بر اساس آمار اعلام شده توسط معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کشور بیش از ۲ میلیون نفر هنرمند، استادکار و کارگر ماهر به طور مستقیم و بیش از ۳میلیون نفر به صورت غیرمستقیم در بخش‌هایی مانند تامین مواد اولیه، تجهیزات، فروش و بازاریابی در ارتباط با صنایع دستی کشورمان مشغول به کار هستند، این آمار جدا از این که نشان دهنده ظرفیت و توان هنری بسیار ارزشمند و بالای ایران عزیز در صنایع دستی است بیانگر این نکته است که علی رغم تمامی بی توجهی ها و غفلت ها و جفاهایی که در حق صنایع دستی و هنرمندان صنایع دستی شده است اما از آن جا که هنر، عشق، ذوق، قریحه ، استعداد و خلاقیت و ابتکار با خون ایرانیان از دیرباز و با پیشینه فرهنگی و تمدنی بیش از ۷ هزار ساله آنان عجین است، پس از این همه جفاها هنوز این تعداد کثیر و قابل توجه از افراد جامعه با عشق و علاقه و تحمل همه سختی ها و بی مهری ها، چرخ صنایع دستی کشورمان را هنرمندانه می چرخانند و به برکت تلاش این هنرمندان و استادکاران و کارگران عاشق و خوش ذوق ایران عزیز هنوز جزو ۳کشور اول تولید و مرغوبیت صنایع دستی جهان است.

کشور عزیزمان با برخورداری از ۳۶۲ رشته و زیر رشته صنایع دستی و اثبات برتری کامل در کیفیت و مرغوبیت در ۱۱۶ رشته صنایع دستی بر تمام جهان که توانسته است مهر اصالت یونسکو را نیز دریافت کند و جالب توجه تر این که بیش از ۸۰ درصد رشته های صنایع دستی در ایران بومی و انحصاری است متاسفانه از سهم چند میلیارد دلاری صادرات صنایع دستی در سال ۹۰ فقط ۵۰۰ میلیون دلار را به خود اختصاص داده است و برای سال ۹۱ سه برابر این رقم هدف گذاری شده است این در حالی است که سهم هند از صادرات صنایع دستی ۲.۷ میلیارد دلار و چین ۵ میلیارد دلار در سال است.

این در حالی است که به گفته کارشناسان و متخصصان صنایع دستی آن چه به وفور در بازار جهانی و متاسفانه حتی در کشور خودمان که مهد و مادر شایسته صنایع دستی است یافت می شود، صنایع دستی وارداتی بی کیفیت و نامرغوبی است که اکثر آن ها به خاطر استفاده از مواد پلی استری مشکلات بهداشتی عدیده ای نیز به دنبال دارد و متاسفانه هر روز بر واردات قانونی و غیرقانونی آن ها از چین، هند، مالزی، اندونزی و … افزوده می شود.

و متاسفانه بازار کشورمان که مهد، مادر و مبدع بسیاری از صنایع دستی و افتخار هنر صنایع دستی جهان است، پر شده است از این گونه کالاهایی که بنابر اظهارات کارشناسان این کالاها بیشترشان در حد یک «کاردستی» است نه «صنایع دستی»!!

و چقدر اسفبار و تعجب آور است که چه پول ها و امکانات و تسهیلاتی در اختیار واردکنندگان این کاردستی های غیربهداشتی قرار می گیرد اما حمایت مادی و معنوی شایسته و بایسته ای از هنرمندان، استادکاران و کارگران ماهر و دیگر دست اندرکاران صنایع دستی کشورمان که هنرمندانی بس مظلوم و کارآفرینانی بسیار غریب و ارزش آفرینانی مهجور و گمنام هستند، نمی شود.

آیا انصاف است که هنر این گرانمایگان که جدا از توان ایجاد اشتغال فراوان در جامعه و کارآفرینی شایسته، میراث داران و حریم بانان غیرتمند هنر و فرهنگ فاخر ایران زمین هستند این چنین با بی مهری و بی توجهی مسئولان دولتی و مجلسی و حتی بسیاری از مردم کشورمان مواجه شود تا آن جا که حتی در روز جهانی صنایع دستی، نمایشگاه بین المللی صنایع دستی که به مدت یک هفته در نمایشگاه بین المللی تهران برگزار می شود شاهد استقبال خیل عظیم مردم نباشد!؟

آیا بی انصافی نیست که قدر هنر این هنرمندان عزیز و مظلوم و بی ادعا حتی در رسانه ها شناخته نمی شود و آن قدر اکثر رسانه ها خود را درگیر مسائل سیاسی و… کرده اند که توجهی به این هنرهای اصیل ایرانی و این منبع عظیم اشتغال و کارآفرینی و این نشانه های افتخار آفرینی فرهنگ و تمدن ایرانی نیستند؟

آیا انصاف است که بازیگر یا فوتبالیست در رسانه های مختلف چهره شود و پول های آن چنانی صرف و خرج آنان شود و پول های چند صد میلیونی به جیب شان حتی گاه از بیت المال ریخته شود اما هنرمندان صنایع دستی اعم از قالی بافان هنرآفرین، قلم زنان نقش آفرین، منبت کاران و خاتم کاران هنربخش، میناکاران رنگ آفرین، تندیس آفرینان و پیکرتراشان کم نظیر، سفال گران هنرمند، چوب کاران نقش بند و تمامی هنرمندان و عاشقان عرصه رشته های متنوع و گوناگون صنایع دستی ایران عزیزمان حتی برای تامین معاش خود و زندگی ساده با مشکلات فراوان رو به رو باشند و قدرشان برای بسیاری از مسئولان و مردم و رسانه ها ناشناخته بماند؟

لازم نیست برخی از مسئولان حرف های اعجاب برانگیز بگویند و در فکر کارهای چنین و چنان و گاه ناشدنی باشند، آقایان در دولت و مجلس تدبیری بیندیشند و همتی کنند و عزمی جزم فرمایند و به هنرمندان و دست اندرکاران این ۳۶۲ رشته و زیر رشته صنایع دستی کشورمان بها بدهند و قدر هنرشان را بشناسند و بدانند و موانع کاری شان را رفع کنند و مردم هم همتی کنند برای استقبال از هنر هنرمندان صنایع دستی وطن خود و حاصل هنرمندی این عزیزان را در محل زندگی، خانه، آشپزخانه، اتاق نشیمن، اتاق پذیرایی و محل کار خود استفاده کنند و از زیبایی های آن ها لذت ببرند و مروج فرهنگ و تمدن ایران اسلامی باشند. آن گاه ببینند چقدر عشق و امید، چقدر کار مولد و سازنده و هنرمندانه انجام می شود و چقدر به درآمد مکمل خانوار ها اضافه می شود؟ و آنگاه شاهد باشیم که چقدر از خروج ارز از کشور جلوگیری می شود، چقدر ارز حاصل از صادرات به جیب ملت واریز می شود و چقدر ایران و هنر ایرانی در سطح جهان جلوه گری خواهد کرد، چقدر نام ایران و ایرانی به هنرمندی در جهان برده خواهد شد و … چه گام های بلند و موثری در جهت حمایت از تولید ملی، کار و سرمایه ایرانی برداشته می شود.

انجام این کارها با وجود این همه هنرمند عاشق این پشتوانه هنری و تمدنی کار سختی نیست، اگر عزم و همتی باشد.

آیا شاهد چنین عزم و همتی خواهیم بود؟!