با اثبات وابستگی خود به زورمندان عالم و سکوت در مقابل جنایت های اسرائیل، عزت جهان اسلام را خدشه دار کرده است و آیا این خود گرفتارآمدن به جاهلیتی مدرن در عصر حاضر نیست؟

و آخر کلام این که آیا هنوز و امروز وقت آن نرسیده که وهابیت سعودی به خاطر تمام ظلم ها و جنایت هایی که علیه ملت ایران روا داشته عذرخواهی وگذشته را جبران کند و گفتار و رفتاری متناسب با شأن ملت بزرگ ایران برای تعامل با ایران بزرگ انتخاب کند؟

اگر خبر رسمی مبنی بر تکذیب مطلب فیگارو اعلام نشد، آیا برای تادیب شاه سعودی، در کنار اقدامات اساسی دیپلماتیک و استفاده از ظرفیت های دیپلماسی کشور و پی گیری وزارت امور خارجه برای اخذ پاسخ رسمی مقام های سعودی، نمی توان عمره چند صدهزار (۴۰۰ هزار در سال جاری) عمره گزار ایرانی را تا فراهم شدن زمینه های تام و تمام حفظ حرمت و عزت ایرانیان و عذرخواهی شاه سعودی به خاطر گزافه گویی اخیرش به حالت تعلیق درآورد؟