؛درباره ضرورت حضور پرشور و حماسی مردم در انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی اظهارنظرهای فراوانی شده است .در شرایط کنونی و با گذشت ٢٩سال از پیروزی انقلاب اسلامی، گسترش ارتباطات و ارتقاء دانش و تحلیل سیاسی اکثر افراد جامعه و تجربه مردم از مجلس نشینی و دولتمردی افراد گوناگون از جناح ها و گروه های سیاسی و گاه مستقل شاید بی راه نباشد اگر بگوییم امروز تعداد افرادی که به اهمیت شرکت در انتخابات واقف نباشند چندان پرشمار نیست.

اما این که چرا برخلاف اکثریت جامعه، برخی از افراد تمایلی به شرکت در انتخابات ندارند نیازمند تحلیل است. برخی از این افراد شاید از آنجا که اصل نظام جمهوری اسلامی، استقلال و امنیت کشور را تثبیت شده می دانند و اعتقاد چندانی به این بحث ندارند که شرکت در هر انتخاباتی مستقیما با اصل تداوم و تثبیت جمهوری اسلامی گره می خورد، حضور در این عرصه را چندان جدی نمی گیرند. این نقطه نظر هرچند قابل نقد است اما از این زاویه که در بسیاری از کشورهای مدعی آزادی و مردم سالاری میزان مشارکت مردم در مهم ترین انتخابات از جمله انتخاب رئیس جمهور گاه حتی به ۵٠ درصد حائزین شرایط رای دادن هم نمی رسد قابل بررسی است چرا که در این کشورها هیچ گاه میزان مشارکت مردم را صددرصد به اصل نظام و حکومت و مشروعیت آن گره نمی زنند بلکه مشارکت حدود ۴٠درصدی حائزین شرایط را چنان در بوق می کنند که گوش فلک را کر می کند براین اساس به نظر می رسد شاید چندان قرین به صواب نباشد که از هر انتخاباتی انتظار شکل گیری یک رفراندم را داشته باشیم.

عده ای دیگر از مردم نیز شاید به خاطر نارضایتی هایی که ممکن است عوامل مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و … داشته باشد اساسا شرکت نکردن در انتخابات را نوعی ابراز نارضایتی می دانند و از شرکت در انتخابات خودداری می کنند بررسی این نکته نیز هرچند در جای خود حائز اهمیت است اما این مسئله نیز کاملا بدیهی است که در یک نظام مردم سالار که آحاد مردم در ابراز عقیده آزادند هر نوع حاکمیتی ناراضیانی نیز داشته باشد و اگرچه در کشور ما نوع نگاه اکثر قریب به اتفاق افراد ناراضی نگاه معاندانه و ستیزه جویانه نیست ولی با این حال اقتضای عقل سلیم این است که هر حاکمیتی حرکت به سمت به حداقل رساندن نارضایتی ها را در زمره اولویت های کاری خود قرار دهد.

عده قلیل دیگری که در انتخابات شرکت نمی کنند ممکن است اساسا ساز مخالف کوک کرده اند و برآن آهنگ طی طریق می کنند رفتار این عده نیز قابل بررسی و آسیب شناسی است و اگر چه در طول تاریخ شکل گیری جوامع بشری از ابتدا تاکنون و از ابتدایی ترین اشکال حکومتی تا مدل های پیچیده،پیشرفته و تحول یافته کنونی، هیچ کس نظام وحاکمیتی را سراغ ندارد که مخالفانی نداشته باشد با این حال شواهد و قراین موجود در کشور و تعداد مخالفان حکایت از این واقعیت دارد که شمار مخالفان در ایران آنقدر قلیل است که خواسته های معاندانه آنان در انبوه و پشتوانه وثیق مردمی و اکثریت قریب به اتفاق جامعه متحد و همسوی ایرانی کاملا هضم شده و ناکارآمد است.

واما عده دیگری از افراد جامعه که در انتخابات شرکت نمی کنند شاید درعداد جمله افرادی قرار داشته باشند که در هر شرایطی به بی تفاوتی خو کرده اند و تلاشی هم برای ترک این عادت از خود نشان نداده اند این گونه افراد در هر زمانه و شرایطی حضور داشته اند ودارند و اگرچه بی تفاوتی درهرجامعه ای ناپسند است اما بی تفاوتی در جامعه اسلامی دردی مضاعف است که صاحبان این درد اولا خود باید به فکر چاره ای برای درمان این درد برآیند ثانیا سیستم حکومتی با فرهنگ سازی این بی تفاوتی را در جامعه به صفر نزدیک کند.

اما خیل عظیم ومیلیونی مردم اکثریتی هستند که حضور در انتخابات را حق خود می دانند یا تکلیف،تلفیق هر دو، یا وظیفه و مسئولیت اجتماعی که با انگیزه تحکیم مردم سالاری دینی، تقویت منافع مصالح و امنیت ملی، مشارکت در تعیین سرنوشت و مقدرات کشور، نمایش عزم و اقتدار و اراده ملی، از حق انتخاب، اعمال سلیقه و اعلام نظر خود استفاده می کنند و البته از آنجا که به تاثیرگذاری، اهمیت و ارزش رای خود در عرصه  سیاست  خارجی و مسائل بین المللی و همچنین نفوذ، اثر و ارزش این رای در عرصه های گوناگون مسائل داخلی و از جمله در تقویت اتحاد ملی و انسجام اسلامی، اعتماد به نفس ملی و تقویت امید و روحیه نشاط و شادابی واقف هستند، علاوه بر تلاش برای حضور موثر خود در عرصه انتخابات به دنبال شناسایی دقیق و برنامه های داوطلبان نمایندگی مجلس نیز هستند تا افرادی عالم و آگاه، امین و مومن ، دلسوز و تشنه خدمت، کارآمد و متعهد، اهل درایت و تدبیر، شجاع و پایبند به ارزش های دینی و اخلاقی، دردآشنا و مردمی، مسئولیت پذیرو عدالت محور،وفادار به آرمان های امام خمینی، انقلاب اسلامی و قانون اساسی به عنوان میثاق ملی و پاسدارخون شهدای انقلاب و دفاع مقدس را با رای خود بر کرسی مجلس و قانون گذاری در خانه ملت بنشانند که ویژگی ها و توانمندی های لازم برای تدوین و تصویب قوانین موثر در توسعه معنوی و مادی کشور را داشته باشند و وظیفه نظارت بر حسن اجرای قوانین را نیز به خوبی انجام دهند و از اختیارات قانونی خود برای رای اعتماد به وزرا و کابینه دولت به احسن وجه استفاده کنند و در مسیر ایفای وظایف خطیر وکالت و نمایندگی مردم جز رضای خداوند، ارزش های دینی، منافع و مصالح ملی، و عزت ایران اسلامی چیز دیگری برایشان موضوعیت نداشته باشد.

امروز مخالفان ملت ، مخالفان پیشرفت و توسعه ایران، مخالفان عزت و استقلال و خوداتکایی مردم همه توان خود را به کار گرفته اند تا با اعمال انواع تحریم ها و صدور قطعنامه های صرفا سیاسی و فاقد پشتوانه حقوقی بر عزم و اراده ملی مردم ایران زمین خلل وارد کنند تاجایی که حتی پس از گزارش حاوی نکات مثبت مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره فعالیت های صلح آمیز اتمی ایران، قطعنامه دیگری در شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران صادر کردند که به اذعان صریح دنبال کنندگان صدور قطعنامه این کار با نیت تاثیرگذاری در میزان حضور و شرکت مردم در انتخابات عجولانه به تصویب رسید.

اما مردم آگاه، مسئولیت پذیر و زمان شناس ایران این بار نیز با حضور گسترده، آگاهانه و موثر با انتخاب نمایندگان اصلح مسیر روشن خود را همچنان امیدوار، پرتوان و پرنشاط طی می کنند چرا که عشق دین و میهن با خون آنان عجین است و ارزش حق انتخاب و رای خود را می دانند.